بعثت ملت؛ پیشدرآمدی بر شگفتی بزرگ تاریخ
به گزارش خبرگزاری آنا، مردمی که بدون فرمان، بدون سازماندهی از پیشطراحیشده و بدون هیچ چشمداشتی به قدرتهای بیرونی، با پرچمی ساده اما پرمعنا به میدان آمدند، پیامی فراتر از مرزهای ایران صادر کردند:
«ما هنوز زندهایم، ما هنوز ایستادهایم و ما همچنان بر عهد خود با آرمانهای انقلاب و امام و شهدا هستیم.»
هشدار به مسئولین، چهرههای سیاسی و خدمتگزاران: هوشیار باشید
این رویداد عظیم، مسئولیت سنگینی بر دوش همه کسانی میگذارد که خود را خادم این ملت میدانند. آنان باید با آگاهی کامل نسبت به این نعمت بیبدیل، قدر آن را بدانند و به سپاسگزاری حقیقی از درگاه خداوند برخیزند.
چه نعمتی بالاتر از اینکه خداوند متعال، چنین مردمی را با چنین اراده، بصیرت و فداکاری، در اختیار حاکمیتی قرار دهد که خود را میراثدار انقلاب اسلامی میداند؟
همه مسئولین، از سران سه قوه تا نمایندگان مجلس و مدیران ارشد و میانی، باید با مردم صادق بوده و پیش از هر اقدامی، ملت را از برنامههای خود آگاه سازند. این ملت شفاف، دقیق و با عزت، خواستههایشان را بیش از چهل و چند شب در میادین شهرها و روستاها اعلام کردهاند و شما در مقام خادم ملت، موظف به تحقق آن خواستهها هستید. هیچ اقدامی مجاز نیست، مگر با تبیین برنامهها، تشریح مشخص اقدامات آتی، قبول آحاد ملت و سپس تأیید رهبر انقلاب.
این گونه نیست که شما با داشتن آرای بخشی از جامعه و تصدی کرسیهای اجرایی، مقننه یا قضا، حق اتخاذ هر تصمیمی برای این ملت رشید داشته باشید. پیش از هر رفراندوم و تصمیمی، این ملت هستند که خواستههای خود را شفاف، هر شب فریاد میزنند. شما باید در چارچوب منویات ملت معظم ایران حرکت کنید، نه فراتر از آن.
نعمتی که به هیچ پیامبری اعطا نشد
این عبارت را دوباره و دوباره بخوانیم و با خود زمزمه کنیم:
این نعمت بیبدیل را خداوند به هیچیک از ۱۲۴ هزار پیامبر خود اعطا ننمود.
هیچ امتی در تاریخ بشریت چنین لحظهای را تجربه نکرده است که در اوج فقدان رهبر، نه تنها دچار فروپاشی و هرجومرج نشود، بلکه با قدرت و همدلی بیشتر، صحنه را برای تداوم مسیر آماده سازد.
این نشان از عصمت جمعی، عقلانیت تمدنی و اراده الهی است که بر این ملت سایه افکنده است. مردمی که در شبهای سخت، با پای پیاده و با چشمانی اشکآلود اما قلبی آگاه، به میدان آمدند تا بگویند:
«ما تسلیم نمیشویم، ما از مسیر خارج نمیشویم و ما برای حفظ این انقلاب از هیچ جانفشانی دریغ نخواهیم کرد.»
رمضان خون و پرچم؛ از جنگ رمضان تا شهادت رهبر
شروع جنگ رمضان و شهادت رهبر معظم انقلاب اسلامی، نقطه عطفی بود که کمتر کسی شباهتش را در تاریخ معاصر دیده است. دشمن، تصور میکردند با فقدان فرماندهی کل قوا، نظام دچار سرگردانی شود، با شهادت رهبر عظم الشأن انقلاب و فرماندهان و برخی از مسئولین عالی رتبه نه تنها این ملت غیور سرگردان نشدند، بلکه حضوری شبانه و خودجوش در میادین رقم زدند که تعبیر گفته امام شهید، «مبعوث شدن ملت ایران در آینده نزدیک» است. این از شگفتیهای این روزهای ایران عزیز است.
