از روزهای طلایی تا زنگ خطر ناگویا؛ تکواندوی ایران زیر سایه حاشیه‌ها و پرسش‌های فنی
به گزارش خبرگزاری آنا، تکواندوی ایران سال‌ها یکی از امیدهای اصلی کاروان ورزشی کشور در بازی‌های آسیایی بود که با اتکا به قهرمانان نامدار، تجربه بین‌المللی و پشتوانه‌ای از استعدادهای جوان، سهم قابل توجهی از مدال‌های ایران را به خود اختصاص می‌داد. مرور نتایج شش دوره اخیر بازی‌های آسیایی نشان می‌دهد که رقبای آسیایی با سرعت زیادی در حال پیشرفت هستند.
نتایج دوحه ۲۰۰۶ و گوانگژو ۲۰۱۰ نشان‌دهنده مدال‌آوری بالای تکواندوی ایران بود که در کنار قهرمانان باتجربه، از چندین مدعی جدی در اوزان مختلف برخوردار بود. در ادامه، عملکرد ایران در این رشته با فراز و فرودهایی همراه شد که در کنار تغییر نسل ورزشکاران، تغییر مقررات مسابقات و افزایش رقابت در آسیا، ضرورت بررسی دقیق‌تر عملکرد فدراسیون و کادرهای فنی را برجسته می‌کند.
مقایسه نتایج تکواندوی ایران در شش دوره بازی‌های آسیایی
بر اساس جدول مدال‌های تکواندو، ایران در دوحه ۲۰۰۶ با یک مدال طلا، دو نقره و پنج برنز، مجموعاً هشت مدال کسب کرد. در گوانگژو ۲۰۱۰، عملکرد تیم بهتر شد و سه طلا، دو نقره و چهار برنز به دست آمد و مجموع مدال‌های ایران به ۹ رسید. در این دوره، یوسف کرمی و محمد باقری معتمد از چهره‌های شاخص تیم بودند.
در اینچئون ۲۰۱۴ نیز ایران همچنان در جمع قدرت‌های تکواندوی آسیا قرار داشت و مهدی خدابخشی یکی از چهره‌های مهم تیم بود. با این حال، مقایسه دوره‌های مختلف باید با توجه به تفاوت اوزان، ساختار رقابت‌ها و اضافه شدن پومسه به برنامه بازی‌ها در سال ۲۰۱۸ انجام شود زیرا تعداد فرصت‌های مدال‌آوری در همه دوره‌ها یکسان نبوده است.
در جاکارتا ۲۰۱۸، علاوه بر رقابت‌های مبارزه، پومسه نیز در جدول مدال‌های تکواندو نقش داشت. کوروش بختیار و مرجان صلح‌شوری در پومسه انفرادی به مدال نقره رسیدند و در بخش مبارزه نیز ایران مدال‌های ارزشمندی به دست آورد. در هانگژو ۲۰۲۲، ایران با سه مدال نقره و پنج برنز به کار خود پایان داد که از نظر تعداد مدال طلا با انتظارات از تکواندوی ایران فاصله داشت.
در ناگویا ۲۰۲۶ نیز تکواندوی ایران چهار مدال شامل دو طلا، یک نقره و یک برنز کسب کرد. این نتیجه نشان می‌دهد که نمی‌توان از ناکامی کامل تکواندو در این دوره سخن گفت اما نسبت به دوره‌های قبل، تعداد مجموع مدال‌ها به نصف رسید.
در وزن منهای ۶۷ کیلوگرم بانوان، ساغر مرادی پس از پیروزی مقابل تامیریس سلیمانوا از قرقیزستان و وی‌چیا وانگ از چین‌تایپه، به فینال راه یافت و با برتری مقابل نماینده ازبکستان، مدال طلا را به دست آورد. آرین سلیمی، نماینده وزن مثبت ۸۰ کیلوگرم مردان، دیگر طلایی تکواندوی ایران در این رقابت‌ها بود. سلیمی پس از پیروزی مقابل تانگ هائو از چین و عبور از مرحله نیمه‌نهایی، در دیدار پایانی برابر مراد ماولونوف از ازبکستان به برتری رسید و روی سکوی نخست ایستاد.
در وزن منهای ۶۸ کیلوگرم مردان، مهدی حاجی‌موسایی پس از پیروزی مقابل یوفان چن از چین و زید کریم از اردن به فینال رسید اما در مبارزه پایانی برابر بانلونگ توبتیمدانگ از تایلند شکست خورد و به مدال نقره بسنده کرد.
فاطمه احمدی در وزن مثبت ۶۷ کیلوگرم بانوان، پس از پیروزی مقابل لین یی‌چن از چین‌تایپه و دونیا صابر از عربستان، به نیمه‌نهایی رسید. او در این مرحله برابر دابین سونگ از کره جنوبی شکست خورد و مدال برنز را کسب کرد.
ناهید کیانی در وزن منهای ۵۷ کیلوگرم بانوان پس از پیروزی مقابل توژان کازانبک از قزاقستان، در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر وی‌چون لین از چین‌تایپه شکست خورد و از دور رقابت‌ها کنار رفت.
ساینا کریمی، نماینده وزن منهای ۴۹ کیلوگرم بانوان، نیز پس از برتری مقابل سیو وای لام از هنگ‌کنگ، در یک‌چهارم نهایی برابر روکا اوکاموتو از ژاپن شکست خورد و از رسیدن به مدال بازماند. ابوالفضل زندی در وزن منهای ۵۸ کیلوگرم مردان، پس از پیروزی مقابل نماینده تاجیکستان، در مرحله یک‌چهارم نهایی مغلوب تامیرلان تله‌اُلس از قزاقستان شد. امیرسینا بختیاری نیز در وزن منهای ۸۰ کیلوگرم مردان، با شکست مقابل نماینده چین در دور نخست از مسابقات حذف شد.
