از تجربه زیسته تا داستان‌پردازی؛ پنج سال بازنویسی برای انتشار «پاییز سبز»
فاطمه دانشور جلیل نویسنده رمان «پاییز سبز» درباره ساختار این کتاب و مدت زمان نگارش آن در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا اظهار کرد: این رمان حدود ۲۵۰ صفحه و شامل ۲۴ فصل است. تلاش کردم روایت میان گذشته و حال حرکت کند و این دو زمان در کنار یکدیگر قرار بگیرند تا مخاطب بتواند زندگی قبلی و زندگی جدید شخصیت اصلی را مقایسه کند. در واقع، شخصیت اصلی داستان چالش‌های دو ازدواج خود را با یکدیگر مقایسه می‌کند.
وی با اشاره به بستر اجتماعی داستان افزود: این کتاب به فرهنگ ایرانی و نگاه ایرانیان به مقوله طلاق در دهه ۷۰ می‌پردازد و به نوعی بازتاب‌دهنده برخی مشکلات اجتماعی آن دوره، از جمله مردسالاری و دشواری‌هایی است که زنان برای رسیدن به حقوق خود با آنها مواجه بودند. البته هدف من سیاه‌نمایی نبوده، بلکه می‌خواستم بخشی از واقعیت جامعه ایرانی را روایت کنم.
تلاش برای انتقال تجربه زنان به نسل‌های آینده
نویسنده «پاییز سبز» درباره پژوهش‌ها و مطالعات انجام‌شده برای نگارش این رمان گفت: اساساً بیشتر آثارم را با محوریت زنان نوشته‌ام و فکر می‌کنم اگر بتوانم به‌عنوان یک زن، حرف‌های نسل خودم را به نسل‌های بعدی منتقل کنم، به هدفم رسیده‌ام.
وی ادامه داد: در نگارش این رمان از دوستان نویسنده‌ام کمک گرفتم و کتاب را برای استادانم نیز فرستادم. افراد مختلفی در طول این سال‌ها به من کمک کردند که در همین‌جا از همه آنها تشکر می‌کنم.
این نویسنده با تأکید بر اهمیت ماندگاری اثر خود تصریح کرد: برایم مهم بود که این کتاب صرفاً چاپ نشود و در گوشه‌ای قرار نگیرد. دوست داشتم اثری ماندگار و کاربردی باشد و حرفی برای گفتن داشته باشد.
پنج سال بازنویسی برای رسیدن به نسخه نهایی
وی درباره مدت‌زمان نگارش «پاییز سبز» توضیح داد: کتاب را در مدت شش ماه نوشتم، اما بار‌ها و بار‌ها آن را بازنویسی کردم و این بازنویسی‌ها حدود چهار تا پنج سال زمان برد.
نویسنده رمان «پاییز سبز» با اشاره به تلاش خود برای استفاده از تجربه‌های شخصی، بدون بازنمایی مستقیم افراد و اتفاقات واقعی، اظهار کرد:، چون می‌خواستم از تجربه زیسته خودم استفاده کنم، اما در عین حال به کسی برنخورد، بار‌ها شخصیت‌ها و اتفاقات را تغییر دادم و روی متن کار کردم. به همین دلیل، بخش زیادی از شخصیت‌ها و اتفاقات کتاب حاصل تخیل و داستان‌پردازی است.
حذف جزئیات غیرضروری برای حفظ ضرب‌آهنگ داستان
این نویسنده درباره شیوه روایت و پرداختن به جزئیات در رمان گفت: از ابتدا سعی کردم ضرب‌آهنگ داستان سریع باشد؛ به‌گونه‌ای که مخاطب وقتی فصل اول را شروع می‌کند، با روندی روبه‌رو شود که آن‌قدر سریع پیش می‌رود که شاید متوجه نشود چندین صفحه را در مدت کوتاهی خوانده است.
وی افزود: تلاش کردم توصیف‌های اضافه، صحنه‌های غیرضروری و هر چیزی را که به پیشبرد داستان کمک نمی‌کند، حذف کنم و اصل مطلب را در قالب داستان ارائه دهم.
او با اشاره به شرایط امروز کتاب‌خوانی و هزینه‌های انتشار کتاب بیان کرد: مخاطبان امروز شاید حوصله خواندن رمان‌های بسیار طولانی را نداشته باشند و هزینه چاپ کتاب‌های حجیم نیز بالاست؛ بنابراین تلاش کردم کتابی خلاصه، مفید و در عین حال داستانی ارائه دهم.
روایت زنان امروز در مجموعه داستانی جدید
نویسنده «پاییز سبز» درباره برنامه‌های خود برای ادامه فعالیت ادبی گفت: مجموعه داستانی دارم که شخصیت اصلی تک‌تک داستان‌های کوتاه آن زنان هستند. در این مجموعه به مشکلات امروزی زنان جامعه‌ام پرداخته‌ام و این اثر در حال حاضر در مرحله بازنویسی است.
خانواده‌دوستی و رسیدن به صلح درونی
وی در پایان با اشاره به پیام اصلی رمان «پاییز سبز» خاطرنشان کرد: این کتاب روایت زنی است که با وجود تمام مشکلات و کشمکش‌های زندگی، اهمیت زیادی برای خانواده قائل است. اتفاقاً همین خانواده‌دوستی و اهمیت دادن به حفظ خانواده باعث می‌شود نوع نگاهش را تغییر دهد و در واگویه‌هایش به صلح درونی برسد.
این نویسنده تأکید کرد: اگر حتی یک نفر با خواندن این رمان، رابطه‌اش با فرزند همسرش تغییر کند، من به هدفم رسیده‌ام.
انتهای پیام/