سیمرغِ تسلی بخش هویت ایرانی در کورانِ آتشِ جنگ

به گزارش خبرگزاری آنا، محسن سوهانی مدیرکل هنر‌های نمایشی رادیو و رادیونمایش به مناسبت ۷ فروردین، روز جهانی تئاتر و روز ملی هنر‌های نمایشی پیامی منتشر کرد.

در یادداشت سوهانی آمده است:

«هفتم فروردین (۲۷ مارس)، روز جهانی تئاتر و روز ملی هنر‌های نمایشی در ایران را به یکایکِ نمایشگران، به ویژه هنرمندان گرامی نمایش رادیویی که با جادوی صدای خود از پرنیان تخیل، پناهگاهی برای جان‌ها می‌سازند، صمیمانه تبریک می‌گویم. امید که هنرِ شما ارجمندان، همچون گوهری شب چراغ، بر تاریکی‌های جهان نور بیفشاند.

این روز فرصتی است تا بار دیگر به یکی از کهن‌ترین رسالت‌های هنر نمایش بیندیشیم: "تسلی بخشی" به جان‌های دردمند. روز جهانی تئاتر در سراسر جهان گرامی داشته می‌شود، اما امسال برای ما در ایران، با آتش جان‌سوزی که بر پیکر این سرزمین زبانه می‌کشد؛ معنایی دیگر یافته است. جنگی تمام عیار که بیش از هر چیز ذهن و روان مردم را تهدید می‌کند، و ما را به یاد وظیفه کهن هنر‌های نمایشی می‌اندازد: تسلی گری

تسلی، به معنای فراموشیِ درد نیست، بلکه رویارویی آگاهانه با رنج و یافتن راهی برای زیستنی پرمعنا به صلح در کنار یکدیگر، به قامتِ "مای جمعیِ ایرانیان" است: سی‌مرغ‌های پراکنده‌ای با اندیشه‌ها و سلیقه‌های گوناگون که هرگاه کیان میهنشان در معرض تهدید قرار گیرد، به هم می‌پیوندند و بازنمای "اسطوره سیمرغ" در مقام جانِ یکپارچه ایران می‌شوند.

تنت قاف است و جانت هست سیمرغ

ز سیمرغی تو محتاجی به سی مرغ

این همگرایِ ملی همان جوهره‌ای است که در فرهنگ ایرانی، از سوگ سیاوش و یادگتر زریران تا نقالی، پرده خوانی و تعزیه و حتی نمایش‌های امروز، ساری و جاری بوده است؛ همان حقیقتی که تئاتر را به پناهگاهی جمعی بدل می‌کند. در جهانی که هر روز ناجوانمردانه پیوند‌های انسانی را سست‌تر می‌سازد، هنر‌های نمایشی چه بر صحنه و چه در قالب نمایش رادیویی، تمرینی برای "ما شدن" هستند.

نمایش رادیویی، با تکیه بر قدرت صدا، بی‌آن‌که نیازمند حضور جسمانی باشد، حضوری از معنا می‌آفریند؛ فضایی صمیمانه و بی‌واسطه که در آن می‌توان بی‌پرده خندید، گریست و دوباره به هم نَفَسی اعتماد کرد. این هنر، در روزگاری که دست بسیاری از مردم از سالن‌های نمایش کوتاه است، به تئاتری در دسترس بدل می‌شود؛ تئاتری که از موج رادیو میَگذرد و آرامش را به ذهن‌ها و خانه‌ها می‌آورد.

در پایان، بار دیگر روز جهانی تئاتر و روز ملی هنر‌های نمایشی را به همه هنرمندان این عرصه تبریک می‌گویم؛ به ویژه نمایشگرانِ رادیویی که در دشوارترین لحظه‌ها و سرد و گرم روزگاران، همواره با صدای گرم خود آرامش و همدلی هدیه بخشیده‌اند.

امید که این آیینِ دیرین همچنان پناهگاهی برای صلح، همدلی، آرامش و بازسازی روانِ جامعه و تاب‌آوریِ جمعی در گذری سیمرغ وار از ناملایمات به قله قافِ پیروزی و سرفرازی باشد.

به امید روزی که تمامیِ صحنه‌ها و همه امواج رسانه‌ای، بازتاب دهنده امنیت، آرامش، بهروزی و پیروزیِ پایدار این این مرز و بوم شوند.»