با توسعه انرژی پاک، ایران از لیست بزرگترین انتشار دهندههای گازهای گلخانهای در جهان خارج میشود؟
به گزارش خبرگزاری آنا، هوا وحشتناک گرم شده است و دمای ایران ما، همراه با تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی ۲.۵ درجه بیش از میانگین افزایش دمای جهانی شده است، بنابراین ریزشهای جوی کاهش یافته، وسعت خشکسالی بیشتر شده و چشمههای گرد و غبار بزرگتر شدهاند؛ بدتر اینکه ریزگردها؛ برفهای سرزمین مان را تیره و سبب زودتر آب شدن و کاهش منابع آب شیرین میشوند.
مهمترین دلیل آن، انتشار گازهای گلخانهای است که ایران در ردیف هفتمین کشور دنیا در تولید آن قرار دارد و، اما شاه کلید درمان این درد، به دست نیروگاههای تجدیدپذیر باز میشود.
محمد درویش، کنشگر محیط زیست در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی آنا، به عنوان هموطنی که سالها در مقام و منصبهای گوناگون از فعالیت به عنوان هیات علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع ایران تا مدیر کلی دفتر آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان محیط زیست را در کارنامه خود دارد به ساتبا آمد تا با کنشگری میان مردم و دولت، تلاشش برای ساختن ایرانی آباد و پاک به ثمر برسد.
وی معتقد است: با توسعه انرژی پاک در کشور ورق برمی گردد و ایران از لیست بزرگترین گرم کنندههای جهان خارج میشود؛ پوشش گیاهی متنوع میشود؛ حق آبه تالابها تامین میشود، گرد و غبار از شهرهایمان میرود، پهنههای خشک شده همچون زاینده رود، دوباره جاری میشود و سی و سه پل در نصف جهان (اصفهان) بار دیگر پر از گردشگر میشود.
به گفته درویش؛ با توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر، دیگر مازوت سوزانده نمیشود و آلودگیهای ذرات کمتر از ۲.۵ میکرون در هوا منتشر نمیشوند؛ حقیقت این است که اگر همه مردم دنیا مثل ایرانیها زندگی کنند، از نظر ردپای اکولوژیک به کره زمینی نیاز بود که ۳٫۲ برابر کره زمین کنونی باشد، بنابراین برگ برنده ما برای تصحیح این موازنه رنج آور، سرمایهگذاری در تجدیدپذیرهاست.
کنشگر محیط زیست با تاکید بر اینکه دولتمردان به این نتیجه رسیدهاند که باید برای حل ریشهای مشکلاتی همچون آلودگی هوا، ناترازی انرژی، کمبود گاز نیروگاهی در زمستان و کمبود برق صنایع، سرمایه گذاری راهبردی در نیروگاههای تجدیدپذیر، انجام دهند، گفت: به عنوان مثالی دیگر از فواید توسعه انرژی پاک در کشور، آنکه اگر در شهرها حملونقل پاک و خودروها و اتوبوسهای برقی با کمک نیروگاههای خورشیدی و بادی بکار گرفته شود، قطعا دیگر جزیره گرمایی تشکیل نمیشود.
وی تصریح کرد: مصداق آن کشوری همچون چین است که روزی پکن به آلودگی هوایش مشهور بود و حال با برقی شدن ۷۰ درصد خودروها در این کشور، دیگر خبری از آلودگی هوا نمیبینیم؛ بنابراین حرکت در مسیر توسعه تجدیدپذیرها، یک تیر و چند نشان است.
این فعال محیط زیستی که سالهای زندگی اش وقف سفر به اقصی نقاط ایران برای نجات تالابها و مهار بیابان زایی و در یک کلام، بهترشدن زیست مردم ایران شده است، تاکید میکند که توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، عامل رستگاری ایران در بخشهای مختلف است.
درویش، راز همدلی و همکاری مردم با دولت در توسعه انرژی پاک را در کشور، اینگونه تشریح میکند؛ وقتی مردم ایران میبینند ما در زمینه وسعه تجدیدپذیرها، موفق عمل کردهایم و وضعمان به مراتب بهتر از بیست سال پیش امید پیدا میکنند.
