پایان روشهای سنتی؛ سیستم مکانیزه «تطابق چشم و دست» متولد شد
خبرگزاری آنا؛ در جهان پرشتاب امروز میان تئوریهای آکادمیک و نیازهای ملموسِ جامعه، خلأیی وجود دارد که تنها با نگاهی خلّاقانه و جسارتِ عملیاتی پر میشود.
داستان کیان کریمی نه فقط روایتی از یک اختراع که حکایت پیوند میان دانش روانشناسی بالینی و فناوریهای توانبخشی است.
او با درک دقیق چالشهای حوزه بینایی و هماهنگی شناختی، از «ایده» تا «صنعت» را با تکیه بر پشتکار و روحیه مسئلهمحوری پیموده است.
این گفتوجو، واکاوی مسیری است که در آن، کنجکاوی شخصی یک پژوهشگر، به ابزاری علمی برای بهبود کیفیت زندگی افراد تبدیل شده است؛ مسیری که نشان میدهد چگونه میتوان با تلفیقِ علم، صبر و فناوری، گامی بلند در راستای نوآوریهای سلامتمحور برداشت.
گپ و گفت آنا با کریمی عضو مرکز رشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه و مخترع سیستم مکانیزه بیناییدرمانی با تطابق چشم و دست در پی میآید:
نقشه راه تجاریسازی؛ آینده تجهیزات توانبخشی در دستان یک فناور
آنا: لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید در چه حوزههایی فعالیت دارید.
کریمی: کیان کریمی ۲۶ ساله فارغالتحصیل کارشناسیارشد روانشناسی بالینی و شاغل در مرکز بهداشت هستم.
حوزه اصلی فعالیت من سلامت روان، آموزش و پژوهش است و در کنار این فعالیتها، همواره به نوآوری، طراحی راهکارهای کاربردی و توسعه فناوریهای مرتبط با حوزه سلامت علاقهمند بودهام و بخشی از فعالیتهای خود را در زمینه اختراعات و ایدههای فناورانه دنبال میکنم. همچنین به عنوان هسته فناور (فرادیدیار کیان) فعالیت داشته و به عنوان عضو مرکز رشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه به توسعه فعالیتهای پژوهشی و فناورانه مشغول هستم.
آنا: چگونه وارد فضای اختراعات و نوآوری شدید؟
ورود من به حوزه اختراعات از یک علاقه شخصی آغاز شد. همیشه هنگام مواجهه با مشکلات و محدودیتهای موجود، به این موضوع فکر میکردم که آیا میتوان راهکار مؤثرتری برای حل آنها ارائه کرد یا خیر. به مرور زمان این نگاه از یک کنجکاوی ساده فراتر رفت و به مسیری جدی در حوزه پژوهش، نوآوری و توسعه فناوری تبدیل شد.
آنا: ایده این اختراع از کجا شکل گرفت؟ اگر ممکن است کمی گستردهتر توضیح دهید.
کریمی: در جریان مطالعات و فعالیتهای مرتبط با حوزه بینایی، توانبخشی و عملکردهای شناختی، متوجه شدم که هماهنگی چشم و دست یکی از مهارتهای بنیادی در بسیاری از فعالیتهای روزمره، آموزشی و درمانی است.
از سوی دیگر، بسیاری از ابزارهای موجود محدودیتهایی در زمینه تنوع تمرینات، قابلیت تنظیم و شخصیسازی داشتند. همین موضوع موجب شد ایده طراحی یک سیستم مکانیزه، تعاملی و قابل تنظیم برای آموزش، تمرین و تقویت این مهارت در ذهن من شکل بگیرد.
آنا: چه مسئله یا نیازی در جامعه موجب شد تا به فکر ارائه این ایده بیفتید؟
کریمی: مهمترین عامل، نیاز به یک ابزار جامع و کاربردی بود که بتواند هم در ارزیابی و هم در آموزش و توانبخشی مورد استفاده قرار گیرد.
هدف این بود که فرایند تمرین از روشهای سنتی و محدود فراتر رفته و به شکلی هدفمند، استاندارد، قابل کنترل و متناسب با نیاز هر فرد انجام شود.
آنا: نحوه ثبت اختراع برای شما چگونه آغاز شد؟
کریمی: پس از شکلگیری ایده، ابتدا مطالعات اولیه و بررسی نمونهها و اختراعات مشابه انجام شد، سپس طراحی مفهومی و ساختار کلی دستگاه توسعه یافت و در ادامه مستندسازی فنی، تهیه نقشهها، تدوین اظهارنامه و آمادهسازی مدارک موردنیاز انجام شد تا پرونده برای بررسی و ارزیابی به مرکز مالکیت معنوی ارسال شود.
