پیام دکتر رنجبر به مناسبت روز ملی نخبگان

به گزارش خبرگزاری آنا، دکتر بیژن رنجبر، رئیس دانشگاه آزاد اسلامی در پیامی به مناسبت روز نخبگان، بر لزوم نقش‌آفرینی و تقویت مسئولیت‌پذیری چهره‌های برتر علمی و فناوری کشور در شرایط کنونی کشور تأکید کرد.

در متن پیام دکتر رنجبر آمده است:

روز نخبگان، امسال علاوه بر پاسداشت استعداد‌های بزرگ و توانمند علمی ایران، بهانه‌ای برای زنده نگه‌داشتن شهید عزیزی است که نمی‌توان از نخبگی سخن به میان آورد، اما نسبت به توجه ویژه و عمق نگاه او بی‌تفاوت بود؛ رهبر شهید ایران که به معنای واقعی کلمه خود از چهره‌های برجسته علمی و فکری تاریخ ایران بود و در همه سال‌های دوران زعامتش به شکل ویژه‌ای نسبت به جامعه نخبگانی کشور عنایت داشت. روز نخبگان یادآور لحظات خاطره‌انگیز دیدار‌های پر تکرار حضرت آیت‌الله شهید امام خامنه‌ای (قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه) با جوانان مستعدی است که خود، آنها را «ستاره‌های درخشان» لقب داد و در انتظار «خورشید» شدن آنها بود.

او به بهانه‌های مختلف از نظرات آنها بهره می‌گرفت، مسائل آنان را می‌شنید، بر استفاده حداکثری از ظرفیت‌هایشان تأکید می‌کرد و همواره تلاش داشت میان استعداد‌های برتر و نیاز‌های واقعی کشور پیوند برقرار شود.

امسال در شرایطی روز نخبگان را گرامی می‌داریم که هنوز سوگوار ازدست‌دادن گوهری ارزنده و حامی عالی‌قدری در حمایت از جریان علمی کشور هستیم و باید پیش از هر چیز این یادآوری را مستمسک بازخوانی رهنمود‌های او نسبت به جریان نخبگی بدانیم. از این بابت بی‌مناسبت نیست کلام او را در زمانی که سوگوار شهادت «سید حسن نصرالله» بودند، مرور کنیم. آنگاه که حتی حاضر به تغییر زمان برگزاری جلسه و دیدار با نخبگان نشد و اتفاقاً در توصیه‌ای که گویی پیامی برای این روز‌های ماست، تأکید کردند «عزاداریم، اما این عزا ما را به حرکت و پیشرفت و شوق بیشتر به کار وادار می‌کند. من می‌خواهم این پیام را در دل‌وجان خودمان، به معنای واقعی کلمه نفوذ بدهیم، احساس کنیم عزاداری ما هم باید ما را به پیش ببرد.» این کلام ارزشمند یکی از ارکان راهبرد خون‌خواهی است. بازخوانی این نگاه در موقعیت خطیر ایران، می‌تواند برای جامعه نخبگانی یک پیام روشن داشته باشد؛ اینکه نخبه نباید در حاشیه مسائل کشور بماند، باید به متن مسئله بیاید، از ظرفیت علمی خود برای ساختن راه‌حل استفاده کند و در مسیر پیشرفت ایران، سهم و مسئولیت خود را بپذیرد.

تدقیق در میراث فکری رهبر شهید، نخبگان را متوجه مسئولیت بزرگی می‌کند که امروز در قبال ایران دارند. ایرانی که در حال ورود به مرحله‌ای تازه از تاریخ خود است؛ مرحله‌ای که تجربه جنگ و شرایط منحصر‌به‌فرد و خاص ماه‌های گذشته، ضرورت بازنگری در بسیاری از اولویت‌ها و شیوه‌های مواجهه با مسائل کشور را بیش از گذشته آشکار کرده است. در چنین شرایطی، بیش از هر زمان دیگری به نخبگانی نیاز داریم که مسئله را دقیق ببینند، مسئولیت بپذیرند و دانش و تخصص خود را به راه‌حل تبدیل کنند. اگر انسجام را به معنای کلید مهم حفظ پیروزی و گذار موفق از این دوران می‌دانیم یا متوجه خدعه دشمن در به‌کارگیری اضلاع مختلف جنگ ترکیبی برای افزایش فشار به مردم ایران هستیم، باید مأموریت نخبگان را نیز بخشی از این میدان و حتی سنگین‌تر از ملت مبعوث تعریف کنیم.

ایران در ماه‌های پیش‌رو به بازسازی هوشمند و افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌ها، توسعه فناوری‌های راهبردی، ارتقای بهره‌وری، تقویت اقتصاد دانش‌بنیان و حفظ سرمایه انسانی خود نیاز دارد. در هر یک از این عرصه‌ها از آزمایشگاه و دانشگاه تا صنعت، اقتصاد، مدیریت و نظام تصمیم‌گیری کشور، نخبگان باید بخشی از راه‌حل باشند. دانشگاه باید به کمک استعداد‌های برتر و خوش‌فکری که در اختیار دارد این فاصله را کاهش دهد، از مرز ایده عبور کند؛ مسئله را بشناسد، راه‌حل ارائه کند و حتی برای اجرای آن نیز مسئولیت بپذیرد. مثلث تبدیل علم و توان علمی به سرمایه به جز دانشگاه و نخبگان، نیازمند زمینه‌سازی حکمرانان در بخش‌های مختلف اجرایی نیز است. حفظ و تقویت سرمایه انسانی نیز یک اولویت راهبردی است. ایران برای ساخت آینده خود به نخبگانی نیاز دارد که امکان اثرگذاری داشته باشند و ایجاد چنین میدان اثری، مسئولیتی مشترک میان دانشگاه، دستگاه‌های اجرایی، صنعت و جامعه است.

دانشگاه آزاد اسلامی آنچنان که تاکنون تلاش کرده، خود را موظف می‌داند زمینه حضور مؤثرتر نخبگان در حل مسائل کشور را فراهم کند و در این مسیر تمام توان خود را به کار خواهد بست تا این گنجینه گران‌بها را به‌سوی نیاز‌های واقعی کشور هدایت کند؛ چراکه ستاره‌های درخشان علم‌وفناوری ایران بخشی از ظرفیت راهبردی کشور برای عبور از شرایط دشوار و ساختن آینده هستند و می‌توانند جان‌فدایی برای ایران عزیز را در عرصه علم، فناوری، تولید، مدیریت و خدمت عمومی معنا کنند.

این ظرفیت عظیم باید یکی از اولویت‌های خود را در مسیر خون‌خواهی شهدای دو جنگ اخیر بر تحقق مأموریتی معطوف سازد که دو سال قبل، در همین ایام و در نشست نخبگان تحت عنوان «خیزش دوم علمی» توسط رهبر شهید صادر شد. موتور محرک حرکت مراکز علمی برای تحقق چنین هدفی استعداد‌های برتری هستند که باید به‌مانند رزمندگان رشید و دلاوران عرصه نظامی، در میدان دانشگاه برای ظهور یک نهضت جدید و احیای ظرفیت‌های علمی و نمایش دوباره عظمت علمی ایران جهاد کنند. بنابراین، پوشاندن جامه عمل به مطالبه «خیزش جدید علمی» را میثاق نخبگان با رهبر شهید بدانیم و برای تحقق آن هم‌قسم شویم؛ چراکه ساخت ایران قوی‌تر فقط با اقتدار علم و فناورانه امکان‌پذیر خواهد شد.