صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۴:۰۲ | ۰۳ / ۰۲ /۱۴۰۵
| |

آسمان پیچیده ایران؛ نگاهی به ناوگان متنوع نیروی هوایی

نیروی هوایی ایران، به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین بازو‌های نظامی کشور، امروز مجموعه‌ای متنوع از جنگنده‌ها، هواپیما‌های پشتیبانی و بالگرد‌ها را در اختیار دارد؛ ترکیبی از تجهیزات شرقی و غربی که طی دهه‌ها شکل گرفته و اکنون این پرسش را پیش‌روی تحلیلگران قرار می‌دهد که ایران دقیقاً با چه ظرفیتی در آسمان ظاهر می‌شود؟
کد خبر : 1050439

مرور بر آمار‌های موجود و ترکیب ناوگان هوایی نشان می‌دهد نیرو‌ هوایی ایران، با تکیه بر تجهیزات قدیمی، خرید‌های پیش از انقلاب و تلاش‌های داخلی برای بومی‌سازی، ساختاری پیچیده و چندلایه دارد؛ ساختاری که شناخت آن می‌تواند تصویر دقیق‌تری از توان واقعی ایران در حوزه قدرت هوایی ارائه دهد.

ریشه شکل‌گیری نیروی هوایی در ایران به دوره احمدشاه قاجار بازمی‌گردد؛ زمانی که با تلاش پهلوی اول، در سال ۱۳۰۳ شمسی این نیرو تأسیس شد. این ساختار در دوره محمدرضا شاه پهلوی توسعه قابل‌توجهی یافت و پس از انقلاب اسلامی با تغییر سازمانی، به «نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران» تغییر نام داد.

به‌دلیل ماهیت غیرشفاف و محرمانه داده‌های نظامی، بخش قابل‌توجهی از آمار‌های موجود بر پایه برآورد‌های منابع باز و تحلیل‌های رسانه‌ای است. بر این اساس، نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران حدود ۳۴۵ فروند هواپیمای جنگنده در اختیار دارد و به‌عنوان نهمین نیروی هوایی جهان شناخته می‌شود؛ جایگاهی که بیش از هر چیز حاصل تنوع ناوگان و تداوم بهره‌برداری از تجهیزات قدیمی است.

جنگنده‌های چندمنظوره؛ ستون اصلی توان هوایی

بخش مهمی از قدرت هوایی ایران بر جنگنده‌های چندمنظوره استوار است؛ هواپیما‌هایی که قابلیت انجام مأموریت‌های مختلف از جمله رهگیری، برتری هوایی و شناسایی را دارند.

 

در این میان، اف-۱۴ تامکت ساخت آمریکا مهم‌ترین و شناخته‌شده‌ترین جنگنده ناوگان ایران محسوب می‌شود. ایران در دوران پهلوی ۸۰ فروند از این جنگنده را خریداری کرد که یک فروند هرگز تحویل داده نشد و ۱۹ فروند نیز در سانحه از بین رفتند. بر اساس برآورد‌های رسانه‌ای، حدود ۶۰ فروند از این جنگنده همچنان در اختیار ایران است.

در کنار آن، میگ-۲۹ روسی با ۲۳ فروند به‌عنوان جنگنده برتری هوایی و آموزشی فعالیت می‌کند. همچنین ۹ فروند میراژ F۱ فرانسوی که از عراق به ایران منتقل شده‌اند، بخشی دیگر از این ناوگان را تشکیل می‌دهند.

جنگنده‌های بمب‌افکن؛ ترکیب قدیمی‌ها و نمونه‌های بومی

بخش تهاجمی نیروی هوایی ایران ترکیبی از جنگنده‌های قدیمی خارجی و نمونه‌های بومی است.

اف-۴ فانتوم ساخت آمریکا با ۵۰ فروند همچنان یکی از ستون‌های عملیاتی این نیرو به شمار می‌رود. در کنار آن، اف-۵ نورثروپ با ۷۵ فروند، با وجود به‌روزرسانی محدود، همچنان فعال است.

در حوزه بمب‌افکن‌های سبک، چنگدو J-۷ (اف-۷) ساخت چین با ۱۷ فروند حضور دارد. همچنین جنگنده بومی صاعقه با ۱۰ فروند در نقش پشتیبانی هوایی به کار گرفته می‌شود.

در بخش تولیدات داخلی، کوثر با ۵ فروند و آذرخش با ۱۲ فروند، قرار دارند.

