زنگ خطر برای ژیمناستیک به صدا در آمد

به گزارش خبرگزاری آنا، تیم‌های ملی ژیمناستیک جوانان و بزرگسالان ایران در مسابقات قهرمانی آسیا که در چین برگزار شد به نتایج مورد انتظار دست پیدا نکردند تا عملاً شاهد سقوط این رشته ورزشی نسبت به دوره گذشته باشیم. 

کسب رتبه هشتم تیمی منجر به آن شد تا جواز صعود به بازی‌های آسیایی ناگویا صادر شود اما این کسب سهمیه به منزله آن نیست عملکرد تیم ملی بزرگسالان مطلوب بوده است. اصلاً رتبه هشتم در آسیا جای دفاع ندارد. اگر در بخش انفرادی هم به دو مدال برنز مهدی الفتی و مهدی احمد کهنی در ماده‌های پرش خرک و دارحلقه اشاره شود در خصوص الفتی جای دفاع ندارد چون او سابقه کسب مدال طلا را در دوره قبلی مسابقات در کارنامه دارد، همچنین در بازی‌های آسیایی هانگژو صاحب گردن آویز نقره شد و عملاً دچار افت شده است اما در مورد احمد کهنی قابل قبول است چون او دو سال به دلیل دوپینگ ناخواسته، از مسابقات دور بود و در اولین حضور توانست به مدال دست یابد. 

در رده جوانان هم ملی‌پوشان کشورمان موفق به کسب مدال نشدند و تنها پوریا امانی‌فرد در ماده‌های دارحلقه و پرش خرک فینالیست شد که در دارحلقه عنوانی بهتر از ششمی را کسب نکرد. احتمال کسب مدال او در پرش خرک هم با توجه به نمرات کسب شده در دور مقدماتی، کم است. چنین عملکردی از سوی ژیمناست های ایرانی عملاً زنگ خطر را به صدا درآورد. 

شاید مهم‌ترین علت افت ژیمناستیک به عدم ثبات در مدیریت این فدراسیون بازمی‌گردد. پس از آنکه دوره اول ریاست زهرا اینچه درگاهی در فدراسیون ژیمناستیک به پایان رسید، نزدیک به دو سال فدراسیون با سرپرست اداره شد و پس از انتخاب دوباره درگاهی و تعلیق وی از سوی مجمع فدراسیون، بیش از 6 ماه است که فدراسیون با سرپرست اداره می‌شود. طبیعتاً کسب سهمیه بازی‌های آسیایی ناگویا اتفاقی نبود که غیر قابل دستیابی باشد و کاملا قابل پیش بینی بود اما افت در کسب مدال با توجه به اعزام‌های صورت گرفته، بیانگر افت است. 

مهدی احمد کهنی که کسب مدال برنز او نمره مثبتی برای تیم ملی بزرگسالان محسوب می‌شود در مصاحبه خود با خبرگزاری آنا لب به گلایه گشوده و از کمبود نیازهای اولیه در اردوی تیم ملی گفته است. او تأکید کرده اگر نیازهای ملی‌پوشان از جمله چسب تمرین، جای خواب، تغذیه مناسب، حقوق و پول توجیبی برای مسابقات تأمین شود، به همراه الفتی می‌توانند دو مدال خوشرنگ برای کاروان ایران به ارمغان آورند اما عدم فراهم کردن خواسته‌های ملی‌پوشان مانع از آن می‌شود تا تمرکز کافی برای حضور در مسابقات برای ژیمناست‌ها وجود داشته باشد. 

باید امیدوار بود وزارت ورزش هرچه زودتر گام به سوی برگزاری انتخابات فدراسیون ژیمناستیک بردارد. موضوعی که خواسته فدراسیون جهانی است چون ژیمناستیک ایران در مسیر سقوط قرار دارد و با چنین روندی در بازی‌های آسیایی ناگویا هم نمی‌توان انتظار زیادی از این رشته داشت.