ایران در آستانه جشن چهل و هفت سالگی/از حماسه ۲۲ دی تا استقامت ۲۲ بهمن

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، تهران امروز شاهد یکی از منظم‌ترین و در عین حال پرشورترین راهپیمایی‌های تاریخ خود خواهد بود. ۱۳ مسیر اصلی، رودخانه‌های انسانی را از اقصی‌نقاط پایتخت به سمت میدان آزادی هدایت می‌کنند. مراسم محوری که از ساعت ۹:۳۰ آغاز می‌شود، ترکیبی از «هنر مقاومت» و «سیاست انقلابی» است. اجرای سرود‌های دسته‌جمعی توسط دانش‌آموزان نسل پنجم و سخنرانی مقامات ارشد، مکمل قطعنامه‌ای خواهد بود که انتظار می‌رود حاوی پیام‌های بسیار مهمی در حوزه سیاست خارجی و بازدارندگی دفاعی ایران پس از تنش‌های اخیر باشد.

از یوم‌الله ۲۲ دی تا انفجار جمعیت ۲۲ بهمن

حضور امروز مردم، استمرار حماسه‌ای است که درست یک ماه پیش در ۲۲ دی‌ماه کلید خورد. در آن روز، ملت ایران برای اعلام انزجار از اقدامات تروریستی عوامل موساد به خیابان‌ها آمدند؛ اقداماتی که هدف آن ضربه به امنیت ملی از طریق عملیات مسلحانه و شبه‌کودتا در دی‌ماه ۱۴۰۴ بود. راهپیمایی امروز، در واقع «تثبیت پیروزی» بر آن فتنه پیچیده است. مردم با در دست داشتن تصاویر شهدای جنگ تحمیلی  ۱۲ روزه، به جهانیان نشان می‌دهند که نه تنها از تهدیدات نظامی و تروریستی هراسی ندارند، بلکه این فشار‌ها منجر به «هم‌جوشی ملی» و انسجام بیشتر میان توده‌ها و حاکمیت شده است.

شب الله‌اکبر؛ رفراندوم شبانه با پرچم ایران

آغاز نمادین جشن پیروزی از شب گذشته و راس ساعت ۲۱ بود. ندای «الله اکبر» که از پشت‌بام‌ها و گلدسته‌های مساجد طنین‌انداز شد، با یک حرکت خودجوش و کم‌نظیر در میادین اصلی شهر‌ها همراه گشت. تجمعات شبانه مردم تهران با پرچم‌های سه‌رنگ ایران، نشان‌دهنده لایه‌های عمیق دلبستگی ملی به نماد‌های اقتدار کشور است. این شور خودجوش، پاسخی مستقیم به تلاش رسانه‌های بیگانه بود که سعی داشتند فضای کشور را پس از حوادث دی‌ماه، فضایی سرد و ناامید جلوه دهند.

بسیج عمومی نخبگان و مسئولان برای جشن ملی

فراخوان‌های گسترده مراجع عظام تقلید، سران قوا و فرماندهان عالی‌رتبه نظامی، نشان از اهمیت راهبردی راهپیمایی امسال دارد. در تمامی بیانیه‌ها، یک ترجیع‌بند مشترک به چشم می‌خورد: «حضور برای مایوس کردن دشمن». این هماهنگی میان احزاب و جریانات مختلف سیاسی، از اصول‌گرا تا اصلاح‌طلب، ذیل پرچم ۲۲ بهمن، نشان‌دهنده آن است که وقتی پای امنیت ملی و مقابله با نفوذ استعمار فرانو در میان باشد، تضارب آرا جای خود را به «ید واحده» می‌دهد.