پایان زنگِ مدارا در دانشگاه؛ همصدایی بهارستان و دانشگاهیان برای پاکسازی ساحت علم از آشوب و هنجارشکنی
به گزارش خبرگزاری آنا، عبور تجمعات دانشگاهی از مرزهای مطالبهگری مدنی و کشیده شدن دامنه آن به هنجارشکنی، توهین به نمادهای ملی و تعطیلی اجباری کلاسهای درس، کاسه صبر جامعه دانشگاهی و وکلای ملت را لبریز کرده است. در حالی که نمایندگان مجلس، شخص وزیر علوم را به دلیل ضعف در مدیریت بحران و انفعال در برابر متخلفان به استیضاح تهدید میکنند، صدای واحدی از درون دانشگاهها — از تشکلهای دانشجویی گرفته تا اساتید و دانشجویانِ خواهانِ تحصیل — به گوش میرسد که خواستار پایان دادن به سیاست مماشات و برخورد قاطع انضباطی با افرادی هستند که دانشگاه را به گروگان اهداف سیاسی و آشوبطلبانه خود درآوردهاند.
التیماتوم بهارستان؛ سایه سنگین استیضاح بر سر وزیر علوم
انتقال دامنه تنشها به فضای آموزشی و بروز رفتارهای رادیکال، با واکنش تند نهاد قانونگذاری کشور مواجه شده است. نمایندگان مجلس معتقدند که انفعال در اجرای قوانین انضباطی، باعث تجری برهمزنندگان نظم شده است. بیژن نوباوه، نماینده مردم در مجلس شورای اسلامی، با انتقاد شدید از عملکرد دستگاههای مسئول، انگشت اتهام را به سوی نظام قضایی و شخص وزیر علوم نشانه رفته و میگوید: «بخشی از این گستاخیها ناشی از عدم برخورد مسئولانه نظام قضایی است. جرم، در هر جای دنیا جرم است و نباید به سادگی از آن گذشت. نظام قضایی باید قاطعانه ورود کند.»
نوباوه با تاکید بر اینکه مسئولیت مستقیم دانشگاه با وزارت علوم است، به کارشکنیها در مسیر برقراری نظم اشاره کرده و میافزاید: «آییننامههای انضباطی مشخصی داریم. اگر وزارت علوم بر اساس قانون با افرادی که رفتار امنیتی و غیرآموزشی دارند برخورد نکند، نظام قانونی کشور آسیب میبیند. متأسفانه شاهد هستیم که حتی به حراستها اجازه برخورد لازم برای برقراری نظم داده نمیشود.»
این نماینده مجلس در نهایت هشدار صریحی به حسین سیمایی صراف، وزیر علوم، میدهد: «شخص وزیر علوم مسئول مستقیم این وضعیت است و باید به مجلس پاسخگو باشد. نمیتوان پذیرفت که این اتفاقات زیر سایه کوتاهی یا حمایتهای ضمنی رخ دهد. بحث استیضاح و پاسخگویی وزیر در مجلس جدی است و ما به هیچوجه اجازه نخواهیم داد کسی به امنیت و ارزشهای کشور آسیب بزند.»
خروش تشکلها؛ از تقبیح اهانت به پرچم تا مطالبه اخراج
درون صحن دانشگاه نیز، اقدامات ساختارشکنانهای نظیر توهین به پرچم ملی، موجی از خشم را در میان دانشجویان مؤمن و تشکلهای دانشجویی به همراه داشته است. انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در واکنش به این هنجارشکنیها، با انتشار توییتی صریح، این دست اقدامات را پروژهای هدایتشده خواند و خواستار تصفیه دانشگاه از عوامل آشوب شد: «سوزاندن پرچم مقدس ایرانِ عزیز بدون شک خروجی اتاق فکر آمریکایی-صهیونیستی است و مسلماً بدون پاسخ نخواهد ماند. جناب آقای سیمایی، اهانتکنندگان به پرچم کشور لایق تحصیل در دانشگاههای ایران نیستند. دانشجونماها را اخراج کنید تا شأنیت به دانشگاه برگردد.»
در همین راستا، بسیج دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف نیز با صدور مواضعی، ضمن محکومیتِ برهم زدنِ آرامش روانی و علمی، صراحتاً خواهان ورود جدی کمیتههای انضباطی و برخورد بدون اغماض با هنجارشکنان و دانشجویان متخلف شد.
مطالبه از درون؛ اساتید و دانشجویان خواستار اجرای قانون هستند
اما این مطالبه تنها محدود به نهادهای رسمی و تشکلها نیست. گفتگوی میدانی با بدنه دانشگاه نشان میدهد که اکثریتِ خاموشِ اساتید و دانشجویان، به شدت از وضعیت موجود کلافه شده و خواستار بازگشت امنیت روانی و تحصیلی به محیط آکادمیک هستند.