آنا: در مسیر ثبت با چه چالشها یا موانعی روبهرو شدید؟
کریمی: مهمترین چالش این مسیر، تهیه دقیق مستندات فنی و پاسخگویی به نظرات و ایرادات کارشناسی بود.
هر مرحله نیازمند بازنگری، اصلاح و ارائه توضیحات تکمیلی بود. این تجربه به من آموخت که ثبت اختراع فقط داشتن یک ایده نو نیست، بلکه توانایی ارائه مستندات علمی، فنی و دفاع منطقی از آن نیز نقش بسیار مهمی در موفقیت فرایند ثبت دارد.
توسعه تجهیزات نوین در حوزه آموزش، توانبخشی و ارتقای مهارتهای بینایی
آنا: واکنش خانواده و اطرافیان قبل از ثبت و بعد از دریافت گواهی چگونه بود؟
کریمی: طبیعی است که هر ایده جدیدی در ابتدای مسیر با ابهام و پرسشهایی همراه باشد، اما پس از طی مراحل داوری و دریافت گواهی ثبت اختراع، نگاه اطرافیان واقعبینانهتر و مثبتتر شد و این موفقیت بهعنوان نتیجه یک تلاش علمی مستمر مورد توجه قرار گرفت. مادرم که در حوزه بیهوشی و اتاق عمل فعالیت میکند، همواره مشوق من در مسیر یادگیری، مطالعه و پیگیری اهدافم بوده و نقش ارزشمندی در حفظ انگیزه و پشتکار من داشته است.
آنا: لحظهای که نتیجه داوری و سپس تأیید گواهی ثبت اختراع را دیدید چه احساسی داشتید؟
کریمی: آن لحظه برای من بسیار ارزشمند و بهیادماندنی بود. احساس کردم تلاشها، پیگیریها و ساعتهای طولانی مطالعه و کار به نتیجه رسیده است. بیش از هر چیز، ارزش صبر و پشتکار را درک کردم، البته این موفقیت را پایان مسیر نمیدانم، بلکه آن را نقطه آغاز مسئولیتها و فرصتهای جدید میبینم.
آنا: عنوان اختراع شما چیست و به صورت دقیق چه کاری انجام میدهد؟
کریمی: اختراع من با عنوان «سیستم مکانیزه بیناییدرمانی با تطابق چشم و دست» به ثبت رسیده و این سامانه با بهرهگیری از تجهیزات تعاملی، تمرینات هدفمند و قابلیتهای تنظیمپذیر، برای تقویت مهارتهایی مانند ردیابی چشمی، تمرکز دیداری، هماهنگی چشم و دست و بهبود عملکردهای بینایی طراحی شده و میتواند در حوزههای آموزشی و توانبخشی مورد استفاده قرار گیرد.
آنا: مهمترین ویژگی یا مزیت اختراع شما نسبت به نمونههای موجود چیست؟
کریمی: یکی از مهمترین مزیتهای این اختراع، تجمیع و یکپارچهسازی چندین تمرین و قابلیت درمانی در قالب یک سامانه واحد است.
همچنین امکان تنظیم و شخصیسازی شرایط تمرین متناسب با نیازهای هر فرد، موجب میشود کارایی و انعطافپذیری آن نسبت به بسیاری از روشها و ابزارهای سنتی بیشتر باشد.
آنا: اگر این اختراع وارد صنعت شود، چه مشکلی از جامعه را میتواند حل کند یا چه تغییری ایجاد کند؟
کریمی: این اختراع میتواند به توسعه تجهیزات نوین در حوزه آموزش، توانبخشی و ارتقای مهارتهای بینایی کمک کند.
همچنین با فراهم کردن تمرینات استاندارد، قابل اندازهگیری و هدفمند، امکان دسترسی مراکز درمانی و آموزشی به ابزارهای تخصصیتر را افزایش داده و کیفیت خدمات ارائهشده را بهبود میبخشد.
آنا: آیا برنامهای برای توسعه، همکاری با صنعت یا تجاریسازی این اختراع دارید؟
کریمی: بله. یکی از اهداف مهم من در ادامه مسیر، توسعه نسخههای پیشرفتهتر این فناوری، انجام ارزیابیهای کاربردی و همکاری با مراکز درمانی، آموزشی و شرکتهای فعال در حوزه تجهیزات پزشکی و توانبخشی است.
در نهایت نیز برنامهریزی برای تجاریسازی و تولید این سامانه در دستور کار قرار دارد.
آنا: در طول این مسیر چه تغییرات یا رشد شخصی را در خودتان تجربه کردید؟
کریمی: این مسیر موجب شد نگاه من نسبت به حل مسائل عمیقتر و نظاممندتر شود. یاد گرفتم که پشت هر موفقیت علمی، مجموعهای از تلاشهای مستمر، اصلاحات مکرر و عبور از چالشهای مختلف قرار دارد.