فهم چرایی و چگونگی این موضوع، جای نگارش کتاب دارد. اما آنچه در این متن به آن خواهم پرداخت، کیفیت و گفتمانی است که از این حضور تاریخی حاصل میشود.
دو رهبر، یک باور؛ مردم محور تحول، نه سازمانهای مخفی
یکی از محوریترین دیدگاههای رهبر شهید و امام خمینی (ره)، نقشآفرینی بیواسطه مردم ایران است. دو رهبر ایران همواره جایگاه ملت را فراتر از الگوهای سیاسی رایج جهان میدانستند. نقطه شروع قیام امام خمینی مبتنی بر مردم شکل گرفت؛ نه سازمانهای مخفی و چریکی، بلکه پویشهای اجتماعی عاری از خشونت در راستای انسجام ملی و هویت دینی.
حتی یکی از دغدغههای اصلی نهضت امام، تأمین معاش و «ظهور اجتماعی مردم» بود؛ اشتغال، تحصیل و ارتقای سطح فهم اجتماعی از طریق معارف دینی و تقویت بنیه معنوی جامعه. نتیجه این شد که جامعه غربزده، به کنشگری مبتنی بر توحید تبدیل گردید. همین امر سبب فروپاشی حکومت دیکتاتوری پهلوی (نماینده طاغوت در منطقه) در اوج اعتماد و اتکای غرب شد.
فروپاشی هژمونی شرق و غرب؛ بازگشت جهان به توحید
همزمان با پیروزی انقلاب، امپراتوری شرق (کمونیسم) که خالی از معرفت و هویت انسانی بود، ترک برداشت. امروز دیگر نه از مدرنیتهی انسانمحور اثری مانده، نه استیلای مادیگری قوامی دارد. آنچه در حال شکلگیری است، رجوع به معنویت، توکل و توسل به خداوند واحد و نفی هرگونه شرک در میان ملتهاست. مردم دنیا به جای افراط در مصرف و خودپرستی، حول اجتماعات ارزشمند متکی بر توحید در حال رشد هستند.
این گفتمان برای تثبیت یک ایدئولوژی خاص اسلامی نیست، بلکه نمایی از مسیر جامعه جهانی برای بازگشت به منِ حقیقی در راستای پیام انبیای الهی است. که رهبر شهید در 37 سال بذرش را در دل آحاد ملت ایران و دیگر ملل کاشت و به ثمر نشاند.
امام خامنهای و مردمسالاری فراتر از صندوق رأی
امام خامنهای نیز در این مسیر، گامهای بلندی برداشتند. مردم باید نه تنها در انتخاب مسئولان و نمایندگان، بلکه در نظارت و صیانت از آرمانهایشان فعال و حاضر باشند. مطالبه از حاکمیت باید همواره در دستور کار مردم قرار گیرد. این مهم با آنارشیسم و هرجومرج فاصله دارد؛ مردم در عین رعایت تمام قوانین، خود ناظر بر حسن اجرای آن در نهادهای اجرایی و مقننه هستند.
بعثت امت اسلام؛ گامی فراتر از مهندسی مشارکت
اما «بعثت امت اسلام در ایران» یک گام بالاتر و رفیعتر از مهندسی حضور و مشارکت ملی است. مردم زمانی به میدان آمدهاند که:
• رزمندگان در جبههها در حال جهاد با قویترین ارتش ادعایی جهان هستند.
• مجریان و مسئولان کشوری در حال اداره سختترین دوره نقشآفرینی سیاسی خود هستند.
• قضات و نهادهای امنیتی درگیر پیچیدهترین نبردها شدهاند، تا جایی که طی یک سال سه جنگ ترکیبی و بسیار نادر را در جهان تجربه میکنیم.
