صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۸:۴۶ | ۰۲ / ۰۱ /۱۴۰۵
| |
فریاد شاعر افغانستانی در سوگ انسانیت

فکر می‌کردی بمب یک حیوان بیاید جان صد انسان بگیرد؟

محمدکاظم کاظمی، با سرودن شعری در محکومیت تجاوز به ایران، روایتی تلخ و انسانی از رنج جنگ و قربانی شدن بی‌گناهان ارائه کرد.
کد خبر : 1042231

به گزارش خبرگزاری آنا، محمدکاظم کاظمی، شاعر افغانستانی ضمن محکوم کردن تجاوز دشمن آمریکایی صهیونی به خاک ایران، شعری الهام گرفته از جنگ رمضان و در رسای ایران و ایرانی سرود. در ادامه این سروده را بخوانید:

«آسمان، با ابر بارانی بگو باران بگیرد

بلکه این بغضی که پرپر می‌شود، پایان بگیرد

رفته بودی مشق آب و نان و بابا را بخوانی

فکر می‌کردی که این مشق از تو شاید جان بگیرد؟

با خودت گفتی که مادر در مسیر روضه باشد

با خودت گفتی که بابا رفته باشد نان بگیرد

رفته باشد از دکانی میوهٔ ارزان بیابد

یا از آن دکان دیگر پرچم ایران بگیرد

پرچم ایران به دستش... بر تن سرد خیابان

باید اینجا آسمان ابری شود، باران بگیرد

یک نفر حتی نشد آبی به دنبالش بریزد

یک نفر حتی نشد آیینه و قرآن بگیرد...

فکر کن سقای این دشت عطش، ناچار باشد

مشک آبی را که آورده است، با دندان بگیرد

فکر کن سرنیزهٔ وحشی، جگر‌ها را بسوزد

یک جگرخوار آن طرف جشن حنابندان بگیرد

فکر می‌کردی که در قانون جنگل هم ببینی

بمب یک حیوان بیاید جان صد انسان بگیرد؟»

 

 

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha