دیگر زمان پرداختن به کاستی ها و ناکامی ها نیست/هنرمندان در کنار مردم در بزنگاه ها باید حضور داشته باشند

رضا مهدوی در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا درباره نقش هنرمندان در شرایط جنگی اظهار کرد: تولید اثر به هر شکل و با هر مقدوراتی طبیعتاً اثر‌بخشی مناسب نخواهد داشت، بلکه حتی ممکن است تبدیل به ضد خود نیز شود؛ به‌ویژه درباره هنرمندانی که سال‌ها با آثار درخشان خود در میان توده مردم جامعیت و اعتبار پیدا کرده‌اند.

وی افزود: البته اگر هنرمندی دست به خلق اثری بزند که فراگیر شود و مورد وثوق عام و خاص قرار گیرد، در چنین شرایط جنگ تحمیلی ناجوانمردانه می‌تواند التیام‌بخش روح و روان مردمی باشد که از هنرمندان محبوب خود انتظار همیاری و همراهی دارند.

مهدوی ادامه داد: نکته مهم‌تر این است که هنرمندان در چنین شرایط بحرانی می‌توانند با اظهار نظر‌های شفاف و صریح خود در قالب بیانیه، انزجارشان را از جنگ صهیونی ـ آمریکایی با تمام جنایت‌هایش اعلام کنند؛ از جمله کودک‌کشی در مدرسه میناب، حمله به بیمارستان‌ها، آسیب به زیرساخت‌ها و به شهادت رساندن رهبر انقلاب در کنار خانواده‌اش و نیز بدعهدی‌ها و زیر میز مذاکره زدن‌ها.

وی تصریح کرد: این موضع‌گیری‌ها می‌تواند به امت دوستدارشان التیام دهد تا مردم احساس کنند هنرمندان تنها در زمان گل و بلبل در کنارشان نیستند، بلکه در تمامی شرایط سخت و دشوار نیز می‌توانند به آنها اعتنا کرد و باعث افتخار سرزمین خود باشند.

این پژوهشگر و فعال موسیقی درباره نسبت هنر و موضع‌گیری اجتماعی در شرایط جنگی نیز گفت: این دو مورد در شرایط بحرانی مانند جنگ ـ آن هم چنین جنگ بیشرمانه تحمیلی و تجزیه‌طلبانه ـ منافاتی با یکدیگر ندارند.

وی افزود: هنرمندان بسیار در زمان صلح و آرامش آثار تغزلی تولید و اجرا کرده‌اند و از وطن و عشق به هم‌میهنان خود گفته و خوانده‌اند. حالا وقت همدلی و همراهی با مردم داغ‌دیده از جنگ امپریالیسم جهانخوار است؛ جنگی که عزت و شرف ایران در گرو آن است و دیگر زمان پرداختن به بحث کاستی‌ها، ناکامی‌ها و نامرادی‌ها نیست.

مهدوی اظهار کرد: خوشبختانه هنرمندانی از ابتدای جنگ با بیانیه یا تولید اثر مواضع خود را اعلام کردند، اما متأسفانه عده‌ای نیز چه در داخل و چه در خارج از کشور در خانه نشسته‌اند تا ببینند پیروزی از آن حق است یا باطل؛ آنگاه شرم‌وار بیایند و گویی نه گویی که مردم و سران کشور هر روزه به شهادت رسیده‌اند و اصطلاحاً روز از نو روزی از نو به فعالیت خود ادامه دهند.

وی در پایان تأکید کرد: به هر ضرب و زوری نمی‌توان انتظار داشت هنرمند دست به تولید اثر حماسی و انقلابی بزند، چرا که او باید این حس حقیقی را در وجود خود احساس کند یا در خود به وجود بیاورد. اما می‌توان انتظار داشت که در کف خیابان، همان‌گونه که رئیس‌جمهور محبوب به میدان و میان مردم آمد و شگفتی آفرید، هنرمندان نیز در بزنگاه‌ها با اکثریت مردم به مثابه یک امت واحده عمل کنند.