اقتدار کشور در راستای اقتدار علمی/حمایت دلسوازنه رهبر شهید از پژوهش، توسعه و فناوری+ عکس و فیلم
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، آیین «امینِ ایران» با حضور نخبگان علمی کشور به همت معاونت علمی ریاست جمهوری و با همکاری وزارت فرهنگ در تالار وحدت در حال برگزاری است.
بر اساس این گزارش، در حاشیه برگزاری مراسم «امین ایران۲» وزیر فرهنگ با همراهی حسین افشین معاون علمی فناوری ریاست جمهوری و فاطمه مهاجرانی سخنگوی دولت از نمایشگاه عکسی که به همین مناسبت ترتیب داده شده است دیدن کردند.
دومین آیین «امینِ ایران» که با حضور نخبگان علمی کشور به همت معاونت علمی ریاست جمهوری و با همکاری وزارت فرهنگ در تالار وحدت در حال برگزاری است، با پخش صلوات خاصه امام رضا(ع) آغاز شد.
سرکار: اگر کشوری به اقتدار علمی و فناوری دست یابد، میتواند در سایر عرصهها نیز اقتدار داشته باشد
سعید سرکار دبیر سابق ستاد توسعه فناوری نانو در دومین آیین «امین ایران» مطرح کرد؛ حضرت آقا همواره بر این تأکید؛ و حتی باور و ایمان داشتند؛ و آن جمله معروف است: «العلم سلطان».
وی افزود: وقتی از «اقتدار ملی» سخن میگوییم، در واقع از مجموعهای از مؤلفههای قدرت سخن میگوییم. اقتدار ملی از مولفههای مختلفی تشکیل شده است؛ از جمله اقتدار نظامی، اقتدار اقتصادی، اقتدار اجتماعی، که از مهمترین مؤلفههاست، اقتدار دیپلماسی، اقتدار رسانهای و همچنین اقتدار سرزمینی.
به گفته وی، همه این مؤلفههای اقتدار که به آنها اشاره کردم، یک فونداسیون و ریشه اساسی دارند؛ و آن «اقتدار علم و فناوری» است. اگر کشوری به اقتدار علمی و فناوری دست پیدا کند، بهطور طبیعی میتواند در سایر عرصهها نیز اقتدار داشته باشد؛ از جمله در حوزه نظامی، اقتصادی و حتی دیپلماسی.
جلیلی: ما عزاداریم، اما این سوگ، ما را به حرکت، پیشرفت، تلاش و شوق بیشتر برای کار و سازندگی وادار میکند
بر اساس این گزارش، سمانه جلیلی عضو بنیاد ملی نخبگان در تالار وحدت گفت: گرچه امروز در عزای مردی بزرگ از تاریخ ایران هستیم، اما عزای ما به معنای ماتم و سکون نیست. جنس این عزا، از جنس عزای سیدالشهدا(ع) است؛ عزایی زنده و زندهکننده. ما عزاداریم، اما این سوگ، ما را به حرکت، پیشرفت، تلاش و شوق بیشتر برای کار و سازندگی وادار میکند.
وی افزود: از همین رو، در این ایام و در چنین شرایطی، جهتگیری به سوی نخبگی و توجه به نخبگان نباید به تعویق بیفتد. این جریانسازی بزرگ، از سوی رهبر شهیدمان شکل گرفت؛ ایشان بذر امید و اعتماد به توانمندی جوانان نخبه را در دل تکتک ما کاشتند و ثمره آن، پیشرفتهای امروز کشور است؛ پیشرفتهایی که به خار چشم دشمنان این ملت مظلوم تبدیل شده است.
جعفریان: در تمام این سالها، در مسیر پژوهش، توسعه و فناوری، همواره شاهد حمایتهای عمیق و دلسوزانه رهبر شهیدمان بودم
جعفریان متخصص حوزه سلامت در دومین آیین «امین ایران» بیان کرد؛ امروز اگر آزمایشگاه، دانشگاه ما و مرکز تحقیقات ما را ببینید، میتوان گفت تقریباً در سطح استانداردهای جهانی قرار دارد. افرادی هم که برای همکاری یا فعالیت علمی به مجموعه مراجعه میکنند، از جمله دانشجویان و پژوهشگران، عملاً به این موضوع اذعان دارند.
وی ادامه داد: واقعیت این است که در تمام این سالها، در مسیر پژوهش، توسعه و فناوری، همواره شاهد حمایتهای عمیق و دلسوزانه رهبر شهیدمان بودم. ایشان بارها در سخنرانیهای مختلف به اهمیت این حوزه پرداختند و تأکید میکردند که پیشرفت ایران در گرو علم، پژوهش و فناوری است.
جعفریان تصریح کرد: امروز هم به باور من و بسیاری از صاحبنظران، یکی از راههای اساسی برونرفت از مشکلات و رسیدن به آیندهای روشن برای کشور، سرمایهگذاری هدفمند در حوزه علم، پژوهش و فناوری است؛ مسیری که مستلزم توسعه زیرساختها، تربیت نیروهای جوان و مهمتر از همه، حفظ سرمایههای انسانی است.
وی در پایان گفت: واقعاً حفظ سرمایههای انسانی، مسئلهای حیاتی و تعیینکننده است.
