ناگویا آینه ضعفهای بدمینتون ایران/ چرا فاصله با بزرگان آسیا کم نمیشود؟
به گزارش خبرگزاری آنا، عملکرد تیم ملی بدمینتون ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با حذف زودهنگام دو نماینده کشورمان همراه شد؛ نتیجهای که بار دیگر فاصله این رشته با قدرتهای برتر آسیا و جهان را نمایان کرد و پرسشهایی درباره نحوه آمادهسازی ملیپوشان، محدودیت تجربه بینالمللی و سیاستهای اعزام فدراسیون به وجود آورد.
آیسان شوریده و نیما رستمپور، دو نماینده ایران در این رقابتها بودند که زیر نظر بهادر زکیزاده، سرمربی تیم ملی، به میدان رفتند. رستمپور در نخستین دیدار خود مقابل نماینده نپال به پیروزی رسید و با برتری در دو گیم متوالی راهی مرحله بعد شد، اما در ادامه برابر نماینده ژاپن شکست خورد و از دور رقابتها کنار رفت. شوریده نیز در نخستین مسابقه خود مغلوب نماینده ژاپن شد تا بدون کسب پیروزی به کارش در ناگویا پایان دهد.
هرچند رویارویی با بازیکنان مطرح جهان، بهویژه در رشتهای که قدرتهای اصلی آن در آسیا حضور دارند، کار دشواری است، اما نتایج نمایندگان ایران بار دیگر ضرورت بررسی شرایط آمادهسازی و فراهم کردن فرصتهای بیشتر برای حضور در مسابقات بینالمللی را برجسته کرد.
کمبود تجربه، توجیهی برای حذف زودهنگام؟
نیما رستمپور پس از پایان رقابتهای خود، کمبود تجربه بینالمللی را یکی از عوامل مؤثر در ناکامی برابر حریف ژاپنی عنوان کرد. او با اشاره به سطح بالای رقیب خود تأکید داشت که حضور محدود در مسابقات معتبر بینالمللی، روی عملکرد بازیکنان ایران در رقابتهایی با این سطح تأثیر میگذارد.
رستمپور با وجود نارضایتی از نتیجه بهدستآمده و ناکامی در کسب مدال، تجربه حضور در بازیهای آسیایی را ارزشمند دانست. او همچنین با اشاره به سوابق حریف ژاپنی خود، از جمله نایبقهرمانی او در یک رویداد معتبر جهانی پیش از این رقابتها، بر دشواری مسیر نمایندگان ایران تأکید کرد.
آیسان شوریده نیز پس از شکست در نخستین مسابقه خود، کسب تجربه را مهمترین دستاورد حضورش در ناگویا دانست. از نگاه او، رویارویی با بازیکنان مطرح جهان میتواند به کاهش استرس و افزایش آمادگی ذهنی ملیپوشان کمک کند، اما رسیدن به نتیجه مطلوب در چنین مسابقاتی به تجربه و آمادگی بیشتری نیاز دارد.
در واقع، کمبود تجربه بینالمللی مسئلهای است که نمیتوان آن را نادیده گرفت؛ اما همین موضوع این پرسش را مطرح میکند که چرا حضور در رقابتهای معتبر جهانی به بخشی مستمر از برنامه آمادهسازی ملیپوشان تبدیل نشده است؟
سرمربی تیم ملی از ضعفهای فنی گفت
بهادر زکیزاده، سرمربی تیم ملی بدمینتون ایران، نیز در ارزیابی عملکرد شاگردانش به تفاوت تجربه بازیکنان ایران با حریفان قدرتمند اشاره کرد. به گفته او، رستمپور موفق شد نماینده نپال را که در رتبه ۸۹ ردهبندی جهانی قرار داشت، شکست دهد، اما در امتیازات پایانی دیدار برابر حریف ژاپنی به دلیل کمبود تجربه نتوانست نتیجه مطلوبی کسب کند.
زکیزاده معتقد بود رستمپور برای پیشرفت باید تواناییهای هجومی خود را تقویت کند و تجربه بیشتری در مسابقات بینالمللی به دست آورد. او همچنین بازیهای آسیایی را فرصتی برای شناسایی نقاط ضعف بازیکنان و ارزیابی سطح فنی آنها در برابر حریفان قدرتمند دانست.
سرمربی تیم ملی درباره عملکرد آیسان شوریده نیز به ضعفهایی در قدرت ضربه و جابهجایی پاها اشاره کرد و معتقد بود حضور در رقابتهای ناگویا، حتی بدون کسب پیروزی، میتواند در آینده به بهبود عملکرد این بازیکن کمک کند.
با این حال، شناسایی نقاط ضعف زمانی ارزشمند خواهد بود که پس از مسابقات، برنامهای مشخص برای برطرف کردن آنها تدوین شود. صرف حضور در میدانهای بزرگ، بدون تداوم مسابقه و تمرین باکیفیت، نمیتواند فاصله فنی ملیپوشان با رقبای قدرتمند را بهسرعت کاهش دهد.
پوریا: قرعه نمایندگان ایران دشوار بود
محمدرضا پوریا، رئیس فدراسیون بدمینتون، نیز در واکنش به نتایج نمایندگان ایران به دشواری قرعه آنها اشاره کرد. به گفته او، آیسان شوریده در نخستین دیدار خود با نفر سوم ردهبندی جهانی روبهرو شد و نتوانست برابر این حریف نتیجه بگیرد. نیما رستمپور نیز مقابل نماینده ژاپن که به گفته پوریا در رتبه پنجم ردهبندی جهانی قرار داشت، شکست خورد.
