لاجوردی: کشورهای منطقه نمی‌توانند در ناامن‌سازی ایران نقش داشته باشند و خود در امان بمانند
به گزارش خبرنگار گروه جامعه آنا، در شرایطی که امنیت منطقه غرب آسیا بیش از هر زمان دیگری تحت تأثیر تنش‌ها و تهدیدهای نظامی قرار گرفته است، ضرورت اتخاذ رویکردی قاطع در برابر اقدامات خصمانه علیه جمهوری اسلامی ایران اهمیت ویژه‌ای دارد. اقدامات در برابر دشمنان باید به گونه ای باشد که بازدارندگی لازم را برای مقابله با ادامه تهدیدات داشته باشد.
در همین راستا، زهره سادات لاجوردی، نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون اجتماعی مجلس شورای اسلامی، در یادداشتی اختصاصی برای خبرگزاری آنا، با تأکید بر ضرورت اتخاذ مواضع قاطع و بازدارنده در برابر تهدیدهای دشمن نوشت: اظهارات سردار محسن رضایی درباره هدف قرار دادن زیرساخت‌های هوش مصنوعی و فناوری مرتبط با آمریکا در منطقه، نمونه‌ای از مواضع صریح و بازدارنده‌ای است که در برابر دشمن ضرورت دارد؛ برخلاف برخی مسئولانی که به‌جای تهدید در برابر تهدید، از موضع ضعف سخن می‌گویند و به‌جای تحمیل هزینه به دشمن، با ادبیات منفعلانه به او فرصت زیاده‌خواهی می‌دهند.
نمی‌شود در جنگ باشیم، از خاک کشورهای همسایه به کشورمان حمله شود و امکانات آن‌ها در اختیار دشمن قرار بگیرد، اما آن‌ها همچنان در رفاه و آرامش باشند و از تمام ظرفیت‌های اقتصادی و فناوری منطقه بهره ببرند؛ درحالی‌که مردم ایران هزینه جنگ و ناامنی را تحمل کنند.
یا امنیت و رفاه باید برای همه کشورهای منطقه باشد، یا هیچ کشوری نمی‌تواند انتظار داشته باشد در ناامن‌سازی ایران نقش داشته باشد و خودش از پیامدهای آن در امان بماند.
این موضع به معنای دشمنی با ملت‌های منطقه نیست؛ بلکه هشداری جدی به دولت‌هایی است که تصور می‌کنند می‌توانند امکانات و خاک خود را در اختیار دشمن قرار دهند و هم‌زمان از امنیتی تضمین‌شده برخوردار باشند.
در برابر تهدید، نمی‌توان با ضعف سخن گفت؛ بازدارندگی زمانی شکل می‌گیرد که دشمن بداند تجاوز به ایران، هزینه‌ای واقعی و غیرقابل چشم‌پوشی خواهد داشت.
امنیت و رفاه یک‌طرفه نیست!
اظهارات محسن رضایی درباره هدف قرار دادن زیرساخت‌های هوش مصنوعی و فناوری مرتبط با آمریکا در منطقه، نمونه‌ای از مواضع صریح و بازدارنده‌ای است که در برابر دشمن ضرورت دارد؛ برخلاف برخی مسئولانی که به‌جای تهدید در برابر تهدید، از موضع ضعف سخن می‌گویند و به‌جای تحمیل هزینه به دشمن، با ادبیات منفعلانه به او فرصت زیاده‌خواهی می‌دهند.
نمی‌شود در جنگ باشیم، از خاک کشورهای همسایه به کشورمان حمله شود و امکانات آن‌ها در اختیار دشمن قرار بگیرد، اما آن‌ها همچنان در رفاه و آرامش باشند و از تمام ظرفیت‌های اقتصادی و فناوری منطقه بهره ببرند؛ درحالی‌که مردم ایران هزینه جنگ و ناامنی را تحمل کنند.
یا امنیت و رفاه باید برای همه کشورهای منطقه باشد، یا هیچ کشوری نمی‌تواند انتظار داشته باشد در ناامن‌سازی ایران نقش داشته باشد و خودش از پیامدهای آن در امان بماند.
این موضع به معنای دشمنی با ملت‌های منطقه نیست؛ بلکه هشداری جدی به دولت‌هایی است که تصور می‌کنند می‌توانند امکانات و خاک خود را در اختیار دشمن قرار دهند و هم‌زمان از امنیتی تضمین‌شده برخوردار باشند.
در برابر تهدید، نمی‌توان با ضعف سخن گفت؛ بازدارندگی زمانی شکل می‌گیرد که دشمن بداند تجاوز به ایران، هزینه‌ای واقعی و غیرقابل چشم‌پوشی خواهد داشت.
انتهای پیام/