از دانمارک تا ایران به عشق وطن/ مرادی: برای کودکان شهید میناب ترانه می‌سازم+ صوت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، موسیقی وقتی در غربت ساخته می‌شود، نه فقط یک اثر هنری، که فریادی است از دورترین نقطه به سوی خانه. رامین مرادی، خواننده ایرانی مقیم دانمارک، پس از انتشار قطعه «وطن» با شعری از میرزاده عشقی، از بغض‌های فروخورده‌اش می‌گوید: از تهدید‌ها و تحریم‌های فارسی‌زبانانی که خود را ایرانی می‌خوانند، از پرپر شدن شکوفه‌های میناب که مسیرش را هدفمندتر کردند، و از تصمیم جدی‌اش برای ساخت ترانه‌ای به یاد کودکان شهید میناب.

او می‌گوید: «با هر تجاوزی به خاک ایران، صدبار می‌میریم و زنده می‌شویم» و تأکید می‌کند: «تمامیت ارضی ایران خط قرمز من است.»

«وطن»؛ درودی به روان جان‌باختگان ایران

رامین مرادی، متولد ۱۳۶۹، خواننده جوان ایرانی ساکن دانمارک، این روز‌ها با قطعه «وطن» که بر اساس سروده‌ای از میرزاده عشقی ساخته شده، توجه بسیاری را جلب کرده است. او درباره این اثر می‌گوید:هر بار که خواستم برای ایران ترانه‌ای بسازم، کیفیت قطعه «ای ایران» و چهره محمد نوری و آهنگ‌های سالار عقیلی جلوی چشمم می‌آمدند و مانع می‌شدند؛ کار‌های بسیار فاخر و ماندگاری هستند. اما سروده زیبای میرزاده عشقی را در سه جای مختلف با خوانش سه فرد متفاوت شنیدم. آنچنان در درونم جوشید که تصمیم گرفتم بسازم. مادرم، مثل همیشه، به‌عنوان اولین منتقد وارد شد و ویرایش کرد و این‌چنین «وطن» آماده شد.

وی افزود: پیام این آهنگ، درودی است به روان همه کسانی که برای ایران و ایستادگی و عزت و سربلندی آن از جان گذشتند. وطن، مادر است. خاک پای مادر هستم.

از میناب تا دانمارک؛ بغضی که مسیر را تغییر داد

مرادی که این روز‌ها دور از وطن، اما مالامال از عشق به ایران زندگی می‌کند، درباره تأثیر شهادت کودکان میناب بر خود گفت: پرپر شدن شکوفه‌های شجره طیبه میناب، راه مرا مشخص‌تر و هدفمندتر کرد. دلم می‌خواهد یادشان زنده نگه داشته شود تا دیگر هیچ بچه‌ای، نه با حمله خارجی و نه با بی‌کفایتی مدیر داخلی، اشک شوقش به گریه وحشت تبدیل نشود.

او تأکید کرد: بایستی به جایی برسیم که سیاست داخلی ایران همچون رشادت سربازانش، مایه سربلندی و افتخار باشد. میناب را فراموش نخواهم کرد. درصدد هستم به‌زودی درباره کودکان شهید میناب ترانه‌ای بسازم.

از تحریم تا تهدید

مرادی از فشار‌های وارد شده به دلیل دفاع از تمامیت ارضی ایران پرده برداشت و گفت: من و خانواده‌ام، به این دلیل که تمامیت ارضی ایران را خط قرمز خود می‌دانیم، بار‌ها تهدید شدیم و ناسزا شنیدیم. با اینکه به‌تنهایی تولیدات موسیقیایی ایرانی خود را حتی به‌صورت پخش زنده در صفحه هنری‌ام دارم، متأسفانه از سوی برخی فارسی‌زبانان معلوم‌الحال که خود را ایرانی می‌خوانند، تحریم شدم. وامدار و وابسته هیچ‌جا نیستم و نخواهم بود.

وی در توصیف حس وطن‌دوستی خود افزود: احساس من درباره ایران، بغضی است که در جمع فرو می‌خوریم و اشکی است که در تنهایی می‌ریزیم. با هر تجاوزی به خاک ایران، صدبار می‌میریم و زنده می‌شویم. از ایران خواندن، حس عشق و اصالت دارد؛ همچون آغوش مادر.

از نوشهر تا دانمارک؛ مسیری که با گیتار آغاز شد

مرادی درباره شروع فعالیت هنری‌اش گفت: سه‌سالگی میکروفون به دست گرفتم. از سال ۱۳۸۹ به مدت سه سال، در قالب گروه موسیقی «منتظران» در دانشگاه‌ها و اجتماعات فرهنگی دانمارک به اجرا پرداختم. تا قبل از ۲۴ سالگی، متأثر از نصرالله معین، محمد اصفهانی، مصطفی راغب و شادمهر عقیلی بودم.

وی ادامه داد: خانواده مادری من سرشار از استعداد موسیقایی بودند. شادروان محمدرضا عمادیان‌مهر، بذر گیتار را در دلم کاشت. هیچ‌وقت نوازنده نشدم، اما گیتار کمک کرد خواننده شوم. در اصل، رامین امروز نتیجه تربیت و تلاش چندین زن بزرگ است.

همکاری با سراینده تبریزی و تنظیم‌کنندگان مطرح

این خواننده درباره همکاری‌های هنری خود گفت: بیشترین ترانه‌هایی که در آهنگ‌هایم بهره گرفته‌ام را بانوی بااستعداد تبریزی، پریناز جهانگیرعصر، سروده است. از جمله «سرو»، «خلسه»، «منم مردم» و «بگو می‌تونم». نام او برای اولین بار با قطعه «افسار» از محسن چاوشی شنیده شد.

در زمینه تنظیم نیز افزود: بخت یارم بود که با انوشیروان تقوی و عماد غفاری آشنا شدم و آماده سازی بیشتر آهنگ هایم را به این دو هنرمند سپردم.

زبان، فرهنگ و آینده هنری

مرادی درباره پیوند زبان وموسیقی اظهارداشت: بعد از یادگیری دستوری زبان دوم است که تازه میفهمم زبان مادری چیست. نکته‌ای که زبان دانمارکی را به زبان موسیقی وصل می‌کند، اهنگ کلمات است در دانمارکی آهنگ از تلفظ مهمتر است.

وی درباره سبک خود گفت: سبک پاپ با تلفیقی از فرهنگ اصیل ایرانی را انتخاب کرده‌ام به هر اندازه که در ایران و آسمان هنری اش جایی برای آزادگی باشد با افتخار برای ایران و دغدغه هایش هم خواهم ساخت و هم به روی صحنه خواهم رفت. چه حسی زیباتر از هم صدا شدن با مردم زحمتکش، صبور و شریف میهنم؟

آرزوی صلح برای کودکان جهان

رامین مرادی در پایان گفت: وقتی از میناب و هرگونه تجاوز به وطن عزیزم می‌ شنوم بغض دارم. دور از وطن، اما مالامال از عشق وطن. برای ایران و هموطنان عزیزم آرامش و برای همه جهان، به ویژه کودکان خنده از شوق، آرامش و صلح خواهانم. زنده باد ایران.