هدست بعدی متا شباهت زیادی به عینک XR گوگل پیدا کرده است
به گزارش خبرگزاری آنا؛ فایلهایی که در یکی از بهروزرسانیهای نرمافزاری Quest پیدا شدهاند، نخستین تصاویر نسبتاً واضح از پروژه Phoenix را در اختیار گذاشتهاند. این تصاویر قابلیتهای نرمافزاری دستگاه را آشکار نمیکنند، اما شکل کلی محصول، نحوه نصب لنزهای طبی و محل برخی حسگرها را نشان میدهند. طراحی دستگاه بیشتر به یک عینک ضخیم شباهت دارد تا هدستهای واقعیت مجازی سنتی و بخشهایی مانند پدهای بینی، حسگرهای روی دستهها و بدنه باریکتر، آن را از Quest ۳ متمایز میکنند.
پروژه Phoenix بیشتر شبیه عینک شده است
مهمترین نکته در تصاویر جدید، تغییر فرم کلی محصول است. Phoenix برخلاف هدستهای فعلی متا که بدنهای بزرگ روی صورت قرار میدهند، از ساختاری شبیه عینک استفاده میکند و وزن بخش جلویی ظاهراً کاهش یافته است. حسگرهایی در بخش بیرونی دستهها و زیر آنها دیده میشوند که احتمالاً برای رهگیری محیط، موقعیت دستها یا کنترل فضای اطراف به کار خواهند رفت. فایلهای نرمافزاری همچنین نحوه استفاده از لنزهای طبی را نشان میدهند و این موضوع میتواند به این معنی باشد که متا از ابتدا سازگاری با کاربران عینکی را در طراحی محصول در نظر گرفته و بهجای قرار دادن عینک معمولی داخل هدست، امکان نصب لنزهای اختصاصی را فراهم خواهد کرد. این فرم کلی از نظر ظاهری به Aura XR گوگل و Xreal نزدیک است؛ محصولی که آن هم تلاش میکند قابلیتهای واقعیت گسترده را در قالبی سبکتر و نزدیکتر به عینک ارائه دهد.
پردازش اصلی احتمالاً خارج از عینک انجام میشود
تصاویر تازه نشان میدهند Phoenix از یک کابل استفاده میکند و دستگاه کاملاً مستقل نخواهد بود. این موضوع با گزارشهای قبلی درباره اتصال عینک به یک واحد پردازشی جداگانه همخوانی دارد؛ رویکردی که اجازه میدهد بخش بزرگی از پردازنده، باتری و سامانه خنککننده از روی صورت کاربر حذف شود و خود عینک سبکتر باقی بماند. واحد پردازشی در تصاویر جدید دیده نمیشود، اما بازسازیهای قبلی براساس نمونههای آزمایشی، دستگاهی تقریباً هماندازه یک گوشی هوشمند و کمی ضخیمتر را نشان میدادند که در برخی نمونهها گیره اتصال به لباس و دریچه خروج هوای خنککننده نیز داشت. طراحی نهایی ممکن است تغییر کند، اما اصل ایده یعنی انتقال محاسبات سنگین و بخشی از گرما به قطعهای جداگانه، با اطلاعات فعلی درباره Phoenix سازگار است.
این ساختار از یک جهت محدودیت و از جهت دیگر مزیت محسوب میشود. کاربر مجبور خواهد بود قطعه دیگری را همراه خود حمل کند و اتصال سیمی نیز آزادی حرکت یک عینک کاملاً مستقل را ارائه نمیدهد، اما در مقابل، کاهش وزن و گرمای بخش قرارگرفته روی صورت میتواند استفاده طولانیمدت را راحتتر کند. همین مصالحه نشان میدهد متا احتمالاً راحتی فیزیکی را بر یکپارچه کردن همه سختافزار در خود عینک ترجیح داده است.
متا احتمالاً از عبور تصویری XR استفاده میکند
گزارشهای فعلی نشان میدهند Phoenix از نظر نحوه نمایش محیط بیشتر به Quest ۳ نزدیک خواهد بود تا پروژه Orion متا. کاربر در چنین ساختاری محیط واقعی را از طریق دوربینهای خارجی و نمایشگرهای داخل عینک مشاهده میکند؛ دوربینها تصویر محیط را ثبت میکنند و سامانه سپس عناصر دیجیتال را روی همان تصویر قرار میدهد. این روش که به عبور تصویری XR متکی است، امکان ترکیب محیط واقعی و محتوای مجازی را فراهم میکند، اما با عینکهای واقعیت افزودهای که اطلاعات را مستقیماً روی لنز شفاف نمایش میدهند متفاوت است.
