صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۲:۱۳ | ۱۷ / ۰۶ /۱۴۰۵
| |
در گفت‌و‌گو با آناتک بررسی شد

هوش مصنوعی و واقعیت مجازی به کمک آموزش کودکان اوتیسم آمد

فناوری واقعیت مجازی پویا با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، امکان طراحی و تغییر بلادرنگ محیط آموزشی متناسب با نیاز هر کودک را فراهم می‌کند؛ محصولی بومی که برای آموزش مفاهیم پایه به کودکان دارای نیاز‌های ویژه ذهنی، کودکان اوتیسم و دیرآموز توسعه یافته است.
کد خبر : 1081207

زهره سلیمی، مدیرعامل شرکت حقیقت گسترده تک‌تاب مستقر در پردیس دانشگاه بوعلی‌سینا و پارک علم و فناوری همدان، در گفت‌و‌گو با آناتک، درباره فناوری واقعیت مجازی پویا اظهار کرد: «محصولی که ارائه کرده‌ایم، صحنه واقعیت مجازی پویا برای آموزش مفاهیم پایه به کودکان دارای نیاز‌های ویژه ذهنی، کودکان اوتیسم و کودکان دیرآموز است.»

وی درباره مفهوم صحنه واقعیت مجازی پویا افزود: «در این محیط می‌توان به‌صورت بلادرنگ اتاق آموزشی را طراحی کرد و موارد آموزشی موردنظر را در آن قرار داد تا آموزش بر اساس نیاز کودک انجام شود.»

مدیرعامل این مجموعه با اشاره به یکی از چالش‌های پیشین استفاده از واقعیت مجازی در آموزش گفت: «واقعیت مجازی با وجود تمام نقاط مثبتی که برای آموزش داشت، با این مشکل مواجه بود که تولید محتوای آن زمان‌بر و هزینه‌بر بود و اگر نیاز به ایجاد تغییر در آن وجود داشت، دوباره باید زمان و هزینه صرف می‌شد.»

سلیمی ادامه داد: «در عصر هوش مصنوعی به نظر می‌رسد دیگر نیازی به این فرایند نباشد. به همین دلیل تصمیم گرفتیم واقعیت مجازی خود را به هوش مصنوعی مجهز کنیم. اکنون درمانگر تنها با یک پرامپت و بدون نیاز به دانش برنامه‌نویسی می‌تواند صحنه را بر اساس نیاز کودکی که قرار است آموزش ببیند، طراحی کند.»

شخصی‌سازی محیط آموزشی به درمانگر اجازه می‌دهد محتوای ارائه‌شده را بر اساس توانایی‌ها و چالش‌های هر کودک تغییر دهد. به این ترتیب، محیط آموزشی ثابت نیست و می‌تواند متناسب با عملکرد کودک در هر مرحله تغییر کند.

وی درباره نحوه کار این فناوری توضیح داد: «این هدست واقعیت مجازی است که کودک آن را روی چشم خود قرار می‌دهد و درمانگر همزمان آنچه کودک می‌بیند را در مانیتور خود مشاهده می‌کند.»

سلیمی ادامه داد: «برای مثال، اگر درمانگر بداند این کودک در تشخیص رنگ آبی از بنفش مشکل دارد، مواردی را که در محیط قرار می‌دهد بر اساس همین موضوع تنظیم می‌کند و از کودک می‌خواهد رنگ بنفش یا مکعب بنفش را پیدا کند و به آن شلیک کند. کودک این کار را انجام می‌دهد و سامانه مشخص می‌کند پاسخ درست بوده یا خیر. در صورت پاسخ صحیح، امتیاز کودک مشخص می‌شود و گزارش‌دهی نیز انجام می‌شود. اگر پاسخ نادرست باشد، اتاق دوباره به شکلی طراحی می‌شود که کودک به‌تدریج با آن آشنا شود.»

سلیمی در پایان خاطرنشان کرد: «محصول به‌تازگی تکمیل شده و اکنون در حال آزمایش‌های اثربخشی آن در دانشگاه علوم پزشکی همدان هستیم.»

ارسال نظر
captcha