دکتر جلالی، استاد حقوق عمومی یکی از دانشگاه ها، مرز میان اعتراض و جرم را تفکیک کرده و میگوید: «دانشگاه جای تضارب آراست، نه میدان جنگ خیابانی. وقتی عدهای مسیرهای عبور و مرور را مسدود میکنند، به اموال عمومی آسیب میزنند و مانع از برگزاری کلاسها میشوند، این دیگر کنشگری دانشجویی نیست، بلکه تخلف آشکار و بعضاً جرم است. مطالبه جدی ما از مدیریت دانشگاه این است که کمیتههای انضباطی را از حالت انفعال خارج کند. استادی که در کلاس درس امنیت روانی ندارد، چگونه میتواند تدریس کند؟ متخلفان باید هزینه رفتارهای ضدآموزشی خود را بپردازند.»
دکتر احمدی، عضو هیئت علمی دانشکده علوم پایه نیز با اشاره به خسارات علمی این تجمعات میافزاید: «ما نمیتوانیم آزمایشگاهها و پروژههای تحقیقاتی که با بودجه بیتالمال اداره میشوند را به خاطر هیجانات کاذب عدهای معدود تعطیل کنیم. مماشات مدیریت دانشگاه با این افراد، بزرگترین ظلم به دانشجویان نخبهای است که در حال پژوهش هستند. کسانی که هنجارشکنی میکنند باید با احکام انضباطی قاطع، از جمله تعلیق، مواجه شوند تا قداست محیط علمی حفظ شود.»
از سوی دیگر، دانشجویان نیز از قربانی شدن حق تحصیل خود گلایهمندند. فاطمه، دانشجوی مقطع دکتری با عصبانیت میگوید: «من برای نوشتن رسالهام زمانبندی دارم. وقتی عدهای با نقاب و صورتپوشیده در دانشکده راه میافتند و با داد و فریاد کلاسها را تعطیل میکنند، حقالناس به گردنشان است. چرا دانشگاه با این افراد برخورد نمیکند؟ خواسته ما از رئیس دانشگاه این است که مماشات را کنار بگذارد. کسی که پرچم کشورش را میسوزاند یا مانع درس خواندن دیگران میشود، دانشجو نیست و باید اخراج شود.»
سینا، دانشجوی ترم سه مهندسی نیز نظر مشابهی دارد: «ما با هزار امید و آرزو وارد دانشگاه شدیم. خانوادههای ما در این شرایط سخت اقتصادی هزینه میکنند تا ما درس بخوانیم، نه اینکه هر روز شاهد درگیری و توهین باشیم. اگر دانشگاه قانون دارد، باید برای همه اجرا شود. کسانی که آرامش دانشگاه را به هم میزنند باید به کمیته انضباطی احضار شوند تا ما بتوانیم در امنیت درس بخوانیم.»
اقدام عملی مدیریت؛ آغاز به کار کمیتههای انضباطی
همگرایی بیسابقه فشارها از سوی مجلس، تشکلها، اساتید و دانشجویان عادی، در نهایت سیستم مدیریتی دانشگاهها را به تحرک واداشته است. در یکی از مهمترین واکنشها، رئیس دانشگاه صنعتی شریف رسماً پایان دوران مدارا با قانونشکنان را اعلام کرد و از آغاز پروسه برخورد خبر داد: «برخوردهای انضباطی با کسانی که ابتدا قانون و هنجارها را نقض کرده و سپس با حرمتشکنی موجب اخلال در نظم دانشگاه و ادامه فعالیتهای آموزشی و پژوهشی میشوند، آغاز شده است.»
گزارشها و مشاهدات میدانی حاکی از یک تغییر پارادایم جدی در برخورد با التهابات دانشگاهی است. دورانِ پنهان شدنِ «آشوب، هنجارشکنی و تعطیلی آموزش» در پشتِ نقابِ «اعتراض دانشجویی» به سر آمده است. امروز، همصدایی مجلس برای پاسخگو کردن وزرای منفعل، در کنار مطالبهگری شفاف اساتید و دانشجویان برای اخراج و تعلیقِ متخلفان، نشان میدهد که جامعه علمی کشور، «قانونمداری» و «امنیت آموزشی» را بر هر چیز دیگری ارجح میداند. حالا توپ در زمین مدیران دانشگاهها و کمیتههای انضباطی است تا با اجرای دقیق قانون، شأنیت از دست رفته را به صحن علم بازگردانند.
انتهای پیام/