سی‌بی‌اس: کمبود موشک‌های پاتریوت و تاد آمریکا ممکن است تا سال ۲۰۳۰ ادامه یابد

به گزارش خبرگزاری آنا، شبکه سی‌بی‌اس نیوز گزارش داد ذخایر موشک‌های رهگیر سامانه‌های پاتریوت و تاد آمریکا به‌دلیل مصرف گسترده در درگیری‌های نظامی و محدودیت ظرفیت تولید صنایع دفاعی کاهش یافته است. برآورد‌های نقل‌شده در این گزارش نشان می‌دهد بازسازی ذخایر ممکن است تا سال ۲۰۳۰ طول بکشد.

بر اساس این گزارش، ژنرال رندی جورج، رئیس پیشین ستاد ارتش آمریکا، در دسامبر ۲۰۲۵، حدود دو ماه پیش از آغاز جنگ با ایران، نسبت به کمبود جدی مهمات پدافند موشکی هشدار داده بود. ارزیابی او، مطابق گزارش سی‌بی‌اس، در برنامه سالانه مدیریت و تخصیص نیرو‌های نظامی پنتاگون درج شده بود و تداوم سطح پایین ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت و تاد تا سال ۲۰۳۰ را پیش‌بینی می‌کرد. پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، جورج را در آوریل ۲۰۲۶ از سمت خود برکنار کرد.

مقام‌های آمریکایی سه عامل اصلی را در کاهش ذخایر مؤثر دانسته‌اند: انتقال موشک‌های پاتریوت به اوکراین پس از آغاز جنگ روسیه در سال ۲۰۲۲، مصرف مهمات پدافندی برای مقابله با حملات علیه اسرائیل و محدودیت توان صنایع دفاعی برای افزایش سریع تولید.

سی‌بی‌اس همچنین به برآورد‌های مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی آمریکا (CSIS) استناد کرد؛ بر اساس این برآوردها، واشنگتن پیش از آغاز جنگ در ابتدای سال ۲۰۲۶ حدود ۲۳۰۰ موشک رهگیر پاتریوت در اختیار داشت و در جریان درگیری‌ها بین ۱۰۵۰ تا ۱۴۳۰ فروند از آنها را مصرف کرد. این میزان، بسته به برآورد نهایی، معادل بخش بزرگی از ذخایر پیش از جنگ است.

در بخش موشک‌های تاد نیز وضعیت مشابهی گزارش شده است. ذخایر پیش از جنگ حدود ۳۵۵ فروند برآورد می‌شد و مصرف بین ۱۹۰ تا ۲۹۰ موشک، به معنای از دست رفتن احتمالی حدود ۸۲ درصد از موجودی اولیه در بالاترین برآورد است.

ظرفیت محدود تولید؛ مانع اصلی بازسازی ذخایر

جایگزینی موشک‌های مصرف‌شده به زمان قابل‌توجهی نیاز دارد. طبق گزارش سی‌بی‌اس، زمان تحویل سفارش‌های جدید موشک‌های رهگیر تاد به‌طور متوسط چهار سال و پنج ماه و زمان تحویل موشک‌های پاتریوت از نوع «پک-۳» حدود سه سال و نیم است.

شرکت لاکهید مارتین و شرکت آر‌تی‌ایکس، از طریق زیرمجموعه خود ریتون، از تولیدکنندگان اصلی این سامانه‌ها و قطعات آنها هستند. این شرکت‌ها برای افزایش ظرفیت تولید با دولت آمریکا توافق‌هایی امضا کرده‌اند. لاکهید مارتین در ژانویه ۲۰۲۶ اعلام کرد قصد دارد ظرفیت تولید سالانه رهگیر‌های تاد را از ۹۶ به ۴۰۰ فروند افزایش دهد.

با وجود این برنامه‌ها، کارشناسان تأکید می‌کنند کمبود کنونی صرفاً نتیجه جنگ با ایران نیست؛ تصمیم‌های چند دهه گذشته پنتاگون، کاهش ظرفیت صنایع دفاعی و مصرف تسلیحات در عملیات نظامی مختلف نیز در شکل‌گیری این وضعیت نقش داشته‌اند. پس از پایان جنگ سرد، ساختار تولید و ذخیره تسلیحات آمریکا بیشتر با نیاز‌های درگیری‌های منطقه‌ای محدود تنظیم شد، نه الزاماً با الزامات یک جنگ طولانی با قدرتی بزرگ.

مارک کنسیان، سرهنگ بازنشسته تفنگداران دریایی آمریکا و مشاور ارشد مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی، به سی‌بی‌اس گفت صنایع دفاعی این کشور برای تولید کارآمد در شرایط عادی طراحی شده‌اند، اما توان افزایش سریع تولید هنگام وقوع جنگ را ندارند.

یکی از مقام‌های آمریکایی نیز به سی‌بی‌اس گفت حتی اگر واشنگتن از مصرف بیشتر موشک‌های پاتریوت و تاد در ایران یا دیگر درگیری‌ها جلوگیری کند، بازگرداندن ذخایر به سطح پایین پیش از جنگ نیز ممکن است تا سال ۲۰۳۰ زمان ببرد. در مقابل، سخنگوی پنتاگون ادعا‌های مربوط به کمبود مهمات آمریکا را رد کرده و گفته است این کشور تسلیحات لازم برای اجرای عملیات در زمان و مکان انتخابی رئیس‌جمهور را در اختیار دارد.