امروز مردم در میدانهای شهرها با سلاح خود که یک پرچم ایران است، ضمن صیانت از تمامیت ارضی و اراده جمعی، به تبیین مواضع و آرمانها مشغول هستند. آنها:
• به همگرایی و انسجام ملی کمک میکنند.
• مانع از تنشآفرینی نفوذیها و گروهکهای تروریستی میشوند.
• به عنوان بازویی برای تحقق آرمانها و امنیت ملی نقش ایفا میکنند.
روزی که مردم نقش راهبری رهبر را به دوش کشیدند
حتی در روزهای فقدان رهبر شهید، مردم توانستند:
• شاکله و ساختار حاکمیتی را پشتیبانی کنند.
• انسجام دستگاههای حاکمیتی را رقم بزنند.
• و فراتر از آن، تحقق خدمترسانی را ممکن سازند.
هیچ مجموعه اجرایی را نمیتوان یافت که در انجام وظیفه خود موفق نبوده باشد. این نشان از اشرافیت، عقلانیت و همدلی بین همه اقشار ملت است. این انسجام و نظم اجتماعی را باید مدیون فلسفه مشارکت مردم در سرنوشت و خلق آینده سیاسی هوشمندانه دانست.
گشودن جبهههای جدید
این امر مشارکت مردمی باید در بقیه جبههها و محورها نیز گشوده شود؛ مانند اقتصاد و سازندگی. همان روحیه انقلابی که در نظامیگری و جبهه مقاومت هویت یافته است، باید در اقتصاد، آموزش، رفع محرومیت، فهم مشترک سیاسی و مدیریت کلان نظام اسلامی توسعه یابد. این کار:
• مانع از تحقق اهداف تحریمهای استکباری و استعماری آمریکا و غرب میشود.
• از بنبستهای دستیابی به دانش نوین و فناوریهای روز دنیا جلوگیری میکند.
ما ملتی کهن با انباشتهای از شیوههای عبور از موانع هستیم. رمز پیروزی ما همین مشارکت، حضور و نقشآفرینی مردم است. نباید حتی با دستور و تهدید از میدان خارج شویم.
از پرچم تا علم؛ توسعه عمق همدلی ملی
نباید به اجتماعات خیابانی و سردادن سرودهای حماسی اکتفا کنیم. نباید به حرکت خودرویی با پرچم ایران بسنده کنیم. باید عمق و تأثیر این همدلی را از پرچم به علماندوزی، معرفت و شناخت دینی و ملی توسعه دهیم. باید به سمت همگرایی و همافزایی در همه جبههها، بالاخص اقتصادی، تولید و صادرات، تسری دهیم.
باید این گرمای ناشی از همراهی را به موتور مولد و سازنده آینده ایران تبدیل کنیم و نگذاریم عناصر وابسته و دگراندیش غربگرا (که باوری به حضور مردم ندارند) اقتصاد مقاومتی را متزلزل نمایند.
چگونه چین و هند پیشرو هستند، جایگاه ایران کجاست؟
در دنیای امروز اثبات شده مردم میتوانند در تولید، اقتصاد و صادرات نقشی بینظیر ایفا کنند. نمونه زنده و برجسته آن را میتوان در چین و هند مشاهده کرد. چرا ایران نباید پیشرو در همافزایی ملی باشد؟ در حالیکه انسجام و اراده ملی ما بیش از این دو کشور است و مردمی مؤثرتر و فهیمتر داریم.
مردم باید خود راه را برای خلق حماسه در سنگرهای بعید فراهم آورند. در غیر این صورت:
• خون رهبر شهید تباه خواهد شد.
• اهداف آن روح بلند محقق نمیشود.
این ناشی از کمکاری و ضعف ملت است، نه عزم و اراده آن شهید.
او به ما جرات داد تا دنیا را بر مبنای خواستهمان بسازیم
انتهای پیام/