سراب ارعاب و پایان مأموریت مترسک‌های جنگی

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، مرور تجربه‌های گذشته، به‌ویژه جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، نشان می‌دهد که همزمان با جریان داشتن مذاکرات، طرف آمریکایی با هدف تحمیل تسلیم کامل، دست به اقدام نظامی زد؛ اما نتیجه، چیزی جز ناکامی دشمن و التماس برای توقف درگیری نبود.

واقعیت آن است که آمریکای امروز، دیگر قدرت بلامنازع دهه‌های گذشته نیست. این کشور با بحران‌های عمیق معیشتی، شکاف‌های اجتماعی و رقابت فرساینده با چین دست و پنجه نرم می‌کند. 
شکست در پرونده‌های اوکراین و ونزوئلا، سیگنالی روشن از افول توان راهبردی واشنگتن است؛ در حالی که قطب‌های نوظهور نظیر بریکس، موازنه قدرت را به نفع ملت‌های مستقل تغییر داده‌اند.

کپی‌برداری ناشیانه از متد‌های سوخته

بخش بزرگی از تهدید‌های اخیر را باید در قاب پروژه ارعاب تحلیل کرد. دشمن با الگوگیری از شبکه‌های تبلیغاتی منافقین در دوران دفاع مقدس، به دنبال فروپاشی اراده ملی از طریق رسانه‌های فارسی‌زبان است.
هدف، ایجاد تزلزل در محاسبات مسئولان و اضطراب در بدنه جامعه است. با این حال، هوشیاری عمومی و بی‌اعتنایی به این فضاسازی‌ها، نیمی از توان تهاجمی دشمن را پیش از شلیک، خنثی کرده است. ایستادگی قاطعانه، تنها راه مهارِ زیاده‌خواهی است؛ چرا که تجربه نشان داده عقب‌نشینی در برابر مطالبات هسته‌ای، تنها به گشوده شدن فهرست‌های جدیدی از باج‌خواهی در حوزه‌های موشکی و منطقه‌ای می‌انجامد.

امنیت برای هیچ‌کس

نکته کلیدی که واشنگتن نادیده می‌گیرد، وضعیت شکننده متحدان منطقه‌ای‌اش است. این کشور‌ها که تحت فشار‌های شدید اقتصادی هستند، به خوبی درک کرده‌اند که در صورت وقوع یک جنگ فراگیر، منافع و ساختار‌های حاکم بر آنها، اولین اهدافی هستند که با تهدید وجودی مواجه می‌شوند. این هراس ساختاری، خود به مانعی بزرگ برای ماجراجویی‌های نظامی آمریکا تبدیل شده است.