دیدار نخبگان با رهبر شهید
محدثه عبدالوهاب،عضو هیئتعلمی پژوهشگاه سرطان جهاد دانشگاهی در این مراسم به دیدار نخبگانی خود با رهبر شهید اشاره کرد و گفت: هنگامی که سخن از پیشرفت علم و فناوری کشور به میان میآید، نمیتوان از دیدگاه راهبردی، مثبت و اثربخش رهبر شهید، آیتالله سید علی حسینی خامنهای (رضواناللهتعالیعلیه) و حمایتها و مطالبهگریهای مستمر ایشان سخنی نگفت.
و یادامه داد: نگاه ایشان به مقوله علم بسیار پراهمیت بود. از منظر ایشان، علم هرگز موضوعی تشریفاتی یا شعاری نبود؛ بلکه عمیقاً باور داشتند علم زمانی ارزشمند است که بتواند «خلق ارزش» کند، منجر به تولید ثروت شود و به پیشبرد اقتصاد دانشبنیان و تقویت بنیه اقتصادی کشور کمک نماید.
عبدالوهاب تاکید کرد: در جلساتی که با نخبگان، اصناف و فعالان صنایع مختلف داشتند، همواره با دقت دغدغههای آنان را جویا میشدند، یادداشت میکردند و بر همان اساس، مسیرهای کلان کشور را ترسیم میکردند. ایشان به معنای واقعی کلمه، شنوندهای دقیق و هوشمند بودند.
دکتر اسحاقی،معاون پژوهش و آموزش دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید انقلاب بیان کرد؛رهبر شهید،حکیم و فرزانه ما که «العلم سلطان» را بهعنوان منظومه اصلی فکری خود قرار داده بودند، بر این باور بودند که علم باید در همه عرصهها حضور داشته باشد و ایران را به کشوری دانشبنیان تبدیل کند؛ نه اینکه صرفاً چند شرکت دانشبنیان داشته باشیم، بلکه ایران در تمام عرصهها باید دانشبنیان باشد. البته مقصود از این علم، علمی است که با معنویت و اخلاق همراه باشد؛ علمی که در خدمت انسان قرار گیرد. این نکته بسیار مهم است.
وی گفت: در تمدن غرب نیز حرکت در مرزهای دانش و حتی فراتر از آن دنبال میشود، اما علمی که با اخلاق و معنویت همراه باشد و در خدمت انسان قرار گیرد، دستاوردی است که انقلاب اسلامی و شهدای ما به آن معنا و جهت دادهاند. در سلسله نشستهایی که در دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید برگزار شد نیز دانشمندان کشور حضور داشتند و تصریح کردند که حتی امروز هم در برخی حوزههای علمی و فناوری، ایران به مرجعیت علمی دست یافته است.
حسین اسدی، مدیر زیرساخت مرکز ملی هوش مصنوعی، در مراسم ویژه "امین ایران" بیان کرد؛ ایشان پدر معنوی همه اقشار، صالحان و صدیقان بودند. اما برای ما که در این جمع حضور داریم، بُعد دیگری از این پدری بیش از همه پررنگ است؛ و آن، نقش ایشان بهعنوان «پدر معنوی فناوری» در کشور است. اگر تاریخ صد یا حتی دویست ساله ایران را چه پیش از انقلاب و چه پس از آن مطالعه کنید، کمتر شخصیتی را مییابید که به اندازه ایشان به فناوری بومی باور داشته و چنین قاطعانه از آن حمایت کرده باشد.
وی تصریح کرد: بنده شخصاً در دو مقطع این حمایت و باور عمیق را از نزدیک تجربه کردهام. مورد نخست زمانی بود که برای اولین بار محصول «ذخیرهساز داده» داخلی را خدمت ایشان ارائه کردیم. پس از آنکه با محصول آشنا شدند، به مسئولان وقت و حتی به دفتر خودشان تأکید کردند که به هیچ عنوان سراغ خرید نمونه خارجی نروند. من با اطلاع دقیق عرض میکنم که از همان زمان، دفتر ایشان و مجموعههای زیرمجموعه آن ملزم شدند از محصول بومی استفاده کنند.
آرمیتا رضایی نژاد دختر شهید داریوش رضایینژاد از دانشمندان علمی و هستهای کشور در آیین "امین ایران" درباره پدر و پدران شهید سخن گفت:من بسیاری از چیزها را نه از روی جوابها، بلکه از روی سؤالها فهمیدهام. یکی از سؤالهایی که از کودکی در ذهنم بود این بود: چرا پدرم اینقدر تلاش میکند؟آن روزها شاید از نگاه یک کودک، همهچیز عادی به نظر میرسید؛ اما صحنههایی در ذهنم مانده است. شبهایی بود که پدرم خیلی دیر به خانه برمیگشت. من بیدار میماندم و منتظرش مینشستم. از مادرم میپرسیدم بابا کجاست؟ میگفت: سرِ کار.
یا تصویر دیگری: پدرم با تمرکز زیاد پشت میز مطالعهاش در خانه نشسته بود. مادرم آرام میگفت: الان بابا دارد درس میخواند، دارد کار میکند؛ نباید مزاحمش شویم.آن زمان شاید برایم عجیب نبود؛ اما امروز که فکر میکنم میبینم پدرم واقعاً دیرتر از بسیاری از پدرها به خانه میآمد، بیشتر میماند، کمتر فرصت سفر و تفریح داشتیم. آن روزها نمیدانستم چرا.تا اینکه یک روز، ما سه نفر از خانه بیرون رفتیم؛ اما وقتی برگشتیم، پدرم دیگر با ما برنگشت.
انتهای پیام/