هشدار آتشنشانی درباره فاجعههای پنهان چهارشنبهسوری
به گزارش خبرنگار آنا، چهارشنبهسوری در حافظه تاریخی ایرانیان، جشن روشنایی و وداع با تیرگیهاست؛ شبی که قرار بود با شعلههای کوچک و جمعهای خانوادگی، نوید بهار بدهد. اما سالهاست که در سایه صدای انفجار ترقهها و بوی باروت، چهرهای دیگر از این آیین باستانی دیده میشود؛ چهرهای که گاهی به جای شادی، اضطراب و خسارت به همراه دارد.
در روزهای منتهی به این شب، حوادثی رخ میدهد که بسیاری از مردم حتی از آن خبر ندارند؛ انفجارهایی در خانهها و کارگاههای کوچک که پیش از رسیدن به چهارشنبهسوری، خانوادههایی را داغدار و ساختمانهایی را ویران میکند. جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتشنشانی، در گفتوگو با خبرنگار آنا از همین «فاجعههای خاموش» میگوید:
بخشی از اتفاقات، پیش از شب چهارشنبهسوری رخ میدهد؛ در کارگاهها و حتی خانههایی که به محل ساخت مواد محترقه تبدیل شدهاند. به گفته او، تفاوت این حوادث با اتفاقات شب جشن در «حجم مواد» است؛ جایی که دهها کیلو مواد منفجره در قالب کارتنها و بشکهها نگهداری میشود و انفجار آن میتواند یک ساختمان را به کلی تخریب کند.
وی میگوید: انفجار ۲۵۰ گرم از این مواد میتواند یک اتاق را نابود کند؛ حالا تصور کنید ۵۰ یا ۱۰۰ کیلو از آن در یک خانه جمع شده باشد. به گفته ملکی، در برخی موارد سه یا چهار نفر جان خود را از دست دادهاند و چندین واحد مسکونی اطراف نیز آسیب دیدهاند.
در مقابل، حوادث شب چهارشنبهسوری هرچند پرتعدادتر است، اما اغلب وسعت کمتری دارد؛ سوختگی دست و صورت، آتش گرفتن بخشی از یک خودرو یا پرده خانهای که با حضور سریع نیروهای امدادی مهار میشود. با این حال، سخنگوی سازمان آتش نشانی تأکید میکند که همین حوادث به ظاهر کوچک نیز میتواند پیامدهای جبرانناپذیری داشته باشد.
ملکی از همسایگانی میگوید که پس از وقوع حادثه اظهار کردهاند از نگهداری مواد محترقه در واحد کناری خبر داشتهاند اما از ترس برچسب خوردن سکوت کردهاند. وی هشدار میدهد: وقتی انفجار رخ دهد، فقط همان واحد آسیب نمیبیند؛ همسایهها و حتی کودکان ساختمانهای اطراف هم در معرض خطرند.
سخنگوی آتشنشانی همچنین به تغییر چهره چهارشنبهسوری اشاره میکند؛ جشنی که به گفته ملکی، زمانی با قاشقزنی، دورهمیهای خانوادگی و آتشهای کوچک همراه بود، اما امروز در برخی موارد به پرتاب نارنجکهای دستساز، روشن کردن آتش زیر کابلهای برق یا رها کردن بالنهای آرزو تبدیل شده است. بالنهایی که با سقوط روی پشتبامها و میان مواد قابل اشتعال، بارها موجب آتشسوزی شدهاند.
وی نمونهای از سوختن جهیزیه یک دختر جوان را روایت میکند که بالن آرزو روی برزنت پوشاننده وسایل افتاده و همه چیز را در آستانه سال نو به خاکستر تبدیل کرده است؛ یا مواردی که صدای مهیب انفجار، موجب شوک شدید و حتی ایست قلبی در سالمندان شده است.
ملکی تأکید میکند: ما ماده محترقه بیخطر نداریم؛ فقط کمخطر و پرخطر داریم. به گفته او، گرانی برخی اقلام استاندارد باعث شده برخی نوجوانان به سمت ساخت دستساز مواد محترقه بروند؛ اقدامی که بارها به قطع عضو، نابینایی و سوختگیهای شدید منجر شده است.
سخنگوی سازمان آتش نشانی از خانوادهها میخواهد در این شب فرزندان خود را تنها نگذارند، مواد قابل اشتعال را از بالکنها جمعآوری کنند، در و پنجرهها را بسته نگه دارند و در صورت روشن کردن آتش، حتماً در فضای باز و ایمن و با دسترسی به آب یا خاموشکننده اقدام کنند.
چهارشنبهسوری میتواند همچنان جشن نور و همدلی باشد؛ شبی برای کنار هم بودن، نه برای رقابت در صداهای مهیبتر و خطرهای بزرگتر. آنچه این آیین را زیبا میکند، شعلهای کوچک در دل جمعی بزرگ است، نه انفجاری که آرامش یک محله را بر هم بزند.
هشدارهای آتشنشانی بیش از آنکه محدودکننده شادی باشد، تلاشی برای حفظ جان و دارایی مردمی است که قرار است سال نو را با لبخند آغاز کنند. شاید بازگشت به اصل جشن ـ با حضور خانوادهها و پرهیز از رفتارهای پرخطر ـ سادهترین راه برای آن باشد که چهارشنبهسوری دوباره به معنای واقعی خود نزدیک شود؛ شبی امن، گرم و بهدور از حادثه.
انتهای پیام/