دو مدل پایداری اجتماعی دانشگاهها در مواجهه با فشارهای روانی جنگ از زبان رئیس سابق سازمان امور دانشجویان
هاشم داداش پور رئیس سابق سازمان امور دانشجویان و معاون وزیر علوم دولت شهید رئیسی در گفتوگو با خبرنگار آنا، در پاسخ به این سوال که تحلیل شما از تغییر موازنه قدرت در منطقه با تکیه بر قدرت سخت ایران که ریشه در قدرت نرم (علم و ایمان) دارد، چیست؟، اظهار کرد: تغییر موازنه قدرت در منطقه، نه یک اتفاق صرفاً نظامی، بلکه یک تحول بنیادین تمدنی است که ریشه در باورهای انقلابی مبنی بر صدور انقلاب اسلامی دارد.
وی افزود: قدرت سخت کنونی ایران محصول ناگزیر و منطقی قدرت نرم اصیل آن یعنی ایمان به خداوند به عنوان منبع بسیج و مقاومت در برابر سلطه بوده است و علم در این چارچوب به عنوان موتور محرکه استقلال راهبردی و پیشرفتهای دفاعی در حوزه موشکی و پدافند توانایی بازدارندگی فعال را برای ایرلن به ارمغان آوردهاند.
داداش پور، گفت: ما با تکیه بر این دو، محاسبات دشمن را بر هم زدهایم؛ زیرا دیگر هزینه هرگونه تجاوز مستقیم، برای او فراتر از توان تحملش شده است. این شرایط موازنه را از حالت کنترلشده توسط قدرتهای بیرونی، به یک تعادل قدرت منطقهای مبتنی بر پایداری درونی تغییر داده است.
معاون دانشجویی سابق وزارت علوم با اشاره به مدلهای پایداری اجتماعی توسط دانشگاه در مواجهه با فشارهایی روانی جنگ، گفت: دانشگاه، به عنوان میدان پرورش نخبه و کانون روشنفکری متعهد، باید فعالانه مدلهای «پایداری اجتماعی» را در برابر فشارهای روانیِ ناشی از تهدید یا جنگ طراحی کند.
به گفته داداش پور، این مدل باید بر دو محور حکمرانی روانی و تولید روایت مبتنی باشد. در چارچوب حکمرانی روانی دانشگاه باید کانون اصلی تولید دانش برای مدیریت «جنگ شناختی و روانی» باشد. این امر مستلزم طراحی کارگاهها و برنامههایی است که به جای صرفاً «درمان اضطراب»، بر «تقویت امید راهبردی» و «کادرسازی مقاومت روانی» تمرکز کند. باید با نگاهی علمی، تبیین کنیم که چگونه مقاومت، نه تنها موجب کاهش هزینه، بلکه منبع کرامت و عزت جمعی است.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه در حوزه تولید روایت مقاومتمحور هم اساتید و دانشجویان باید با تولید پژوهشهای عمیق، ادبیات و هنر متعهد، روایتی را ترویج دهند که بر پیروزیهای علمی و اخلاقی در سایه سختیها تمرکز کند؛ تاکید کرد: این کار، جامعه را از وضعیت واکنشی به وضعیت کنشگری فعال و مقتدر ارتقا میدهد.
وی در پاسخ به این سؤال که حمله نظامی دشمن چگونه میتواند به جای گسست، به همبستگی و تقویت ملی در بدنه دانشجویی منجر شود، ادامه داد: تجربه تاریخی نشان میدهد که تهدید بیرونی، زمانی که به درستی تبیین شود، نه تنها منجر به گسست نمیشود، بلکه عامل جوشش هویت ملی و اسلامی در عمق جامعه است. در محیط دانشجویی، حمله نظامی دشمن به مثابه یک «آزمون» باید تلقی شود. جنگ مرز میان خیر و شر، دوست و دشمن را به وضوح مشخص میکند و اختلافات جزئی درونی را تحتالشعاع قرار میدهد. این امر همبستگی هویتی را حول محور «حفاظت از استقلال و دستاوردهای انقلاب» فعال میسازد.
به گفته داداش پور، در چنین شرایطی، دانشجوی متعهد با استفاده از دانش خود چه در عرصه جنگ سایبری، چه در مدیریت بحران و چه در تولید تجهیزات دفاعی، نقش مستقیم خود را در دفاع از وطن ایفا میکند. این مشارکت فعال در دفاع، حس تعلق و وفاداری را عمیقتر از هر سخنرانی نظری تقویت میکند.
رئیس سابق سازمان امور دانشجویان با اشاره به اینکه دانشجوی امروز چگونه میتواند میان تداوم تحصیل و مسئولیت اجتماعی در قبال دفاع از وطن پیوند برقرار کند، گفت: خدمت به جامعه پیرامونی از مسیر آموختهها برای دانشجویان امروزه خود عالیترین شکل دفاع از وطن است. در جنگهای نوین، قدرت اصلی در مرز دانش و فناوری است. بنابراین، هر روزی که یک دانشجو با جدیت به تحصیل میپردازد، یک روز به تقویت بنیانهای دفاعی و استقلال اقتصادی و علمی کشور کمک کرده است. شکست در تحصیل یا فکر به مهاجرتهای دائمی به معنای ایجاد خلأیی است که دشمن میخواهد با استفاده از این نقطه ضعف، به منافع ملی ضربه وارد کند.
داداش پور، بیان کرد: مسئولیت اجتماعی در قبال دفاع در قالب رزم زمینی خلاصه نمیشود؛ بلکه در قالب مسئولیتپذیری تخصصی تعریف میگردد. مهندسی که شبکه برق را مقاوم میسازد، پزشکی که خدمات درمانی ارائه میدهد، یا دانشمند علوم انسانی که راهی برای افزایش بهرهوری تولید ملی مییابد؛ همگی در حال ایفای نقش حیاتی در پایداری ملی هستند و تحصیل در این چارچوب و با هدف خدمت برای توسعه کشور هم عبادت و هم زیربنای این نوع دفاع هوشمندانه است.
انتهای پیام/