آتلاتیک: شکست در جنگ با ایران، اعتمادبهنفس رئیسجمهور آمریکا را در هم شکست
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از نشریه تحلیلی «آتلانتیک»، بررسیهای دقیق از آخرین رویدادهای سیاسی در ایالات متحده حاکی از آن است که دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، دچار نوعی فروپاشی اعتمادبهنفس شده است. این نشریه معتقد است عامل اصلی این تغییر رویکرد و بروز رفتارهای غیرقابلپیشبینی در گردهماییهای انتخاباتی، شکست راهبردی و عدم توانایی وی در تسلیم کردن ایران و مهار توانمندیهای دفاعی این کشور است.
نشریه آتلانتیک در گزارش خود با اشاره به تضاد میان ادعاهای ترامپ و واقعیتهای میدانی، مینویسد: «رهبری که گمان میکند در حال پیروزی در یک جنگ است، نمیتواند یک روز پس از انتشار اخبار مربوط به آسیب دیدن تجهیزات نظامی آمریکا در جریان حملات ایران، با اعتمادبهنفس کامل ادعا کند که آمریکا کنترل “تنگه ترامپ” را در دست دارد.»
این گزارش تأکید میکند که ناکامی در مدیریت تنشها با ایران و آسیبپذیری آشکار تجهیزات نظامی آمریکا در برابر پاسخهای دفاعی تهران، باعث شده است که ترامپ از لافزنیهای همیشگی فاصله گرفته و به سمت رفتارهای دفاعی و متمرکز بر «توجیه شکست» حرکت کند.
در بخش دیگری از این تحلیل، به رفتارهای عجیب ترامپ در جریان «اجلاس میاندورهای» جمهوریخواهان اشاره شده است. نویسنده گزارش میگوید ترامپ برخلاف یک رهبر مقتدر، مدام در حال دفاع از خود در برابر اتهاماتی نظیر «کم بودن تعداد جمعیت» در گردهماییهایش است.
از جمله موارد تکاندهنده در این گردهمایی، واداشتن هواداران به تکرار سوگندهای عجیب و غریب بود. ترامپ با جملاتی که بیشتر به طنز سیاه یا نمایشهای کمدی شباهت داشت، از جمعیت خواست تا جملاتی بیمعنا را تکرار کنند؛ اقدامی که از نظر تحلیلگران، نشاندهنده تلاش او برای ایجاد یک فضای «همنوایی کاذب» و کنترل ذهنی بر هواداران است تا از شکافهای احتمالی در میان پایگاه رأی خود جلوگیری کند.
آتلانتیک در جمعبندی خود خاطرنشان میکند که وعدههای اقتصادی غیرواقعی (مانند پاداشهای نقدی به پیروزی حزبش) و اصرار ترامپ بر اینکه حتی بدون حضور نامش در برگه رأی، همچنان قدرت اصلی است، همگی نشانههای یک «بحران هویت سیاسی» هستند.
در واقع، ترامپ که پیشتر با تکیه بر سیاستهای فشار حداکثری و ادعای تسلط بر دریاها، سعی در نمایش قدرت داشت، اکنون که با واقعیتهای نظامی ایران (مانند توان پدافندی و عملیاتهای موفق) روبهرو شده، به جای اصلاح استراتژی، به دنبال ایجاد جنجالهای رسانهای و نمایشهای نمایشی برای پوشاندن «شکست محاسباتی» خود در مدیریت بحرانهای منطقهای است.
انتهای پیام/