ارز دارو و سیاستهای قیمتی، صنعت دارو را تحت فشار قرار داده است
امیرحسین معینیزندی، داروساز و عضو هیئت مدیره سندیکای تولیدکنندگان مکملهای رژیمی غذایی ایران در تشریح وضعیت فعلی صنعت دارو اظهار کرد: یکی از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر این صنعت، تغییرات شدید و نوسانات نرخ ارز است که بهمرور زمان ساختار قیمتگذاری دارو را دستخوش تغییر کرده است.
وی با اشاره به روند تاریخی سیاستهای ارزی افزود: در سالهای گذشته، نرخ ارز در اقتصاد کشور ثبات بیشتری داشت و تغییرات قیمت دارو عمدتاً در حد تورم عمومی بود، اما با تغییر ساختارهای اقتصادی و افزایش وابستگی قیمت تمامشده به نرخ ارز، شرایط بهطور اساسی تغییر کرده است.
نقش ارز در قیمت تمامشده دارو
این داروساز توضیح داد: در بسیاری از داروها بهویژه داروهای وارداتی، سهم ارز در قیمت تمامشده بسیار بالا است و در برخی موارد به بیش از ۹۰ درصد نیز میرسد.
وی افزود: حتی در داروهای تولید داخل نیز بخش قابل توجهی از مواد اولیه، بستهبندی و تجهیزات وابسته به ارز است و همین موضوع باعث شده تغییرات ارزی مستقیماً بر قیمت نهایی اثر بگذارد.
چالش ارز ترجیحی و سیاستهای متغیر
معینیزندی با اشاره به سیاست ارز ترجیحی گفت: در دورهای ارز ۲۸ هزار و ۵۰۰ تومانی برای دارو اختصاص داده شد، اما به دلیل محدودیتهای بودجهای، این سیاست بهتدریج تغییر کرد و برخی اقلام دارویی از این سبد خارج شدند و به سمت ارز مبادلهای رفتند.
وی ادامه داد: این تغییرات باعث شد برخی شرکتهای تولیدکننده با تأخیر در دریافت ارز مواجه شوند و در نتیجه هزینههای آنها با واقعیت بازار هماهنگ نباشد که همین موضوع فشار مالی ایجاد کرده است.
تأثیر افزایش هزینهها بر تولیدکنندگان
این عضو هیئت مدیره سندیکای تولیدکنندگان مکملهای رژیمی غذایی ایران اظهار کرد: زمانی که ارز با تأخیر تخصیص داده میشود یا نرخ آن تغییر میکند، شرکتها در تأمین مواد اولیه با مشکل مواجه میشوند و حتی ممکن است وارد دوره زیان شوند.
وی افزود: در برخی داروها، سهم مواد اولیه ممکن است حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد قیمت تمامشده باشد، اما سایر هزینهها مانند بستهبندی، انرژی و حملونقل نیز همزمان تحت تأثیر تورم قرار دارند.
نقش بیمهها در کنترل هزینه دارو
معینیزندی با اشاره به نقش بیمهها گفت: در بسیاری از کشورها افزایش قیمت دارو با توسعه پوشش بیمهای مدیریت میشود تا فشار مستقیم بر بیمار کاهش یابد.
وی افزود: اگر هزینه دارو از جیب بیمار بهطور ناگهانی افزایش یابد، نظام سلامت با بحران دسترسی مواجه میشود، در حالی که بیمهها باید نقش اصلی در پوشش این افزایشها را ایفا کنند.
نقد ساختار بیمهای و پوشش دارویی
این داروساز اظهار کرد: در برخی حوزهها نظام بیمهای کشور پوشش گستردهای دارد، اما در برخی بخشها مانند دارو، این پوشش ناکافی است و همین مسئله باعث فشار بر بیماران شده است.
وی ادامه داد: در حوزههای درمانی مانند تصویربرداری و برخی خدمات پزشکی، گاهی پوشش بیمهای گستردهتر است، اما در داروهای جدید و گرانقیمت، این پوشش محدودتر است.
فاصله ایران با بازار داروهای جدید
معینیزندی با اشاره به دسترسی محدود به داروهای نوین گفت: در حال حاضر دسترسی به داروهای جدید در کشور محدود شده و در برخی موارد از استانداردهای جهانی عقبتر هستیم.
وی افزود: این مسئله علاوه بر مسائل اقتصادی، به سیاستهای کلان، ارتباطات بینالمللی و میزان سرمایهگذاری در حوزه سلامت نیز وابسته است.
اولویت اصلی؛ دسترسی به دارو
این داروساز تأکید کرد: در حوزه دارو، اولویت اصلی باید دسترسی پایدار و مطمئن به دارو باشد و موضوع قیمت در مرحله بعدی قرار گیرد.
وی گفت: اگرچه قیمت مهم است، اما مهمتر از آن این است که بیمار در زمان نیاز به داروی مورد نظر دسترسی داشته باشد.
ضرورت هماهنگی دولت، وزارت بهداشت و بیمهها
معینیزندی در پایان اظهار کرد: برای مدیریت شرایط موجود، لازم است هماهنگی کامل بین دولت، وزارت بهداشت و سازمانهای بیمهگر وجود داشته باشد.
وی افزود: تعدیل منطقی قیمتها، افزایش تدریجی بودجه بیمهها و حمایت از ورود داروهای جدید میتواند به بهبود شرایط کمک کند و مانع از فشار بیشتر بر بیماران و تولیدکنندگان شود.
انتهای پیام/