شهید سید مجید موحد ابطحی؛ آیت‌الله‌زاده‌ای که به معراج رفت

به گزارش خبرگزاری  آنا، در میان هیاهوی جنگ ۴۰ روزه، سید مجید موحد ابطحی فرزند آیت الله حاج سید علی موحد ابطحی، دانشجوی سابق دانشگاه قم و مهندس شرکت شهرک محمودآباد، در حالی که روزه بود و لب تشنه، به شهادت رسید. اعضای موسسه «خانه طلاب جوان» با حضور در منزل یکی از علمای قم، با خانواده شهید سید مجید موحد ابطحی، از شهدای جنگ رمضان، دیدار و گفت‌و‌گو کردند.

اعضای موسسه «خانه طلاب جوان» امروز با خانواده شهید سید مجید موحد ابطحی، از شهدای جنگ رمضان، دیدار و گفت‌و‌گو کردند. این شهید که فرزند یکی از علما و در عین حال مهندس شرکتی در شهرک محمودآباد قم بود، در روز دوم جنگ ۴۰ روزه به شهادت رسید. آنچه در پی می‌آید، گزارشی از این دیدار و روایت خانواده شهید از اوست؛ روایتی که در آن، دلدادگی، معرفت و ادب موج می‌زند.

مادر شهید: «دنیا مفر است نه مقر؛ نگرانم این فراق طولانی باشد»

در منزل یکی از علمای قم، عطر حضور خانواده شهیدی پیچیده بود که فرزندشان در جنگ ۴۰ روزه، در همان روز دوم، آسمانی شد. مادر شهید، با لحنی عالمانه، کوتاه و عمیق، از دلتنگی‌هایش گفت: «از رفتن سید مجید ناراحت نیستم، نگرانم که این فراق طولانی باشد.» سخنان او، نه از سرِ اندوه، که از عمق معرفت و درکی والا حکایت داشت؛ درکی که دنیا را «مفر» می‌دانست، نه «مقر».

داماد شهید: «مجید نظر می‌کند به وجه‌الله»

سید هادی قادری، داماد خانواده شهید، که خود هنرمندی متعهد است، تصویری از شهید مجید را به یادگار دارد؛ عکسی که در روز فوت پدرش گرفته است. او درباره این عکس می‌گوید: «سربه هوا بود. سر به آسمان. نه از غفلت که از فکرت. عکس را برایش فرستادم و برایش نوشتم، «مجید نظر می‌کند به وجه‌الله».» این جمله، گویی چکیده‌ای از روح بلندپرواز و نگاه معنوی شهید بود.

برادر شهید: دفن در حیاط امام‌زاده، در کنار حوض و پدر

خانواده شهید موحد ابطحی، اهل روضه و ذاکر اهل بیت (ع) هستند. برادر شهید، از نحوه دفن سید مجید چنین روایت می‌کند: «چند قبر برای ایشان فراهم بود. اما داستان اینطور رقم خورد که وسط حیاط امام زاده شاه حمزه، زیر پای پدر، کنار حوض دفن شدند.» او با اشاره به تشنگی شهید هنگام شهادت، این انتخاب را بی‌ارتباط با سیره شهدا و ائمه نمی‌داند: «مجید هنگام شهادت روزه بود. مثل حضرت حمزه و تشنه بود، مثل ابالفضل با آن سردار پر آبش مثل این حوض؛ و اهل ادب به پدر بود.» این ارادت به پدر، در کنار تشنگی و روزه، تصویری کامل از سجایای اخلاقی این شهید بزرگوار را ترسیم می‌کند.