هوش مصنوعی «ناتینگ» کاربران عادی را به برنامه‌نویس موبایل تبدیل می‌کند

تحقق رویای سیستم‌عامل اختصاصی ناتینگ با عرضه این ابزار وارد مرحله اجرایی شده و محیطی تحت عنوان Playground در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است تا ایده‌های خود را به واقعیت تبدیل کنند. فناوری به کار رفته در این سیستم که اصطلاحاً کدنویسی حسی یا Vibe Coding نامیده می‌شود، به کاربران اجازه می‌دهد تا به جای جست‌و‌جو در فروشگاه‌های نرم‌افزاری برای یافتن یک اپلیکیشن خاص، نیاز خود را برای هوش مصنوعی شرح دهند و در لحظه، یک ویجت اختصاصی تحویل بگیرند. این اقدام نخستین گام عملیاتی برای دستیابی به Essential OS محسوب می‌شود که مدیران ناتینگ آن را آینده تعاملات موبایلی می‌دانند و قصد دارند با حذف واسطه‌ها، رابط کاربری گوشی را به محیطی هدفمندتر تبدیل کنند.

دسترسی به این قابلیت هم‌اکنون برای گروهی از کاربران از طریق لیست انتظار فراهم شده و طبق برنامه‌ریزی‌ها، عرضه عمومی و کامل آن در اواخر سال جاری میلادی انجام خواهد شد. رویکرد ناتینگ بر این اصل استوار است که کاربران نباید مدام در حال باز کردن برنامه‌های سنگین و پیمایش در منو‌های تودرتو باشند، بلکه اطلاعات حیاتی و ابزار‌های کاربردی باید به صورت ویجت‌های کوچک، پویا و شخصی‌سازی شده روی صفحه اصلی قرار گیرند و با تغییر شرایط محیطی کاربر، به‌روزرسانی شوند.

عملکرد این سیستم بر پایه پردازش زبان طبیعی استوار است. کاربر وارد محیط Playground می‌شود و به عنوان مثال درخواست می‌کند: «ویجتی بساز که وضعیت آب‌وهوا و تقویم کاری من را بررسی کند و بهترین زمان برای دویدن را پیشنهاد دهد». هوش مصنوعی با تحلیل این درخواست و در نظر گرفتن متغیر‌هایی مانند طول مدت ورزش، ویجتی را تولید می‌کند که داده‌های مربوطه را به صورت یکپارچه نمایش می‌دهد. با این حال، استفاده از واژه «اپلیکیشن» برای خروجی‌های فعلی این سیستم کمی گمراه‌کننده است، چرا که ناتینگ در این مرحله تنها امکان ساخت ویجت‌های صفحه اصلی را فراهم کرده و این ابزار‌ها قابلیت اجرا شدن به عنوان یک نرم‌افزار تمام صفحه را ندارند.

آزمایش‌های اولیه روی این سیستم نشان‌دهنده پتانسیل بالا و هم‌زمان چالش‌های فنی متعدد در نسخه بتا است. بررسی‌های میدانی نویسنده روی قابلیت‌های این هوش مصنوعی نشان می‌دهد که تبدیل ایده به محصول نهایی نیازمند آزمون و خطا است. برای نمونه، در یک سناریوی واقعی برای سنجش وضعیت رطوبت خاک جهت انجام ورزش در فضای باز، هوش مصنوعی توانست ویجتی طراحی کند که روند خشک شدن زمین را بر اساس داده‌های هواشناسی نمایش دهد. خروجی اولیه شامل درصد‌های مشخص و داده‌های بصری قابل قبول بود، اما اعمال تغییرات جزئی مانند تغییر واحد دما یا تغییر ابعاد ویجت با مشکلاتی مواجه شد.

ناهماهنگی میان رابط کاربری تحت وب و آنچه در نهایت روی گوشی نمایش داده می‌شود، یکی از چالش‌های فنی فعلی است. کاربران ممکن است در محیط طراحی وب (که روی دسکتاپ نیز قابل دسترسی است) چیدمانی را مشاهده کنند، اما پس از انتقال به گوشی، ابعاد و ساختار ویجت تغییر کند. تلاش برای ساخت ویجت‌های خبری که تیتر‌های آخرین مقالات را از وب‌سایت‌های فناوری نمایش دهد، نمونه‌ای دیگر از این محدودیت‌هاست. هوش مصنوعی در حال حاضر در ایجاد ویجت‌های با ابعاد بزرگ (مانند ۴×۲) مقاومت نشان می‌دهد و اغلب خروجی را به ابعاد کوچک‌تر (۲×۲) محدود می‌کند که برای نمایش محتوای متنی کافی نیست.

مسئله قابل تأمل دیگر، منبع داده‌ها و صحت اطلاعات ارائه شده توسط این ویجت‌هاست. از آنجا که این ابزار‌ها داده‌های خود را از فضای وب استخراج می‌کنند و فرآیند کدنویسی توسط هوش مصنوعی انجام می‌شود، کاربر راهی برای راستی‌آزمایی دقیق کد‌ها و منابع ندارد. این موضوع احتمال ارائه اطلاعات نادرست یا توهم هوش مصنوعی را مطرح می‌کند که در کارکرد‌های حساس می‌تواند مشکل‌ساز باشد. با این وجود، هوش مصنوعی در برخی موارد هوشمندی قابل توجهی نشان داده است؛ برای مثال، هنگام ساخت ویجت خبری، بدون درخواست مستقیم کاربر، قابلیت کلیک روی تیتر و هدایت به وب‌سایت منبع را به ویجت اضافه کرده است.

تکرارپذیری نتایج در این سیستم نیز چالش‌برانگیز است. پلتفرم Playground مانند بسیاری از مدل‌های زاینده، برای درخواست‌های مشابه خروجی‌های متفاوتی تولید می‌کند و ساخت دو ویجت کاملاً یکسان دشوار است. شرکت ناتینگ نیز با اذعان به ماهیت آزمایشی بودن این نسخه، اعلام کرده که بسیاری از خروجی‌ها ممکن است حس ناتمام بودن را القا کنند.

محدودیت دسترسی فعلی به گوشی‌های برند ناتینگ از دیگر نکات حائز اهمیت است. اگرچه این انحصار با توجه به استراتژی‌های تجاری شرکت قابل توجیه است، اما گسترش اکوسیستم کدنویسی حسی نیازمند جامعه آماری وسیع‌تری برای رفع ایرادات نرم‌افزاری خواهد بود. این قابلیت تلاشی است برای بازگرداندن مالکیت و کنترل گوشی به کاربر، تا تلفن همراه نه مجموعه‌ای از نرم‌افزار‌های تحمیلی، بلکه ابزاری منطبق بر نیاز‌های لحظه‌ای و شخصی هر فرد باشد.