مشق مقاومت در میانه وداع/ روایتی از خانواده‌ای که امید را به نسل آینده هدیه می‌دهند

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، هوا در تهران سنگین است. خیابان‌های منتهی به میدان، مملو از جمعیت سیاه‌پوشی است که آمده‌اند تا با پیکر‌های مطهر شهید ایران و خانواده‌اش، آخرین وداع را به جا بیاورند. در میان این دریای بی‌کرانِ جمعیت که با بغض و شعار، مسیر را طی می‌کنند، خانواده‌ای جوان به چشم می‌خورد؛ پدر و مادری که کودکی را در میان گرفته‌اند و با نگاهی آمیخته به حزن و در عین حال صلابت، گام برمی‌دارند.

در میانه این وداع باشکوه، وقتی میکروفون به دست پدر می‌رسد، او نمی‌خواهد فقط از غم بگوید؛ او از تداوم سخن می‌گوید. او رو به دوربین، در حالی که صدای جمعیت در پس‌زمینه می‌پیچد، می‌گوید:ما امروز اینجا آمدیم تا نشان دهیم که این مسیر، مسیر مقاومت است. این چیزی نیست که با شهادت یا سختی‌ها سرد شود. ما از اول انقلاب پای این کار بودیم و تا الان هم ناامید نشدیم؛ اصلاً جنس انقلاب ما، جنس ناامیدی نیست. وظیفه ماست که مکتب و تعالیم امام علی (ع) را به بچه‌هایمان منتقل کنیم. بچه‌های ما باید با این مفاهیم بزرگ شوند، چون این امید و ایمان است که به زندگی مردم معنا می‌دهد و ما را سرپا نگه می‌دارد. تا وقتی این امید زنده است، هیچ‌کس نمی‌تواند خللی در عزم این مردم ایجاد کند.

مادر نیز در حالی که دست کودکشان را در دست دارد، با تأییدِ کلام همسرش می‌افزاید: ما بچه‌هایمان را با همین عشق و با همین دیدگاه نسبت به آینده تربیت می‌کنیم تا این راه، تا همیشه ادامه پیدا کند.