مجموعه اشعار منتخب فارسی به زبان ترکی منتشر شد

به گزارش خبرگزاری آنا، این مجموعه که به انتخاب و ترجمه مصطفی خلوصی افندی در سال‌های نخست جمهوری ترکیه منتشر شده بود، اکنون با ویرایش و اهتمام تورقای شفق، از استادان و پژوهشگران شناخته‌شده ادبیات فارسی در ترکیه، بار دیگر به زیور طبع آراسته شده است.

جلد نخست این مجموعه به اشعار عرفی شیرازی اختصاص دارد. در این جلد، علاوه بر گزیده‌ای از اشعار عرفی شیرازی، زندگی‌نامه این شاعر ایرانی نیز مورد بررسی قرار گرفته است.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم: 

«عرفی شیرازی (۱۵۵۶–۱۵۹۱)، از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین چهره‌های مکتب ادبی سبک هندی در سده شانزدهم میلادی است. آوازه او از سرزمین هند، که بخش عمده زندگی خود را در آن سپری کرد، فراتر رفت و به قلمروهای صفوی، عثمانی، خراسان و ماوراءالنهر نیز رسید.

عرفی از نمایندگان اندیشه شعری‌ای است که میراث شعر کلاسیک را بر پایه ژرفای اندیشه، خیال‌های لطیف، تشبیه‌های پیچیده و مضامین بدیع بازآفرینی کرد. شاعران سبک هندی بیش از لفظ، به معنا توجه داشتند و با به‌کارگیری ترکیب‌ها و تشبیه‌های نو و بی‌سابقه، در پی کشف «معانی بیگانه»؛ یعنی معانی‌ای بودند که به‌آسانی به ذهن خطور نکند و راز خود را بی‌درنگ آشکار نسازد.

عرفی نیز همچون دیگر شاعران این سبک، اشعاری سرود که مخاطب را به تأمل وامی‌داشت و فهم آن‌ها مستلزم کوشش ذهنی و برخورداری از قدرت تداعی و تفسیر بود.»

جلد دوم مجموعه به فیضی هندی، از شناخته‌شده‌ترین شاعران سبک هندی، اختصاص دارد. فیضی هندی (۱۵۴۷–۱۵۹۵)، از برجسته‌ترین چهره‌های عصر اکبرشاه در هند گورکانی بود. او شاعری متفکر به شمار می‌رفت که با سرودن اشعاری حکمی، فلسفی و آمیخته با ژرفای عرفانی، استدلال فلسفی را با زیبایی‌شناسی شعر درهم آمیخت و از شعر به‌عنوان زبانی برای بیان حکمت بهره گرفت.

جلد سوم این اثر نیز با منتخب اشعار کلیم همدانی (درگذشته ۱۶۵۱ م.)، از برجسته‌ترین نمایندگان سبک هندی در سده 17 میلادی و از شاعران دربار شاه‌جهان، منتشر شده است.

در این جلد، در معرفی کلیم همدانی تأکید شده است که «جهان شعری او آمیزه‌ای از تصویرپردازی‌های فشرده و پرمایه با بیانی کوتاه، نافذ و حکمت‌آمیز است. وی در روزگار خود، به سبب ژرفای معانی و نوآوری در بیان، شایسته لقب‌های «خلاقِ ثانیِ معانی» و «ملک‌الشعرا» شناخته می‌شد.»

جلد چهارم مجموعه به ترجمه منتخبی از اشعار صائب تبریزی اختصاص یافته است. صائب تبریزی (۱۶۰۱–۱۶۷۶)، از برجسته‌ترین و تأثیرگذارترین شاعران زبان فارسی و از نامدارترین شاعران عصر صفوی به شمار می‌رود.

ویراستار مجموعه، صائب تبریزی را به‌عنوان یکی از شاعرانی که «در قلمرو ادبیات فارسی مکتبی نو بنیان نهاد و به یکی از برجسته‌ترین نمایندگان سبک هندی بدل شد» معرفی کرده و می‌افزاید: «او با مهارت کم‌نظیر خود در آفرینش صنایع لفظی و معنوی، بهره‌گیری از تخیلی گسترده و ابداع مضامین و تصویرهای تازه، تأثیری عمیق بر شاعران ایران، هند، آذربایجان و آسیای مرکزی بر جای گذاشت.»