بار دیگر به رزم برخیزید؛ همه با نام نامی حیدر

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نوسروده سعید ساحدی رشناوندی با عنوان «صد و هفتاد» منتشذ شد: 

صد و هفتاد نوگل پرپر

صد و هفتاد کودک بی‌سر

صد و هفتاد آه عالم‌گیر

صد و هفتاد ناله مادر

داغ بر داغ و سوگ در پی سوگ

روز تاریک و شب ز شب شب‌تر

ابر‌های جهان سیاه و کبود

همه چرکین همه لجن‌گستر

بت اهریمنی خون‌آشام

تا بنوشد شراب خون بشر

پا نهاده به شاهراه گلو

راست بر سینه می‌زند خنجر

هم به فرمان او دو دسته کلاغ

شوم و بدطینت و سیه منظر

آمدند و زدند در دل شب

بر کبوتر یکان یکان نشتر

آه‌ای بی‌نوا کبوتر صلح

وی نوایت شکسته در حنجر

جغد جنگت درید راه گلو

هم شکسته‌ست بال تو هم پر

وقت جنگ است و رزم و جوش و خروش

وقت شمشیر و تیغ و تیر و تبر

سوخت دل‌ها ولی نمی‌سوزد

جان ایران به زیر خاکستر

همچو ققنوس سرکشد از خاک

سوی افلاک بلکه بالاتر

بانگ خواهد زدن که‌ای شیران‌ای دلیران دشت پهناور

بار دیگر به رزم برخیزید

همه با نام نامی حیدر

هان که این بیشه مهد شیران است

گرگ را نِی در او مُقام و مَقَر

ملک شیر است این ولایت و نیست

روبهان را در او گذار و گذر

خصم را گو هماره دوره کند

این دو جمله به گوش خود یکسر:

جنگ خواهی اگر کنون این جنگ

صلح خواهی؟ مگر به وقت دگر

در پی انتقام هر مادر

در پی خونب‌های هر دختر

بر سر اهرمن خراب کنیم

صد و هفتاد موشک خیبر