چرا قرآن برای برخی هدایت‌بخش و برای دیگران زیان‌آور است؟

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، محمد روحانی علی‌آبادی استاد حوزه و دانشگاه در مصاحبه با برنامه «ضیافت نور»، پیرامون ویژگی‌های قرآن کریم، به موضوع هدایت قرآنی پرداخت و اظهار داشت: قرآن کریم در آیات متعددی خود را کتاب هدایت معرفی کرده است؛ از جمله آیه دوم سوره بقره که می‌فرماید: «ذَلِکَ الْکِتَابُ لَا رَیْبَ فِیهِ هُدًی لِّلْمُتَّقِینَ».

وی با بیان اینکه بزرگان تأکید دارند قرآن باید از روی متن خوانده شود، افزود: در مقام تدریس و تربیت، خواندن از حفظ مناسب نیست؛ چون ممکن است اعراب کلمات به‌درستی ادا نشود. همچنین آیات ۱۵۵ و ۱۵۶ سوره انعام نیز بر این نکته تأکید دارند که این کتاب آسمانی برای هدایت و رحمت کسانی است که اهل ایمان هستند.

این استاد حوزه و دانشگاه در پاسخ به این پرسش که چرا باوجود بیش از ۱۹ آیه که قرآن را کتاب هدایت معرفی می‌کنند، برخی باوجود ارتباط با قرآن، نشانه‌های هدایت در آنها دیده نمی‌شود و حتی گمراه می‌شوند، گفت: پاسخ این سؤال بسیار دقیق است. نخست باید توجه داشت که هدایت قرآن، هدایت عرضی است، نه اجباری. خداوند کسی را به‌زور هدایت نمی‌کند، زیرا اگر هدایت اجباری بود، موضوع بهشت، جهنم، ثواب و عقاب معنا پیدا نمی‌کرد.

حجت‌الاسلام روحانی علی‌آبادی ادامه داد: هدایت قرآن مانند نور خورشید است که برای همه می‌تابد، اما اگر کسی چشمانش را بسته باشد یا خود را در محیطی محصور کرده باشد، از نور بهره‌ای نمی‌برد. قرآن نیز برای کسانی هدایت کامل است که آن را بخوانند، به آن مراجعه کنند و قصدشان هدایت‌پذیری باشد. اگر کسی نخواهد یا مراجعه نکند یا قصدش هدایت نباشد، شامل حال او نمی‌شود.

وی در پایان مصاحبه با رادیو گفت‌و‌گو با اشاره به نقش اختیار و انتخاب انسان در این فرایند، خاطرنشان کرد: در جلسه بعد به این موضوع خواهم پرداخت که اختیار انسان چه نقشی در هدایت قرآن دارد. همچنین در تکمیل مباحث می‌توان به آیه ۸۲ سوره اسرا اشاره کرد که می‌فرماید: «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِینَ وَ لَا یَزِیدُ الظَّالِمِینَ إِلَّا خَسَارًا»؛ قرآن شفا و رحمت برای مؤمنان است و ظالمان را جز خسارت افزایش نمی‌دهد.