انتصاب مسئول راه‌اندازی محرومیت‌زدایی در جوامع محلی جهاددانشگاهی

به گزارش خبرگزاری آنا، بر اساس حکم علی منتظری رئیس جهاددانشگاهی؛ محمد قاسمی سیانی به عنوان مسئول راه اندازی مرکز و زهرا شیخی معاون پژوهش و فناوری، محمود علیگو معاون فرهنگی جهاددانشگاهی، علی رنجبرکی رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی، بهروز بادکو و سیدسعید هاشمی اعضای هیأت علمی جهاددانشگاهی و همچنین حسین حیدری عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی این نهاد به عنوان اعضای هیأت مدیره مرکز پیشرفت، آبادانی و محرومیت‌زدایی در جوامع محلی منصوب شدند.

در بخشی از حکم آمده است:

امید است با اتکال و یاری خداوند سبحان و همکاری و همدلی همه جهادگران عزیز در انجام وظایف خود و تحقق اهداف انقلاب اسلامی در راستای کاهش محرومیت از مناطق، موفق و مؤید باشید.

گفتنی است، یکی از اهداف اصلی انقلاب اسلامی و مأموریت‌های ملی و انقلابی جهاددانشگاهی پیشرفت و آبادانی کشور عزیزمان ایران و گسترش رفاه عمومی بوده است. بر همین اساس جهاددانشگاهی تلاش داشته تا با مجموعه فعالیت‌های علمی- تخصصی خود، زمینه رفع محرومیت از جوامع محلی شهری و روستایی را فراهم آورد.

پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاددانشگاهی در طول سه دهه فعالیت و انجام صد‌ها طرح پژوهشی و مقالات و انباشت علمی و اجرایی اقدام به تأسیس مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیت زدایی در جوامع محلی نموده است. این مرکز با عنایت به سابقه علمی و اجرایی خود در نظر دارد تا به مدلی ملی و بومی برای پیشرفت، آبادانی و رفع محرومیت در جوامع محلی برسد.

لازم به ذکر است؛ مرکز ملی پیشرفت، آبادانی و محرومیت زدایی جوامع محلی پژوهشگاه، با تکیه بر مباحث میان رشته‌ای به موضوع چندبعدی و پیچیده پیشرفت و آبادانی در کشور خواهد پرداخت و براساس تجارب علمی و اجرایی در حوزه‌های رصد، ارزیابی، سیاست گذاری و پیاده سازی برنامه‌ها در جوامع محلی فعالیت خواهد کرد.

 اکنون این مرکز برنامه جامع آبادانی و رفع محرومیت را تدوین کرده است که این برنامه جامع تلاش دارد تا تمامی فعالیت‌ها و اقدامات نهاد‌های عمومی و مردم‌نهاد فعال در این حوزه را هماهنگ، هم‌راستا و نهایتا پایدار و درونزا نماید.

حضور گسترده و بلندمدت نهاد‌ها و سازمان‌های مختلف حاکمیتی و مردمی در یک منطقه کمتر برخوردار و محروم بیانگر این واقعیت است که هرچند تلاش‌های موجود بخش زیادی از سختی‌ها و مسائل مردم ساکن در این مناطق را در برهه زمانی کوتاه مدت برطرف می‌کند، اما در میان مدت پدیده فقر و نابرابری برطرف نگردیده است.