همچنین این تجربه موجب شد مهارتهایی مانند صبر، پشتکار، مدیریت پروژه، تفکر خلاق و توانایی تحلیل مسائل در من تقویت شود و با دیدی واقعبینانهتر به فرایند نوآوری و توسعه فناوری نگاه کنم.
آنا: چه چیزی موجب شد در این مسیر انگیزهتان را حفظ کنید و ناامید نشوید؟
کریمی: باور به ارزش ایده و تأثیر بالقوهای که میتواند در آینده ایجاد کند، مهمترین عامل حفظ انگیزه من بود.
هر بار که با مانع یا چالشی روبهرو میشدم، تلاش میکردم آن را بخشی طبیعی از فرایند یادگیری و پیشرفت بدانم. همین نگاه موجب شد به جای تمرکز بر دشواریها، بر یافتن راهحلها و ادامه مسیر تمرکز کنم.
آنا: اگر به گذشته برگردید، آیا چیزی هست که بخواهید متفاوت انجام دهید؟
کریمی: اگر به گذشته بازگردم، بیشک از همان مراحل ابتدایی، ارتباط گستردهتری با متخصصان حوزههای فنی، صنعتی و فناورانه برقرار میکنم.
این تعامل میتوانست به تکمیل سریعتر ایده، بهرهگیری از تجربیات ارزشمند دیگران و تسریع روند توسعه و اجرای طرح کمک کند.
آنا: هدف بعدی شما بعد از این موفقیت چیست؟
کریمی: هدف من ادامه فعالیت در حوزه پژوهش، توسعه فناوریهای نوآورانه و طراحی راهکارهای کاربردی در حوزه سلامت و توانبخشی است.
همچنین قصد دارم در مسیر ثبت اختراعات جدید، توسعه نمونههای پیشرفتهتر و حرکت به سمت کاربردیسازی و تجاریسازی ایدههای علمی گام بردارم.
آنا: به جوانان و دانشآموزانی که به اختراع و نوآوری علاقه دارند چه توصیهای دارید؟
کریمی: توصیه من این است که از پرسیدن سؤال، مشاهده دقیق مسائل پیرامون خود و مطرح کردن ایدههایشان نترسند. بسیاری از اختراعات بزرگ از یک مسئله ساده و روزمره آغاز شدهاند.
مهمتر از داشتن یک ایده، پشتکار در پیگیری آن، یادگیری مستمر و تلاش برای تبدیل ایده به یک راهکار عملی و قابل اجرا است.
آنا: به نظر شما یک مخترع جوان برای موفقیت بیشتر به چه مهارتهایی نیاز دارد؟
کریمی: پشتکار، خلّاقیت، توانایی حل مسئله، روحیه یادگیری مستمر، مهارت پژوهش و تفکر تحلیلی از مهمترین ویژگیهای یک مخترع موفق هستند.
علاوه بر این، توانایی کار تیمی، برقراری ارتباط مؤثر و پذیرش نقدهای سازنده نیز میتواند نقش مهمی در توسعه ایدهها و دستیابی به موفقیت ایفا کند.
آنا: نقش آموزش، مربیگری یا دورههای تخصصی را در مسیر اختراع چگونه ارزیابی میکنید؟
کریمی: به اعتقاد من آموزش، مربیگری و بهرهمندی از تجربیات افراد متخصص، از عوامل بسیار مؤثر در موفقیت هستند.
حضور یک راهنما یا مربی باتجربه میتواند مسیر پیشرفت را کوتاهتر کرده و از بسیاری از اشتباهات و اتلاف زمان جلوگیری کند.
در مسیر فعالیت من در حوزه اختراعات نیز از راهنماییهای مدیرعامل یکی از واحدهای فناور دانشگاه، دانشآموخته روانشناسی بالینی و فناور برتر سال ۱۴۰۳ بهرهمند شدم. این تجربه برای من نشان داد که استفاده از دانش و تجربه افراد متخصص میتواند تأثیر قابل توجهی در توسعه ایدهها و موفقیت در مسیر نوآوری داشته باشد.
آنا: چه چیزی در این مسیر بیشترین الهام یا انرژی را به شما داده است؟
کریمی: این باور که علم، پژوهش و فناوری میتوانند به بهبود کیفیت زندگی انسانها کمک کنند، همواره بزرگترین منبع انگیزه و الهام من بوده است.
هر زمان که احساس میکنم یک ایده میتواند راهحلی برای یک نیاز یا مشکل واقعی ارائه دهد، انگیزه بیشتری برای ادامه مسیر پیدا میکنم.
اعتقاد دارم نوآوری زمانی ارزشمند است که بتواند اثری مثبت و ماندگار در زندگی افراد و جامعه ایجاد کند.
انتهای پیام/