پروژه Orion متا و عینک Specs اسنپ در دسته دوم قرار میگیرند و به کاربر اجازه میدهند محیط واقعی را مستقیماً از پشت لنز ببیند. Phoenix براساس اطلاعات فعلی قرار نیست جایگزین چنین محصولاتی باشد و بیشتر به تکامل خانواده Quest در قالبی کوچکتر شباهت دارد؛ بنابراین ظاهر عینکمانند دستگاه نباید به این معنی برداشت شود که متا یک عینک AR کاملاً مستقل ساخته است.
شباهت Phoenix و Aura XR فقط ظاهری نیست
گوگل و Xreal نیز برای Aura XR به ساختاری متکی شدهاند که بخش مهمی از پردازش را از روی صورت کاربر به واحدی جداگانه منتقل میکند. این شباهت احتمالاً بیش از آنکه نتیجه تقلید طراحی باشد، از محدودیتهای مشترک مهندسی ناشی میشود. قرار دادن پردازنده قدرتمند، باتری و سامانه خنککننده داخل یک عینک باریک میتواند وزن، ضخامت و دمای دستگاه را افزایش دهد و استفاده طولانی از آن را دشوار کند؛ انتقال این بخشها به یک واحد خارجی در مقابل اجازه میدهد نمایشگرها، دوربینها و حسگرهای اصلی روی صورت باقی بمانند و محاسبات سنگین در جای دیگری انجام شوند.
در نتیجه هر دو پروژه باید میان قدرت پردازشی، شارژدهی، وزن و راحتی تعادل برقرار کنند و ساختار سیمی یکی از راههای فعلی برای رسیدن به این هدف است. همین رویکرد همچنین میتواند ارتقای سختافزار پردازشی را در آینده سادهتر کند، زیرا از نظر تئوری واحد محاسباتی میتواند مستقل از عینک تغییر کند، هرچند هنوز مشخص نیست متا چنین قابلیتی را برای Phoenix در نظر گرفته یا خیر.
عینک XR گوگل
کاربرد و جایگاه Phoenix هنوز مشخص نیست
یکی از بزرگترین ابهامها این است که متا دقیقاً چه نوع استفادهای را برای Phoenix هدف گرفته است. Quest ۳ بیش از هر چیز یک هدست بازی، سرگرمی و تجربههای واقعیت مجازی است، درحالیکه فرم سبکتر Phoenix میتواند امکان استفاده طولانیتر، تماشای محتوا، انجام کارهای روزمره یا استفاده خارج از محیط خانه را فراهم کند. با این حال، وجود کابل و واحد پردازشی جداگانه همچنان محدودیتهایی ایجاد میکند و مشخص نیست متا چه میدان دید، وضوح نمایشگر، شارژدهی یا قابلیتهای رهگیری برای دستگاه در نظر گرفته است.
قیمت نیز میتواند جایگاه محصول را مشخص کند. اگر Phoenix بهعنوان جانشین یا مکمل مستقیم Quest عرضه شود، متا احتمالاً باید آن را در محدودهای نگه دارد که برای کاربران عمومی قابل دسترس باشد؛ در مقابل، نمایشگرهای پیشرفتهتر و طراحی فشرده میتوانند هزینه تولید را افزایش دهند و دستگاه را به رده محصولات حرفهایتر XR نزدیک کنند. تا زمانی که مشخصات نهایی اعلام نشوند، نمیتوان تعیین کرد Phoenix قرار است بیشتر رقیب هدستهای واقعیت ترکیبی باشد یا عینکهای XR سبکتری مانند Aura.
رویداد متا میتواند جزئیات بیشتری آشکار کند
انتشار این تصاویر با نزدیک شدن رویداد سالانه Meta Connect همزمان شده و همین موضوع احتمال ارائه اطلاعات رسمی درباره Phoenix را افزایش داده است. متا هنوز محصول را رسماً معرفی نکرده و بخش عمده اطلاعات فعلی از فایلهای نرمافزاری و گزارشهای مربوط به نمونههای آزمایشی به دست آمدهاند، اما همین دادهها نشان میدهند شرکت برای نسل بعدی سختافزار XR خود به دنبال کاهش حجم دستگاه و نزدیک کردن ظاهر آن به یک عینک است.
چنین مسیری متا را مستقیماً وارد رقابتی میکند که گوگل و Xreal با Aura XR و شرکتهایی مانند اسنپ با عینکهای واقعیت افزوده در آن حضور دارند. Phoenix در صورت عرضه باید نشان دهد طراحی کوچکتر و انتقال پردازش به یک واحد خارجی فقط به کاهش اندازه منجر نشده و میتواند تجربهای راحتتر و کاربردیتر از هدستهای فعلی ارائه دهد. اگر اطلاعات بیشتری در Meta Connect منتشر شود، مهمترین پرسشها درباره نوع نمایشگر، واحد پردازشی، شارژدهی، کاربرد اصلی و قیمت دستگاه نیز میتوانند پاسخ روشنتری پیدا کنند.
انتهای پیام/