احیای «بینوایان» ویکتور هوگو با عرضه چاپ سی و سوم

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، رمان «بینوایان» نوشته ویکتور هوگو، با ترجمه حسینقلی مستعان، به تازگی در قالب احیای آثار ادبیات کلاسیک جهان، در قالب و کتاب سازی جدید، توسط انتشارات امیرکبیر در 2 جلد منتشر و راهی بازار نشر شده که سی و سومین نوبت از چاپ این ترجمه محسوب می شود.

«بینوایان» نیاز به معرفی ندارد و تا به حال، بارها تجدیدچاپ، و نسخه های اقتباسی سینمایی و سریال تلویزیونی از آن ساخته شده است. این رمان برای اولین بار سال 1862 منتشر شد که قصه زندگی چندتن را در کوران حوادث انقلاب فرانسه و پس از آن شامل می شود. ژان وال ژان، کوزت و بازرس ژاور ازجمله شخصیت های معروف این رمان هستند که در هر اقتباس تصویری از آن، بازیگران مختلفی نقش های آن ها را ایفا کرده اند.

داستان «بینوایان» از روزهای شعله ور شدن انقلاب فرانسه در 1815 و به اوج رسیدنش در 1832 شروع می شود و بستر روایت اتفاقاتش هم شهر پاریس است. ژان وال ژان، شخصیت اصلی این رمان، محکومی سابقه دار است که قصه براساس فراز و فرودهای روحی و روانی او شکل می گیرد و در خلال توصیف و تشریح درونیات این شخصیت و شخصیت های دیگر داستان، حوادث سیاسی ناشی از انقلاب فرانسه هم روایت می شوند.

حسینقلی مستعان این رمان بزرگ را سال 1309 ترجمه کرد و آن طور که خود می گوید، در مواجهه اول با آن، «بینوایان» همه شب خواب از چشمش می ربوده و افکار و عواطفش را از دنیای مادی منحرف و به عالم معنی و حقیقت متوجه می کرده است. این ترجمه سال 1309 به چاپ اول و دوم رسید و سال 1326 به چاپ سوم رسید. چاپ های چهارم و پنجم آن هم به ترتیب طی سال های 1331 و 1336 عرضه شدند.

چاپ های ششم تا هشتم ترجمه مستعان از «بینوایان» سال 1339 عرضه شدند و سال 1348 هم چاپ نهمش به بازار آمد. اولین چاپ این ترجمه توسط انتشارات امیرکبیر مربوط به سال 1349 است که در اصل، چاپ دهمش بود و از آن تاریخ تا امروز به چاپ سی و دوم رسید که نسخه های چاپ سی و سومش نیز به تازگی طی شهریورماه 1405 به بازار عرضه شده اند.

علاقه زیاد حسینقلی مستعان به رمان «بینوایان» و نویسنده اش باعث شد، برای شناساندن او به کتابخوانان ایرانی دست به تحقیق و پژوهش بزند. در نتیجه پیش از متن ترجمه رمان، «شرح زندگی ویکتور هوگو» را نوشته که این مطلب مفصل و مصور، مربوط به سال 1347 است و از صفحه 13 تا 127 جلد اول «بینوایان» را شامل می شود. «آثار هوگو» هم مطلب مفصل بعدی است که مستعان آن را سال 1348 نوشته و تا صفحه 217 به توضیحات مشروح درباره آثار این نویسنده فرانسوی اختصاص دارد. به این ترتیب متن اصلی «بینوایان» از صفحه221 جلد اول شروع می شود.

رمان «بینوایان» در 5 بخش اصلی نوشته شده است. بخش اول با عنوان «فانتین»، متشکل از 8 فصل یا «کتاب» است که از این قرارند: «کتاب اول؛ یک عادل»، «کتاب دوم؛ سقوط»، «کتاب سوم؛ به سال 1817»، «کتاب چهارم؛ سپردن گاهی به منزله واگذاردن است»، «کتاب پنجم هبوط»، «کتاب ششم؛ ژاور»، «کتاب هفتم؛ قضیه شان ماتیو» و«کتاب هشتم؛ ضربت متقابل» است.

بخش دوم کتاب، «کوزت» نام دارد که متشکل از این کتاب هاست: «کتاب اول؛ واترلو»، «کتاب دوم؛ کشتی اوریون»، «کتاب سوم؛ برآوردن وعده ای که به مرده داده شده است»، «کتاب چهارم؛ خانه خرابه گوربو»، «کتاب پنجم؛ برای شکار سیاه، سگ ساکت»، «کتاب ششم؛ پتی پیکپوس»، «کتاب هفتم؛ جمله معترضه» و «کتاب هشتم؛ قبرستان ها آنچه را که به آن ها داده شود می پذیرند».

سومین بخش «بینوایان» از جلد دوم آغاز می شود که «کتاب اول؛ مطالعه در پاریس به وسیله مطالعه در اتم آن»، «کتاب دوم؛ بورژوای بزرگ»، «کتاب سوم؛ پدربزرگ و نوه»، «کتاب چهارم؛ دوستان آ.ب.ث»، «کتاب پنجم؛ فضیلت بدبختی»، «کتاب ششم؛ قران دو ستاره»، «کتاب هفتم؛ پاترون مینت» و «کتاب هشتم؛ فقیر نابکار» را در خود جا داده است.

«ترانه کوچه پلومه؛ حماسه کوچه سن دنی» هم عنوان بخش چهارم این رمان است که این فصول را شامل می شود:

«کتاب اول؛ چند صفحه از تاریخ»، «کتاب دوم؛ اپونین»، «کتاب سوم؛ خانه کوچه پلومه»، «کتاب چهارم؛ کمک زمینی می تواند کمک آسمانی باشد»، «کتاب پنجم؛ که انجامش به آغاز شبیه نیست»، «کتاب ششم؛ پتی گاوروش»، «کتاب هفتم؛ آرگو»، «کتاب هشتم؛ شادی ها و غم ها»، «کتاب نهم؛ کجا می روند؟»، «کتاب دهم؛ 5 ژوئن 1832»، «کتاب یازدهم؛ اتم دست برادری به طوفان می دهد»، «کتاب دوازدهم؛ کورنت»، «کتاب سیزدهم؛ ماریوس وارد تاریکی می شود» و «کتاب چهاردهم؛ عظمت نومیدی».

پنجمین بخش «بینوایان» هم نام شخصیت اصلی اش یعنی «ژان وال ژان» را بر پیشانی دارد و شامل این فصل ها می شود:

«کتاب اول؛ جنگ بین چهار دیوار»، «کتاب دوم؛ درونِ لِه ویاتان»، «کتاب سوم؛ لجن، ولی جان»، «کتاب چهارم؛ ژاور برکنار»، «کتاب پنجم؛ نوه و پدربزرگ»، «کتاب ششم؛ شب سفید»، «کتاب هفتم؛ آخرین جرعه جام»، «کتاب هفتم؛ کاهش شفقی» و «کتاب نهم؛ شب واپسین، بامداد واپسین».

در قسمتی از این کتاب می خوانیم:

ژان والژان از شهر بیرون رفت مثل اینکه می گریزد. با شتاب بسیار به راه پیمودن در صحراها پرداخت. با پیش گرفتن هر جاده یا کوره راه که پیش پایش می رسید، بی آنکه دریابد که هر دم، راهی را که رفته است باز می گردد. همه ساعات پیش از ظهر را همچنان سرگردان بود، بی آنکه چیزی بخورد یا احساس گرسنگی کند. در فشار ازدحامی از تاثرات جدید قرار گرفته بود. یک نوع خشم در خود احساس می کرد؛ نمی دانست نسبت به چه کس. نمی توانست بگوید که دست رافت بر سرش کشیده یا تحقیرش کرده اند. گاه رقت غریبی بر او دست می داد که با آن نبرد می کرد و گران جانی بیست سال اخیرش را مقابل آن می نهاد. این حالت خسته اش می کرد. با اضطراب می دید که آن آرامش مخوف که ناسزاواری بدبختی اش به وی بخشیده بود در درونش متزلزل می شود. از خود می پرسید چه چیز جای آن را خواهد گرفت؟ گاه واقعا ترجیح می داد که در زندان با ژاندارم ها می بود و این گونه حوادث بر وی نمی گذشت؛ اگر چنین می بود کمتر پریشان می شد.

چاپ سی و سوم این کتاب 2 جلدی با مجموع هزار و 896 صفحه مصور، شمارگان هزار نسخه و قیمت 3 میلیون و 950 هزار تومان عرضه شده است.