رئیس فدراسیون همچنین به هزینههای بالای اعزام ورزشکاران به رقابتهای بینالمللی اشاره کرد و معتقد بود برخی فدراسیونها برای حضور در مسابقات تیمی و اعزام کاروانهای ورزشی، بار مالی قابلتوجهی را متحمل میشوند. او در عین حال با اشاره به عضویت ۱۷۰ کشور در فدراسیون جهانی بدمینتون، به گستردگی این رشته در سطح بینالمللی پرداخت.
با این وجود، گستردگی بدمینتون در جهان و قدرت بالای رقبای آسیایی، بهتنهایی پاسخگوی پرسشهای مربوط به عملکرد ایران نیست. مسئله اصلی این است که فدراسیون با توجه به منابع و امکانات موجود، چه برنامهای برای افزایش تجربه بازیکنان و حضور مؤثرتر آنها در مسابقات معتبر دارد.
ابهام در سهمیهها و ترکیب اعزامی ایران
یکی دیگر از موضوعات مطرحشده از سوی پوریا، تعداد نمایندگان ایران در بازیهای آسیایی ناگویا بود. تیم ملی بدمینتون ایران در بخش مسابقات انفرادی با دو بازیکن، آیسان شوریده و نیما رستمپور، در این رقابتها حضور یافت، موضوعی که در کنار محدودیتهای مالی و فنی، ضرورت بررسی روند کسب سهمیه و نحوه انتخاب نفرات اعزامی را مطرح میکند.
پوریا همچنین به ثریا آقایی و جایگاه بینالمللی او اشاره کرده بود. او درباره ارتباط خود با رئیس فدراسیون جهانی بدمینتون و تمایل وی برای دیدار در ناگویا نیز توضیحاتی ارائه کرد، دیداری که به گفته رئیس فدراسیون ایران، انجام نشد.
در بخش دیگری از اظهارات مطرحشده، موضوع اعزام نمایندگان بدمینتون به ناگویا و تصمیمهای مربوط به ترکیب کاروان مورد توجه قرار گرفت. پوریا در پاسخ به این پرسش که چرا علی حیاتی به این رقابتها اعزام نشد، توضیح داد که در ابتدا قصد داشته است این بازیکن را به بازیهای آسیایی بفرستد، اما حضور او در یک مسابقه و بروز مشکلاتی در این مسیر، مانع تحقق این برنامه شد.
رئیس فدراسیون بدمینتون همچنین گفت قرار بود دو بازیکن مرد و یک بازیکن زن به ناگویا اعزام شوند، اما در نهایت این برنامه عملی نشد. این اظهارات، پرسشهایی درباره جزئیات برنامه اولیه اعزام، موانع پیشآمده و معیارهای نهایی انتخاب نفرات ایجاد میکند، مسائلی که شفافسازی درباره آنها میتواند تصویر روشنتری از شرایط بدمینتون ایران ارائه دهد.
فدراسیون برای کاهش فاصله با قدرتهای آسیا چه برنامهای دارد؟
واقعیت این است که نمیتوان در شرایط فعلی، انتظار مدالآوری قطعی از بدمینتون ایران در بازیهای آسیایی داشت، بهویژه زمانی که نمایندگان کشورمان با محدودیت تجربه بینالمللی روبهرو هستند و باید برابر بازیکنانی قرار بگیرند که سابقه حضور مستمر در رقابتهای معتبر را دارند. انتظار میرود فدراسیون برای کاهش این فاصله، برنامهای روشن و قابل ارزیابی ارائه کند.
حضور در تورنمنتهای معتبر، برگزاری اردوهای باکیفیت، تقویت کادر فنی و استفاده هدفمند از ظرفیت بازیکنان باتجربه، از جمله اقداماتی است که میتواند به ارتقای سطح بدمینتون ایران کمک کند. همچنین، لازم است مشخص شود محدودیتهای مالی و اجرایی اعزامها چگونه مدیریت میشود و چه اولویتی برای آمادهسازی بازیکنان در نظر گرفته شده است.
محمدرضا پوریا که سالهاست ریاست فدراسیون بدمینتون را بر عهده دارد، باید درباره برنامههای مجموعه تحت مدیریت خود برای آینده این رشته توضیح دهد. طرح دشواری قرعه و قدرت حریفان میتواند بخشی از تحلیل نتایج باشد، اما برای ترسیم مسیر پیشرفت کافی نیست. بدمینتون ایران از استعدادهای قابلتوجهی برخوردار است و برخی بازیکنان کشورمان در رقابتهای مختلف توانستهاند نتایج امیدوارکنندهای کسب کنند. با این حال، تبدیل این ظرفیتها به موفقیت در سطح آسیا و جهان، نیازمند برنامهریزی مستمر و فراهم کردن فرصتهای واقعی برای رقابت با بهترینهای این رشته است.
حذف زودهنگام آیسان شوریده و نیما رستمپور از بازیهای آسیایی ناگویا باید فرصتی برای بازنگری در شیوه آمادهسازی و اعزام ملیپوشان باشد؛ نه اتفاقی که صرفاً با اشاره به قدرت حریفان از کنار آن عبور کنیم. پرسش اصلی همچنان پابرجاست: فدراسیون بدمینتون چه مسیری را برای کاهش فاصله با قدرتهای آسیا در پیش گرفته است و چه زمانی میتوان انتظار داشت نمایندگان ایران با آمادگی بیشتر و تجربهای قابلتوجهتر در چنین رقابتهایی حاضر شوند؟
انتهای پیام/