وی گفت: چرا توسعه تجدیدپذیرها، امید به زندگی مردم نبخشد وقتی ببینند، تقویت تجدیدپذیرها میتواند جذابیت گردشگری شهرها را با افزایش دوچرخههای برقی، موتورسیکلتهای برقی، اسکوترهای برقی، اتوبوسهای برقی، و تاکسیهای برقی بیشتر کند.
چرا زندگی شان شیرین نشود، وقتی ببینند با افزایش ماشینهای برقی و کاهش آلودگی صوتی، یکی از عاملهای نزاع در شهرها کم شده است؛ در تهران در هر صد هزار نفر حدود ۷۰۰۰ نزاع گزارش میشود و یکی از دلایلش، آلودگی صوتی بالای ۶۰ دسیبل است.
درویش معتقد است: کمک به ساتبا به عنوان متولی توسعه انرژیهای تجدیدپذیر در کشور، فقط کمک به ساتبا نیست؛ کمک به مردم ایران است.
این کنشگر محیط زیست، یکی از راهکارهای تقویت سرمایه گذاری در حوزه تجدیدپذیرها را با وجود محدودیت منابع مالی دولت، ایجاد معافیتهای مالیات و مشوقهای سرمایه گذاری برای بخش خصوصی و عموم مردم میداند و تصریح میکند: باید به سمت ایجاد معافیت مالیاتی برای سرمایهگذاری در تجدیدپذیرها برویم؛ اگر این صنعت معاف از مالیات شود، جذب شگفتانگیزی از سرمایههای داخلی و خارجی رخ میدهد و باید به جای رایگان مصرف کردن منابع تجدیدناپذیری همچون آب در بخش کشاورزی با بهره وری پایین که حاصلش فرونشست است و گسترش خشکسالی در کشور، گلوگاه سرمایه گذاری در حوزه نیروگاههای تجدیدپذیر را باز کنیم
وی خطاب به سیاستگذاران و بخصوص رییس ساتبا میگوید: هر جا مثل حرفهای قشنگمان رفتار کردیم موفق میشویم و مردم همراه ما میشوند؛ وقتی مدیرکل جذب مشارکتهای مردمی سازمان محیط زیست بودم، نگفتم کسی با خودروی شخصی نیاید؛ اما بنده به عنوان
مسئول، رفت و آمد با ماشین دولتی را کنار گذاشتم و با دوچرخه رفت و آمد کردم. از فردای آن روز هیچکس با ماشین شخصی به محل کار نیامد، بنابراین بهترین راهکار بازگرداندن سرمایه اجتماعی این است که مدیران مثل حرفهایشان زندگی کنند.
وی ادامه میدهد: این همان راهی است که دولت چهاردهم و وزارت نیرو با تلاش برای تامین ۲۰ درصدی برق ادارات با نیروگاههای تجدیدپذیر در حال عمل به رفتاری است که انتظار دارد مردم به آن توجه و اقدام کنند.
کنشگر محیط زیست تاکید کرد: حقیقت این است که این مسیر، فقط ساخت چند نیروگاه خورشیدی و بادی نیست، بلکه تلاشی برای نجات جانِ ایران است؛ تلاشی برای آنکه آسمان شهرهایمان دوباره آبی شود، تالابها نفس بکشند، برف بر شانه کوهها بماند و کودکان این سرزمین، آینده را نه با اضطراب کمآبی و آلودگی، بلکه با امید و آرامش تصور کنند.
امروز انتخاب پیش روی ما، فقط انتخاب برای رفع ناترازی انرژی نیست؛ انتخاب میان ادامه فرونشستها و بیابان زایی و آغاز دوباره آبادانی و جبران اشتباهات گذشته است. اگر مردم، دولت، سرمایهگذاران، مدیران و نخبگان دست در دست هم دهند، تجدیدپذیرها میتوانند به همان شاهکلیدی تبدیل شوند که قفل بسیاری از چالشهای امروز ایران را باز میکند.
انتهای پیام/