در نهایت، سوخو-۲۴ روسی با ۳۳ فروند و مجهز به سامانه دید در شب، از مهم‌ترین بمب‌افکن‌های عملیاتی ایران محسوب می‌شود.

گشت دریایی؛ ظرفیت محدود، اما راهبردی

در بخش گشت دریایی، ایران از هواپیما‌های پی-۳ ساخت آمریکا استفاده می‌کند. از مجموع ۵ فروند خریداری‌شده، ۳ فروند دچار سانحه شده و تنها ۲ فروند فعال باقی مانده است. همچنین ۵ فروند آنتونوف-۱۴۰ ساخت اوکراین نیز در این بخش مورد استفاده قرار می‌گیرند.

پشتیبانی و ترابری؛ ستون لجستیکی عملیات‌ها

ناوگان ترابری نیروی هوایی ایران طیف متنوعی از هواپیما‌ها را شامل می‌شود که نقش کلیدی در جابه‌جایی نیرو و تجهیزات دارند.

در این بخش، بوئینگ ۷۰۷ با ۳ فروند علاوه بر حمل افراد ویژه، برای سوخت‌گیری هوایی نیز استفاده می‌شود. بوئینگ ۷۴۷ نیز در نقش باربری و جابه‌جایی نیرو‌های خاص فعال است.

همچنین داسو فالکن ۵۰ با ۳ فروند، فوکر F۲۷ با ۱۰ فروند و ایلوشین IL-۷۶ روسی با ۹ فروند در این ناوگان حضور دارند. ایران در مجموع ۱۳ فروند IL-۷۶ را که از عراق وارد کشور شده بودند، در اختیار گرفت که بین ۴ تا ۶ فروند آنها دچار سانحه شدند.

سی-۱۳۰ لاکهید با ۲۰ فروند نیز از مهم‌ترین هواپیما‌های ترابری نظامی به شمار می‌رود؛ این در حالی است که ایران در گذشته ۴۰ فروند از این مدل در اختیار داشت که بیش از نیمی از آنها از بین رفته یا برای تأمین قطعات استفاده شده‌اند.

در کنار اینها، هواپیما‌هایی مانند لاکهید جت‌استار (که هر دو فروند آن از خدمت خارج شده‌اند)، PC-۶ سوئیسی با ۱۳ فروند، آنتونوف An-۷۴ با ۸ فروند و شیان Y-۷ چینی با ۱۰ فروند نیز در ناوگان فعال هستند.

توان چرخ‌بال‌ها در مأموریت‌های عملیاتی

ناوگان آموزشی ایران ترکیبی از هواپیما‌های داخلی و خارجی است. از جمله می‌توان به FT-۷ چینی با ۵ فروند، درنا (در حال تولید انبوه)، پرستو با ۱۲ فروند و سیمرغ با بیش از ۵ فروند اشاره کرد.

همچنین PC-۷ سوئیسی با ۳۵ فروند، سوکاتا TB فرانسوی با ۱۲ فروند، MFI-۱۷ پاکستانی با ۲۵ فروند، T-۳۳ آمریکایی با ۷ فروند و میگ-۲۹ آموزشی (UB) با ۵ فروند در این بخش فعال هستند. جنگنده آموزشی یاک-۱۳۰ روسی نیز با تعداد نامشخص به این ناوگان افزوده شده است.

در بخش بالگردها، نیروی هوایی ایران از مدل‌های متنوعی استفاده می‌کند. از جمله شینوک CH-۴۷ ساخت آمریکا با ۶۵ فروند، بل ۲۱۴ با ۳۳ فروند، بل ۲۰۵ با ۲۵ فروند و بل ۲۰۶ با ۶ فروند.

ناوگانی متنوع با چالش‌های مدرن‌سازی

ناوگان هوایی ایران ترکیبی از تجهیزات قدیمی غربی، جنگنده‌های شرقی و پروژه‌های بومی است. این تنوع اگرچه انعطاف عملیاتی ایجاد کرده، اما در عین حال چالش‌هایی مانند نگهداری، تأمین قطعات و به‌روزرسانی فناوری را نیز به همراه دارد.

با این حال، تصویر کلی نشان می‌دهد ایران با وجود محدودیت‌ها و تحریم‌ها، همچنان تلاش می‌کند سطح آمادگی عملیاتی خود را حفظ کند؛ تلاشی که این کشور را در زمره بازیگران قابل‌توجه حوزه قدرت هوایی منطقه نگه داشته است.

ارسال نظر
captcha