ناهید کیانی؛ از سکوی المپیک تا ناکامی در ناگویا
یکی از نتایجی که در بررسی عملکرد اخیر تکواندوی ایران توجه زیادی را جلب می‌کند، عملکرد ناهید کیانی در ناگویاست. کیانی که در المپیک پاریس ۲۰۲۴ به مدال نقره رسید و به یکی از چهره‌های شاخص ورزش ایران تبدیل شد، در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ نتوانست به مدال برسد. او پس از عبور از دور نخست و مرحله یک‌هشتم نهایی، در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل حریف چینی‌تایپه‌ای شکست خورد و از ادامه رقابت‌ها کنار رفت. او در ادامه در گرندپری پاریس هم راه به جایی نبرد و حذف شد.
برای ورزشکاری در سطح کیانی، انتظار طبیعی این است که تجربه مسابقات بزرگ به او کمک کند در رقابت‌های حساس آسیایی نیز شانس خود را تا مراحل پایانی حفظ کند. کیانی پس از المپیک پاریس، وارد دنیای دیگری شد و به یک بلاگر ورزشکار تبدیل شد. او بلافاصله پس از المپیک، تبدیل به پای ثابت محافل تبلیغاتی، سینمایی و نمایشی شد. او حتی در رئالیتی شوها نیز شرکت کرد و همین موضوع باعث کم شدن تمرکز کیانی در سال‌های اخیر شده است. حضور پر رنگ او در محافل غیر ورزشی، نشان داد تمرکز او روی کسب درآمد از راهی غیر ورزش است.
حاشیه دیگر کیانی و تکواندو به سال گذشته برمی‌گردد. رقابت ناهید کیانی و مبینا نعمت‌زاده به یکی از موضوعات پرحاشیه تکواندو تبدیل شد. دو ورزشکار که هر دو از مدال‌آوران المپیکی ایران هستند، در مسابقات چین برابر یکدیگر قرار گرفتند و پس از یکی از مبارزات، درباره نحوه برخورد آن‌ها مطالبی در رسانه‌ها منتشر شد. اصغر رحیمی، دبیر فدراسیون، در واکنش به این ماجرا از احتمال برخورد انضباطی در صورت ادامه حواشی سخن گفت. هادی ساعی، رئیس فدراسیون، در مقابل تأکید کرد که اختلاف جدی میان دو ورزشکار وجود ندارد و بخشی از اخبار منتشرشده را نادرست دانست. نعمت‌زاده نیز بعدتر اعلام کرد که با کیانی مشکلی ندارد و آن‌ها را دوست و رقیب توصیف کرد. همین موضوع باعث به یکی دیگر از حاشیه‌های فدراسیون تکواندو در سالیان اخیر تبدیل شد.
هادی ساعی و فدراسیون؛ مدیریت در سایه حواشی
در سال‌های اخیر، موضوعاتی از جمله تغییرات در کادر فنی، نقش مهروز ساعی در تیم ملی بانوان، وضعیت سرمربیگری و حواشی مربوط به ورزشکاران مطرح، محل بحث رسانه‌ها بوده است. هر یک از این مسائل باید جداگانه و با تکیه بر اطلاعات قابل اتکا بررسی شود چراکه هر کدام به حاشیه‌ای بزرگ تبدیل شد.
خبر ابطال انتخابات و اخبار ضدونقیضی که در خصوص موارد داخلی فدراسیون، فدراسیون تکواندو را به پرحاشیه‌ترین فدراسیون این روزها تبدیل کرده است.
نتیجه‌ای که باید به بازنگری منجر شود
کارنامه تکواندوی ایران در بازی‌های آسیایی از قدرت و عمق قابل توجه در دوحه و گوانگژو تا نتایج متغیر در دوره‌های بعد، مسیری پرنوسان را نشان می‌دهد. در هانگژو، ایران همچنان هشت مدال به دست آورد اما سهم طلاها صفر بود. در ناگویا نیز چهار مدال، از جمله دو طلا، حاصل کار تیم شد. بنابراین، روایت درست نه از فروپاشی کامل تکواندوی ایران حکایت دارد و نه اجازه می‌دهد صرفاً با اشاره به مدال‌های به‌دست‌آمده، همه نگرانی‌ها کنار گذاشته شود.
عملکرد ناهید کیانی، ابوالفضل زندی و دیگر قهرمانان تکواندو در رقابت‌های ناگویا عملکرد خوبی نداشتند و این نشان‌دهنده این موضوع است که در فاصله کمتر از دو سال تا المپیک لس‌آنجلس، تیم ملی تکواندو باید با حواشی کمتر و آماده‌سازی بهتری راهی مسابقات شود.
تکواندوی ایران از ظرفیت قهرمانی پرمدال برخوردار است اما حفظ این ظرفیت به نام‌های بزرگ و خاطرات گذشته وابسته نیست. انتظار می‌رود فدراسیون به جای بسنده کردن به دستاوردهای گذشته یا توضیح ناکامی‌ها با عوامل بیرونی، کارنامه خود را با جزئیات فنی ارائه کند و پاسخ روشنی درباره مسیر آینده تکواندوی ایران بدهد.
انتهای پیام/