صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۰۸:۱۷ | ۱۷ / ۰۶ /۱۴۰۵
| |
مهدی محمدیان در گفتگو با آنا:

پرهیز از لحن‌های مصنوعی با تکیه بر «دستور بیان فارسی» اولویت رادیو است

گوینده برنامه‌های ادبی رادیو فرهنگ، برنامه «ققنوس» را تخصصی‌ترین برنامه زنده ادبی رسانه ملی دانست و با تبیین مفهوم ابداعی خود تحت عنوان «دستور بیان فارسی»، تأکید کرد که رمز ماندگاری کلام و اثرگذاری بر مخاطب، انتقال ضرباهنگ و سیالیت طبیعی «زبانِ زندگی» به پشت میکروفون و دوری جستن از کشش‌ها و الحانِ تصنعی است.
کد خبر : 1081104

مهدی محمدیان ، ضمن معرفی جایگاه برنامه «ققنوس» در سپهر ادبیات کشور، در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا با اشاره به رویکرد خود در اجرا گفت: به نام خداوند جان‌آفرین، حکیم سخن در زبان‌آفرین. من مهدی محمدیان هستم، گوینده برنامه‌های زنده «هفت اقلیم» و «ققنوس» در شبکه رادیویی فرهنگ. در مسیر اجرای ادبی این دو برنامه، به‌ویژه «ققنوس» که به‌واقع تخصصی‌ترین برنامه ادبی زنده شبکه رادیویی فرهنگ است و شاید در یک شمای کلی بشود گفت تخصصی‌ترین برنامه زنده سازمان است چون می‌دانم که بقیه برنامه‌های ادبی در این سطح زنده اجرا نمی‌شوند به هر روی، آنچه برای من مهم است در لحظه اجرای برنامه ادبی «ققنوس» و خواندن متون ادبی، چه متون ادبی کهن و چه متون ادبی معاصر در حوزه شعر و نثر یا به تعبیری دیگر شعر و داستان، این است که بتوانم به‌واسطه استفاده از تکنیک‌های بیانی و اصولاً چیزی که من آن را «دستور بیان فارسی» می‌نامم (این اصطلاحِ خودِ من است در برابر «دستور زبان فارسی» که به‌زودی هم به‌خواست خدا منتشرش خواهم کرد)، یعنی با استفاده از گزاره‌های «دستور بیان فارسی»، سعی کنم آن موسیقیِ ذاتی و موسیقیِ کلماتیکِ زبان را احضار کنم و در لحظه اجرا به بهترین شکل ممکن تقدیم به مخاطبم کنم.

او درباره چگونگی پیاده‌سازی این تکنیک در اجرا بیان کرد: اگر بخواهم بگویم که به چه طریق این کار انجام می شود ؟ من معتقدم که ما در متنِ زندگی به‌صورت عادی و به‌ذاتِ زبانی داریم از تکنیک‌های فن بیان، گویندگی و اجرا استفاده می‌کنیم؛ چون زندگی به ما آموخته که برای تأثیر بیشتر، کجا ضرباهنگ کلاممان را بالا ببریم، کجا کُندتر صحبت کنیم، روی چه واژه‌ای تأکید کنیم تا بیان ما مؤثرتر واقع شود، کجا از صدای زیرمان استفاده کنیم، کجا از صدای بَم‌مان استفاده کنیم و از چه بخشی از دستگاه صوتی‌مان در چه لحظه‌ای بهره ببریم تا ما را به مقصودمان نزدیک‌تر کند.

محمدیان با تأکید بر اینکه نباید تکنیک‌های گویندگی را از فضای واقعی زندگی جدا کرد، افزود: زندگی در تلاقیِ زبان، این‌ها را به ما آموخته است. صرفاً لازم است که در لحظه اجرای متون فکر کنیم به زندگی؛ یعنی همان‌طور که ما در زندگی از فن بیان استفاده می‌کنیم، همان را در لحظه اجرا پشت میکروفون بیاوریم. هیچ نیازی به کشش اضافه، تغییر صدا و لحن خاصی ایجاد کردن نیست؛ نه. همان کاری که در زندگی با زبان می‌کنید برای اینکه تأثیرگذارتر باشید، همان روند و سیالیت طبیعی زبان در متن زندگی را می‌توانید پشت میکروفون احضار و اجرا کنید تا کلام مؤثری داشته باشید.

وی تصریح کرد: بنابراین نیازی به کشش خاصی که برخی از دوستان حین اجرا ایجاد می‌کنند و کشش‌های بی‌دلیل نیست . به نظر من باید زندگی را در پشت میکروفون اجرا کرد. همان کاری که ما با زبان در متن زندگی می‌کنیم، می‌توانیم با زبان در پشت میکروفون هم انجام دهیم تا مخاطب با ما احساس هم‌ذات‌پنداری کند و کلام ما در ذهن، زبان و روانِ او مؤثرتر واقع شود.

این گوینده درباره پاسداشت زبان فارسی؛ به عنوان رسالت ماندگار رادیو فرهنگ گفت :در کنار این نگاهِ فنی و تخصصی به مقوله اجرا، رادیو فرهنگ به عنوان دیده‌بان ادبیات کشور، پاسداشت «زبانِ فارسی» را در رأس فعالیت‌های رسانه‌ای خود قرار داده است. برنامه‌هایی چون «ققنوس» و « هفت اقلیم» با تکیه بر همین رویکردهای کارشناسانه، می‌کوشند تا زبانِ فارسی را نه فقط به عنوان یک ابزارِ ارتباطی ساده، بلکه به مثابه «شناسنامه فرهنگی» و «میراثِ سترگِ ایرانی» زنده نگاه دارند.

محمدیان ادامه داد: « ققنوس» در روز پاسداشت زبان و ادبیات فارسی از شهر تبریز و جوار آرامگاه شهریار در سالروز وفات این شاعر با شنوندگان همراه است و در ادامه ی این مسیر، رادیو با بهره‌گیری از ظرفیتِ استادانِ کلام و تلفیق آن با ابزارهای نوینِ رسانه‌ای، می‌کوشد تا از زوالِ اصالتِ کلام جلوگیری کرده و ضمنِ پالایشِ زبان از پیرایه‌هایِ غیرضروری، این سرمایه عظیم را به شایستگی به نسل‌هایِ آینده منتقل کند. اجرایِ پاک و زنده، خودِ بزرگترین خدمت به حفظِ سلامتِ زبانِ فارسی و صیانت از اصالتِ آن در برابرِ هجمه‌هایِ زبانی است.

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha