صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۲:۳۶ | ۲۶ / ۱۲ /۱۴۰۴
| |

روز‌هایی پرخطر؛ چگونه شبکه انرژی حفظ شد؟ /  مسیر‌های سوخت زیر آتش، اما باز

در حالی که تمام جهان در گیر بحران سوخت هستند در ایران که مرکز جنگ است؛ سوخت فراوان و در تمام نقاط در دسترس است. اما چگونه تلاش‌های رانندگان تریلی‌های سوخت و تکنیسین‌های نفت و گاز ایران، در بستر حملات نظامی آمریکا موجب پیروزی شد که تا ابد در یاد جهانیان خواهد خواهد ماند؟
کد خبر : 1040929

به گزارش خبرگزاری آنا؛ تقریبا حتی  پیش از وقوع جنگ نیز بیم حمله به پالایشگاه‌ها و مراکز تهیه و توزیع نفت و گاز کشور در صورت وقوع نبرد می‌رفت؛ بنابراین با توجه به حساسیت بالای این مراکز در برابر آسیب حتی پیش از شروع جنگ نیز هر فردی که در این مراکز مشغول کار بود پیراهن شهادتی برای خودش دوخته بود و دست از جان شسته برای خدمت رسانی به مردم پا به میدان کار گذاشته بود.

اما در سمت مقابل جبهه تاریکی با دندان‌هایی به هم فشرده و خشمی که از ظلمت قلب آن‌ها بر می‌خواست به دلاور مردانی خیره بودند که شهادت و خطر برایشان در مقابل خدمت به مردم و حفظ ایران اسلامی جایگاهی نداشت.

سر انجام نیز این خشم قوای کفر با شهادت رساندن امام امت آتش جنگی منطقه‌ای را برپا کرد تا صحنه‌هایی بی بدیل از نبرد و رشادت ایرانیان بر جریده عالم ثبت شود.

اما در این میان رانندگان و تکنسین‌هایی بودند که دست از جان شسته هرگز میدان خدمت را خالی نکردند و در حالی که حملات نظامی آمریکا و اسرائیل به زیرساخت‌های انرژی ایران از اواخر زمستان آغاز شده بود؛ این رشادت موجب شد که آتشی که به یکی از شدیدترین بحران‌های منطقه تبدیل گردید، برای مردم ایران تنها روایت‌های تازه‌ای از تلاش بی‌وقفه نیرو‌های پشت‌صحنه انرژی کشور باشد؛ مردانی که بی‌صدا، اما مصمم، از بروز ویرانی کامل در شبکه تولید و توزیع سوخت کشور جلوگیری کردند و اجازه ندادند آرامش روانی جامعه حتی برای ساعتی به‌خطر بیفتد.

حملات به زیرساخت انرژی؛ از خلیج‌فارس تا تهران

از اولین روزهای شروع جنگ در اسفند ماه سال جاری، تنش میان جمهوری اسلامی ایران و ائتلاف آمریکا–رژیم صهیونیستی به سطحی رسید که نیرو‌های نظامی آمریکا با حملات هوایی گسترده، بخش‌هایی از جزیره حیاتی خارک را هدف قرار دادند. جزیره خارک که حدود ۹۰  درصد صادرات نفت ایران از آن انجام می‌شود، نقطه‌ای استراتژیک برای شبکه انرژی کشور به‌شمار می‌رود.

پیش از آن نیز رژیم صهیونی در اقدامی جنایت کارانه مخازن سوخت در استان‌های البرز و تهران و همچنین چند شهرستان دیگر را هدف قرار داد تا به خیال خود با ایجاد بحران سوخت آتشی بر دل مردم شجاع ایران که دلاورانه می‌جنگیدند بگذارد. اما پاسخ این اقدام در همان لحظه مشخص بود؛ در پالایشگاه شهرری دو تکنسین و دو راننده نفت کش در نیمه شب حمله به شهادت رسیدند و همین گواهی بود که مردان بی ادعا عرصه خدمت رسانی بدون توجه به تهدید‌های دشمن حتی نیمه شب‌ها نیز دست از تلاش نمی‌کشند.

در این جزیره خارک نیز برخی بخش‌های نظامی و پشتیبانی در این منطقه مورد حمله قرار گرفت؛ اگرچه مقامات آمریکایی اعلام کردند که زیرساخت‌های کلیدی نفتی عمدتاً حفظ شده‌اند تا صادرات انرژی مختل نشود، اما خباثت ائتلاف آمریکایی صهیونی پیش از این بر همه ثابت شده بود، اما نکته مهم اینجاست که حتی پس از هدف قرار گرفتن مخازن سوخت و جزیره خارک نیز هیچ راننده و تکنسین دست از کار نکشیده و حتی صفی از داوطلبان برای خدمت در مراکز مورد حمله قرار گرفته تشکیل شده است.

هم‌زمان در سایر بخش‌های کشور نیز حملات پراکنده و هدفمند به انبار‌ها و مخازن سوخت، مراکز توزیع و پست‌های انتقال گزارش شد که می‌توانست به اختلال‌های گسترده در سوخت‌رسانی و تولید منجر شود، اما همت غیور مردان صنعت نفت کشور به گونه‌ای بود روند تامین سوخت برای آرامش خاطر مردم و ادامه روند عادی زندگی لحظه‌ای متوقف نشد.

مجاهدان بی‌صدا و بی سلاح؛ رانندگان و تکنیسین‌های انرژی در مرکز بحران

امروز آتشی که آمریکایی‌ها افروخته‌اند دامان خود آنان و حتی جهان را گرفته است. قیمت بنزین در ایالات متحده که خود تولید کننده نفت است سر به فلک کشیده و در بسیاری از کشورهای جهان بنزین و گازوئیل نایاب شده است، اما در شرایطی که شبکه انرژی کشور با دشوارترین آزمون عملیاتی در دهه‌های اخیر روبه‌رو بود، رانندگان تریلی‌های سوخت و تکنیسین‌های وزارت نفت وارد میدان شدند نه با سلاح، بلکه با تجربه، تعهد و توان فنی؛ آنان مسیر‌های حمل‌ونقل سوخت را حفظ کردند و مقابل ناترازی گسترده و صف‌های بنزین ایستادند تا زندگی روزمره مردم و فعالیت اقتصادی کشور مختل نشود.

با رشادت این دلاوران امروز هر نوع سوخت در دوردست نقاط کشور نیز فراوان و در دسترس است؛ تأمین سوخت نیروگاه‌ها لحظه‌ای به تاخیر نیفتاده است و تمام آسیب‌های حمله به زیر ساخت‌های تولید و توزیع نیز بلافاصله جبران شده است تا ما تنها کشوری در منطقه و حتی جهان باشیم که در میانه جنگ هیچ مشکلی برای تامین و توزیع سوخت ندارد.

 مسیر‌های تولید و توزیع سوخت زیر آتش، اما باز

حملات به زیرساخت‌های سوختی در تهران، اطراف پالایشگاه‌ها و به‌ویژه در مسیر‌های حیاتی انتقال انرژی، توان بالقوه اختلال را بالا برده بود. اخبار و تحلیل‌های  رسانه‌های بین‌المللی تاکید داشت که برخی مخازن سوخت در نقاط مختلف کشور هدف حملات رژیم صهیونی قرار گرفتند و خسارت‌هایی به تجهیزات وارد آمده است و به زودی ایران برای تامین سوخت مورد نیاز خود دچار بحران خواهد شد.

در این شرایط، رانندگان تریلی‌های سوخت با ایستادگی در مسیر‌های آسیب‌پذیر، سوخت را از مراکز ذخیره و پالایشگاه‌ها به جایگاه‌ها، مراکز مصرف و نیروگاه‌ها رساندند. آنان با برنامه‌ریزی دقیق، اطلاع‌رسانی لحظه‌ای و پذیرش خطر مستقیم، راه‌های جایگزین و ایمن برای جابه‌جایی سوخت ایجاد کردند تا خللی در عرضه عمومی رخ ندهد.

جابه‌جایی سوخت در چنین شرایطی فقط یک عملیات لجستیکی نبود؛ یک اقدام حیاتی برای جلوگیری از بحران اجتماعی و روانی بود، زیرا اختلال در شبکه سوخت می‌توانست به صف‌های طولانی در جایگاه‌ها، افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، کمبود کالا در بازار و ناآرامی‌های عمومی منجر شود.

مهندسان پشت پرده؛ پالایشگاه‌ها در روز‌های بحران

در بخش تولید نیز، تکنیسین‌ها و مهندسان وزارت نفت که معمولاً در زیر پوست رسانه‌ها دیده نمی‌شوند، با فعال‌سازی تیم‌های اضطراری، تعمیر سریع تجهیزات آسیب‌دیده و مدیریت تولید سوخت توانستند از کمبود‌های سراسری جلوگیری کنند.

این‌گونه اقدامات موجب شد تا حتی در شرایطی که تهدید پرشمار حملات می‌توانست تولید بنزین و گازوئیل و حتی گاز طبیعی را مختل کند، شبکه انرژی در بخش‌های کلیدی شهری و صنعتی پایدار باقی بماند و عاملی مهم برای جلوگیری از شوک‌های اقتصادی و تضعیف عملکرد بنگاه‌ها و خدمات عمومی و همچنین ناامیدی دشمن از بحران آفرینی در کشور باشد.

اگر رشادت رانندگان سوخت رسان و تکنسین‌های نفت و گاز نبود چه می‌شد؟

به راحتی می‌توان گفت که اگر شبکه تولید و توزیع سوخت  دچار توقف می‌شد با سرعت و شدتی بسیار بالا هزینه حمل‌ونقل افزایش می‌یافت. صنایع انرژی‌محور با توقف تولید روبه‌رو می‌شدند؛ کالا‌ها گران‌تر می‌شدند و فشار روانی در جامعه به‌سرعت تشدید می‌شد.

اما تلاش‌های عملیاتی این نیرو‌ها توانست جریان انرژی را بدون وقفه جدی حفظ کند و به دولت، بنگاه‌ها و مردم امکان دهد تا با وجود بحران امنیتی ناشی از وقوع جنگ تحمیلی، تحولات اقتصادی را مدیریت کنند.

از منظر جهانی نیز، تنش در منطقه به سرعت به افزایش نوسانات در بازار نفت و گاز تبدیل شد. بنابر گزارش‌های بین‌المللی، قیمت نفت خام برنت  به بیش از ۱۰۰ دلار در هر بشکه رسید و نگرانی‌ها نسبت به اختلال در عرضه جهانی بالا رفته است. از سوی دیگر، اختلال در ترافیک تجاری در تنگه استراتژیک هرمز نیز باعث شد تا بسیاری از شرکت‌های کشتیرانی مسیر‌ها را تغییر دهند یا عملیات خود را به تعویق بیاندازند، که این امر احتمالاً باعث افزایش هزینه حمل و نقل انرژی و بنادر در سطح جهانی شد.

اما حالا جهان شاهد ایران مقتدر و پایداری است که با وجود مورد حمله قرار گرفتن و در میانه آشفتگی تمام جهان همچنان بسیار با نظم و بدون هیچ کاستی در حال فعالیت عادی و روزمره است و گویی در این کشور که خود مرکز جنگ است هیچ نبردی روی نداده است.

 یک درس ملی؛ با تکیه بر قوای متعهد و متخصص کشور ما شکست ناپذیر هستیم

روایت آنچه در روز‌های جنگ علیه ایران رخ داد، بیش از هر چیز روایت انسان‌هایی است که با توان فنی و شجاعت عملیاتی، توانستند حلقه‌های حیاتی انرژی کشور را زنده نگه دارند.

رانندگان تریلی‌های سوخت و تکنیسین‌های وزارت نفت نه فقط عملیات مهندسی و لجستیکی انجام دادند، بلکه با تلاش‌های خستگی‌ناپذیر خود از رخداد بحران اجتماعی، اقتصادی و روانی در کشور جلوگیری کردند.

این تجربه نشان داد که حتی در شرایطی که زیرساخت‌های حیاتی مورد تهدید مستقیم قرار می‌گیرند، نیروی انسانی متخصص و متعهد می‌تواند عاملی کلیدی برای حفظ ثبات و پایداری جامعه باشد و ایران تا همیشه سپاسگذار این مجاهدان بی ادعا و گمنام خواهد بود.

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha