استراتژی نظامی ایران؛ برگ برنده جنگ کنونی

به گزارش خبرگزاری آنا، وحید آرایی معاون علمی و پژوهشی سازمان بسیج اساتید کشور و رئیس دانشکده مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی در یادداشتی به استیصال و شکست دشمن در برابر استراتژی قدرت نظامی ایران در جنگ تحمیلی آمریکایی- صهیونی پرداخت و نوشت: استراتژی؛ هنر فرماندهی کل عملیات نظامی یعنی راهبردها، تاکتیک‌ها و تدابیر نظامی و پاسخ به نیاز‌های قطعی، فوری و اولویت دار در میدان جنگ است. یک ماه از جنگ تحمیلی آمریکایی- صهیونی و متحدان آنها می‌گذرد و پرواضح اینکه دشمن استراتژی و فلسفه‌ای نه برای شروع و نه در حین جنگ نداشته و اظهارات متناقض رسانه‌ای ترامپ از نابودی کامل نظامی در یک روز، به تهدید حمله به زیرساخت‌ها و تأسیسات انرژی در روز دیگر و یا اعلام پیروزی، ادعای مذاکره و وعده‌های یک توافق در روز‌های بعد تغییر کرده است.

آمریکا درک درستی از استراتژی و خویشتنداری ایران در درگیری‌های گذشته نداشته است و تصور نمی‌کرد جنگ منطقه‌ای تحقق یابد، تابوی نظامی او درهم شکند و اقتصاد دنیا بویژه اقتصاد داخلی اش به شدت متأثر، نابسمان و متزلزل شود و برای همین است که اکنون ترامپ به سبک اغراق آمیز خود برای آتش بس التماس می‌کند و ایران هم کاملاً به او بی‌اعتناست و برای پایان جنگ شروط خود را تعیین و اعلام می‌کند.

روشن است که پس از جنگ جهانی دوم هیچ کشوری جز ایران در تضعیف قابلیت‌های نظامی و نابودی پایگاه‌های منطقه‌ای آمریکا و البته فروپاشی توهم ابرقدرتی او اقدام نکرده است. نیویورک تایمز می‌نویسد «حملات ایران، سنگین‌ترین ضربه به پایگاه‌های آمریکا در ۸۰ سال گذشته بوده و تا حد زیادی در نابودی ۱۳ پایگاه نظامی آمریکا در خاورمیانه موفق بوده است... با این حال، ترامپ به ما گفت ۱۰۰٪ ظرفیت نظامی ایران را نابود کرد. اگر او را یک دروغگوی بیمار بنامیم، کم گفته‌ایم».

پیداست که ایران مبتنی بر یک استراتژی مدون و صحیح در حوزه پدافندی (سرنگونی جنگنده‌ها و پهپادها) و آفندی (نابودی بانک اهداف دشمن مبتنی بر اشراف اطلاعاتی، امنیتی و نظامی)، همانطور که رهبر شهید انقلاب اسلامی هشدار داده بود خود را برای یک جنگ منطقه‌ای تدارک دید لیکن دشمن به دلیل فقدان استراتژی نظامی، سیاسی و اقتصادی و در نتیجه باطل شدن تصور جنگ ۴۸ ساعته، به شدت آشفته، بلاتکلیف و دچار تناقض گویی شده است.

ایران تا به اینجای کار پیروزی قطعی جنگ است چرا که اکنون برای بقا نمی‌جنگد بلکه برای تحمیل اراده و استراتژی خود و بیچارگی دشمن و تضمین عدم تکرار تجاوز از سوی او می‌جنگد. اگر تا پیش از جنگ، قدرت ایران از نگاه دشمن بیشتر در سطح تحلیل‌ها و برآورد‌ها بود؛ اکنون قدرت او در میدان عمل سنجیده شده و به افزایش اعتبار، وزن راهبردی و قدرت چانه زنی آن انجامیده است.

ایران اکنون اکسیژن اقتصاد جهانی را در اختیار دارد و استراتژی کنترل کامل و هوشمند تنگه هرمز باعث بحران اقتصادی و انرژی جهان شده است. بهمین خاطر هدف اصلی دشمن که تسلیم بی قید و شرط، آشوب داخلی، براندازی نظام سیاسی و تجزیه ایران بود به هدف بازگشایی تنگه هرمز (که قبل از جنگ باز بود) برای کنترل قیمت انرژی تغییر یافته که این همان استراتژی ایران در جنگ است.

درخواست‌های مکرر و ملتمسانه ترامپ برای دریافت حمایت از متحدان ناتو نیز بی‌پاسخ مانده تا جایی که فردریش مرتز صدراعظم آلمان می‌گوید «کاری که ترامپ انجام می‌دهد تشدید شدید درگیری بدون نتایج مطمئن است و آنها هیچ راهبرد مشخصی در این جنگ ندارند». میدل ایست آی نیز اشاره می‌کند «راهبرد آمریکا و اسرائیل علیه ایران در حال شکست است... ایران توانایی خود را برای مقاومت و پاسخگویی حفظ کرده و نشانه‌ای از فروپاشی ساختاری آن دیده نمی‌شود».

پرواضح اینکه ادامه درگیری برای دشمن با هزینه‌های نظامی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فزاینده همراه شده چرا که این تجاوز، علاوه بر محدودیت‌های شدید همه جانبه آنها، شکنندگی نظم جهانی و البته وزنه جغرافیا، تاریخ، تمدن و قدرت ساختاری و مردمی ایران را نمایان کرده است. ایران قوی در حال نشان دادن محدودیت‌های قدرت رئیس جمهوری است که بر پایه بلوف و تصمیم گیری‌های لحظه‌ای عمل می‌کند و به گفته ایندیپندنت «اکنون جنگ به نقطه‌ای رسید که ایرانی‌ها ترامپ را مسخره می‌کنند».

پایان سخن؛ هر چند ترامپ در عیان حرف از مذاکره می‌زند و در پنهان نقشه حمله زمینی می‌کشد لیکن او تا اینجا مغلوب استراتژی ایران شد و عقلانیت نظامی نیز دیوانگی او در حمله زمینی را محکوم به شکست می‌داند. به نظر می‌رسد او در جستجوی خروج آبرومندانه و البته سخت از جنگی می‌باشد که بدون استراتژی وارد آن شده و با بازدارندگی و پاسخ کوبنده ایران مواجه شده است.