تغییرات پی‌درپی مدیریتی و نبود تخصص، بسکتبال را زمین‌گیر کرد/داوری برای ریاست ساخته نشده است

به گزارش خبرگزاری آنا، طی روزهای گذشته برخی از پیشکسوتان بسکتبال در نامه ای خطاب به وزارت ورزش خواستار نظارت این ارگان بر فضای بسکتبال کشور شدند.

عباس مرشدی در گفت وگو با خبرنگار آنا، با انتقاد از شرایط فعلی بسکتبال و عملکرد جواد داوری اظهار داشت: مدت چهار سال است که داوری، سکان ریاست فدراسیون بسکتبال را بر عهده گرفته‌ و در این چهار سال نه‌تنها موفقیتی حاصل نشده، بلکه باعث رخوت و از بین رفتن علاقه در میان بسکتبال‌دوستان شده است چه برسد به بسکتبالیست‌ها، پیشکسوتان، کارشناسان و اهالی این رشته. با رفتارهایی که او داشت، متأسفانه نه‌تنها برای پیشرفت بسکتبال کاری انجام نشد، بلکه به نظر من اقدامات انجام‌شده کاملاً در جهت رکود و سقوط بسکتبال بوده است. دلیل این موضوع هم مشخص است چراکه او به هیچ‌وجه کارهای زیربنایی و ساختاری را به‌درستی انجام نداد. اگرچه در ظاهر این مسائل را نشان می‌داد و دائماً درباره استعدادیابی و استعدادپروری صحبت می‌کرد، اما به اعتقاد من، به دلیل نداشتن تخصص لازم و همچنین نداشتن تحصیلات علمی در حوزه تربیت‌بدنی، افرادی را در این پوزیشن‌ها به کار گرفت که آن‌ها هم از توانایی لازم برخوردار نبود.

در این چهار سال، بسکتبال ما جز ناکامی و بی‌سامانی چیز دیگری ندیده است

وی با اشاره به جوان گرایی اظهار داشت: در بحث استعدادیابی و استعدادپروری، متأسفانه فقط کمیت مدنظر قرار گرفت. اینکه سیصد نفر یا پانصد نفر در اردوهای متعدد شرکت داده شوند و هزینه‌های بیت‌المال صرف شود، بدون آن‌که نتیجه مشخص و مؤثری حاصل شود. به نظر من، این‌ها از جمله موضوعاتی است که می‌توان به‌طور مفصل درباره آن صحبت کرد.در مجموع، اعتقاد دارم داوری اساساً برای ریاست فدراسیون ساخته نشده بود و متأسفانه در این چهار سال، بسکتبال ما جز ناکامی و بی‌سامانی چیز دیگری ندیده است. برای نمونه، در همین چهار سال، شاید سه یا چهار بار روابط عمومی فدراسیون تغییر کرده، دو یا سه بار رئیس دفتر عوض شده، چندین مدیر، از جمله در سازمان لیگ، تغییر کرده‌اند و افرادی که باید در رأس اداره بسکتبال قرار می‌گرفتند، دائماً در حال جابه‌جایی بوده‌اند.

مسئولین فدراسیون بسکتبال انسان‌های خوبی هستند، اما تخصص لازم برای آن مسئولیت‌ها را ندارند

وی با بیان اینکه تیم ملی متضرر اصلی مسائل است گفت: در حوزه مربیگری هم افرادی به کار گرفته شدند که نمی‌گویم صلاحیت نداشتند، اما قطعاً می‌شد به شکل بهتری از توان آن‌ها استفاده کرد.افرادی که در فدراسیون مسئولیت اداره بخش‌های مختلف را بر عهده گرفتند، انسان‌های خوبی هستند، اما تخصص لازم برای آن مسئولیت‌ها را ندارند. قطعاً این مسائل تأثیر مستقیم بر تیم ملی دارد. طبیعتاً حضور تیم‌های ما در عرصه بین‌المللی و کیفیت مسابقات لیگ، صددرصد بر روند رو به رشد یا حتی نزولی تیم ملی تأثیرگذار است. این‌که چرا تیم‌ها انصراف می‌دهند یا چرا تیم‌هایی که امسال وارد رقابت‌ها شده‌اند، خودشان هم از این ورود ناراضی هستند، به نظر من ناشی از عدم صلاحیت و کفایت ریاست فدراسیونی است که نمی‌تواند مدیران عامل باشگاه‌ها را جذب کند و سیاست‌هایی را به کار بگیرد که این مدیران واقعاً درگیر بسکتبال شوند. بسیاری از باشگاه‌ها صرفاً یک تیم بسکتبال تشکیل داده‌اند و بس. در حالی که بسکتبال فقط بازی کردن بازیکن در زمین نیست. بلکه بخش زیادی از کارها در کنار زمین، پشت زمین و در مدیریت باشگاه انجام می‌شود و فدراسیون باید همه این موارد را به‌درستی سامان‌دهی کند تا علاقه‌مندی ایجاد شود. متأسفانه چنین اتفاقی نیفتاده است.

تمایل به جبران زمانی شکل می‌گیرد که فرد اشتباه خود را بپذیرد

این پیشکسوت در خصوص انتخاب داوری به عنوان رئیس فدراسیون بسکتبال گفت: واقعاً متأسفم از این‌که فردی که از خانواده بسکتبال بود، به ریاست فدراسیون رسید و همه ما انتظار داشتیم درد این رشته را بداند، اما ظاهراً تمرکز او بر موضوعات دیگری بوده است. اگر کسی تمرکز واقعی روی یک مسئولیت داشته باشد، اشتباهاتش را می‌پذیرد و آن‌ها را جبران می‌کند، اما وقتی اشتباه پشت اشتباه تکرار می‌شود، نشان می‌دهد ذهن فرد اساساً درگیر آن مسئولیت نیست. به نظر من، تمایل به جبران زمانی شکل می‌گیرد که فرد اشتباه خود را بپذیرد، در حالی که احساس می‌کنم او تصور می‌کند همه کارهایش درست بوده است از سوی دیگر، مشاوران قوی و کارآمدی هم در اطرافش دیده نمی‌شود. دبیر، سرپرست هیات می‌شود؛ رئیس سازمان لیگ، دبیر می‌شود؛ دبیر، سرپرست هیات تهران می‌شود.

او افزود: شاید مسائل اداری و قانونی خاصی وجود داشته باشد که من از آن اطلاع ندارم و ممکن است یک فرد حقوقی بتواند با استناد به مواد و تبصره‌ها این موضوع را توجیه کند، اما شخصاً از آن بی‌اطلاع هستم. امیدواریم در آینده شرایط بهتر شود، در دوره بعد ریاست فدراسیون فرد شایسته‌تری انتخاب شود و دیگر شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم. بنده سال‌هاست که در بسکتبال حضور دارم. از قبل از انقلاب و از زمان مرحوم سرهنگ صادقی در سال ۱۳۵۲ تا امروز که به داوری در سال ۱۴۰۴ رسیده‌ایم. بیش از پنجاه سال است که ریاست‌های مختلف فدراسیون را دیده‌ام. برای همه آن‌ها آرزوی سلامتی دارم، اما همه می‌آیند و می‌روند و کسانی که می‌مانند، بنده و امثال بنده هستیم.