هیل: تنگه هرمز نشان داد انرژی برای ایران سلاح ژئوپلیتیکی است
به گزارش خبرگزاری آنا، پایگاه خبری آمریکایی «هیل» در گزارشی نوشت که از نحوه ورود دولت دونالد ترامپ به جنگ با ایران میتوان درسهای مهمی گرفت؛ از جمله اینکه آغاز یک جنگ بدون تلاش دیپلماتیک برای جلب حمایت متحدان، میتواند در ادامه درگیری و مدیریت پیامدهای آن مشکلات جدی ایجاد کند.
این رسانه افزود یکی دیگر از درسهای مهم، پیشبینی واکنشهای احتمالی طرف مقابل در میدان جنگ و خارج از آن است؛ موضوعی که در جریان بحران اخیر در تنگه هرمز بهوضوح خود را نشان داده است.
هیل با اشاره به بسته شدن مکرر تنگه هرمز و پیامدهای آن برای بازار جهانی انرژی نوشت: یکی از مهمترین درسهایی که این وضعیت هر روز به جهان یادآوری میکند این است که انرژی میتواند به عنوان یک سلاح مورد استفاده قرار گیرد.
به نوشته این رسانه آمریکایی، در جهانی که انرژی به ابزار قدرت تبدیل شده است، امنیت و مقرونبهصرفه بودن آن نیازمند تنوعبخشی به منابع انرژی است. بسیاری از کشورها نیز با درک این موضوع در حال افزودن منابع جدید، بهویژه انرژیهای تجدیدپذیر، به سبد انرژی خود هستند.
با این حال، به گفته هیل، دولت ترامپ در دوره دوم ریاستجمهوری خود رویکردی تخاصمی در قبال تنوعبخشی انرژی در پیش گرفته و به جای گسترش منابع تأمین انرژی، آنها را محدود کرده است؛ در حالی که «سلطه انرژی» یکی از اهداف اعلامی این دولت به شمار میرود.
در این گزارش آمده است که دولت ترامپ از مخالفان سرسخت انرژیهای تجدیدپذیر به شمار میرود و در مقابل از سوختهای فسیلی و سرمایهگذاریهای جدید در انرژی هستهای حمایت میکند. به گفته این رسانه، دولت آمریکا در موارد مختلف برای توقف پروژههای انرژی تجدیدپذیر حتی پیش از آغاز ساختوساز اقدام کرده است.
هیل به عنوان نمونه به فشار دولت آمریکا بر شرکت انرژی فرانسوی «توتال» برای انصراف از اجرای یک پروژه بادی فراساحلی در سواحل شرقی ایالات متحده اشاره کرد. بر اساس این گزارش، دولت آمریکا در مقابل، نزدیک به یک میلیارد دلار از هزینه امتیاز این پروژه را که توتال به خزانهداری آمریکا پرداخت کرده بود، بازپرداخت کرده تا این شرکت بتواند آن را در پروژههای سوخت فسیلی در ایالت تگزاس سرمایهگذاری کند.
به نوشته هیل، اگرچه این اقدام ممکن است برای ایالت تگزاس سودمند باشد، اما برای شبکههای برق ایالتهایی مانند کارولینای شمالی که میتوانستند از انرژی این پروژه بهرهمند شوند، زیانآور است و در مجموع به تنوعبخشی صنعت انرژی آمریکا آسیب میزند.
این گزارش همچنین با اشاره به روند رو به رشد مصرف برق در آمریکا تأکید کرد که پیشبینی میشود تقاضای برق تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۵ درصد و تا سال ۲۰۵۰ حدود ۷۸ درصد افزایش یابد؛ موضوعی که نیازمند ایجاد ظرفیتهای جدید تولید برق است.
هیل در ادامه نوشت که در حال حاضر پروژههای خورشیدی و بادی حتی بدون یارانه نیز برق را با هزینهای کمتر از نیروگاههای جدید زغالسنگ یا گاز طبیعی تولید میکنند و این فاصله هزینهای طی دهه گذشته بهطور قابل توجهی افزایش یافته است.
این رسانه در پایان توصیه کرد که دولت ترامپ باید از تجربه بحران تنگه هرمز درس بگیرد و رویکرد «همه گزینهها روی میز» در حوزه انرژی را بپذیرد؛ رویکردی که ترکیبی از منابع مختلف انرژی را برای تقویت امنیت، توسعه و مقرونبهصرفه بودن انرژی در آمریکا دنبال میکند.
در همین حال، روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» نیز در تحلیلی نوشت که در کنار سه قدرت سنتی ایالات متحده، چین و روسیه، اکنون یک قطب جدید قدرت در حال شکلگیری است که قدرت آن از کنترل یکی از مهمترین گلوگاههای انرژی جهان، یعنی تنگه هرمز، ناشی میشود.
این روزنامه افزود که ایران اگرچه از نظر اقتصادی یا نظامی با این قدرتها قابل مقایسه نیست، اما کنترل این گذرگاه حیاتی انرژی به آن نفوذ ژئوپلیتیکی قابل توجهی در اقتصاد جهانی داده است.
گفتنی است تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران از بامداد ۹ اسفند ۱۴۰۴ (۲۸ فوریه ۲۰۲۶) آغاز شد؛ اقدامی که همزمان با ادامه مذاکرات غیرمستقیم میان تهران و واشنگتن با میانجیگری برخی کشورهای منطقه صورت گرفت.
جمهوری اسلامی ایران در پاسخ به این اقدام، مواضع نظامی و امنیتی رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی و همچنین پایگاهها و مراکز استقرار نیروهای آمریکایی در منطقه را با حملات موشکی، پهپادی و هوایی هدف قرار داد و مقامات ایرانی اعلام کردند این اقدامات در چارچوب حق دفاع مشروع بر اساس ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد انجام شده است.
انتهای پیام/