پیوند سازه و طبیعت؛ بتنی که بستر پرورش گیاه میشود
بتن این شرکت دانشبنیان، با قابلیت نفوذ آب باران، کاهش روانآبهای سطحی و امکان سبزسازی سازهها، بهعنوان راهکاری فناورانه برای چالشهایی مانند کمبود آب، سیلاب و فرونشست زمین مطرح شده است. در ادامه، گفتوگوی خبرنگار آناتک با مصطفی مصطفوی، مدیرعامل شرکت دانشبنیان معماری پایدار فرامعماری و گرینتک و شرکت گرینمنت پرتغال را میخوانید.
این بتن چه تفاوتی با بتنهای رایج دارد؟
هر چیزی که تا امروز با بتن ساخته شده است، میتواند با این نوع بتن هم ساخته شود، با این تفاوت که قابلیت کاشت گیاه نیز دارد. روش کاشت گیاه در این بتنها همانند روشهای رایج کاشت است. روش اول کاشت بذر است، بذر روی بتن پاشیده میشود و با آبیاری شروع به رشد میکند. روش دوم قلمهزنی است، یک سوراخ کوچک با دریل یا قلم و چکش ایجاد میشود و قلمه داخل آن قرار میگیرد. روش سوم کاشت نشا است که در آن سوراخ بزرگتری ایجاد شده و نشا کاشته میشود.
این فناوری چه نقشی در حل مسائل محیط زیستی کشور دارد؟
یکی از مهمترین مشکلات، کمبود آب است. در شهرهایی مثل تهران، سطح خیابانها و پیادهروها، آسفالت و سیمان است و آب باران نمیتواند به زمین نفوذ کند. بتن ما امکان نفوذ آب باران را دارد و آن را به منابع آب سطحی و زیرسطحی منتقل میکند. این کار هم باعث افزایش آب شرب و هم کاهش فرونشست زمین میشود.
در ساخت این بتن از چه موادی استفاده میشود؟
از شن، ماسه و سیمان به همراه ترکیبات شیمیایی اختصاصی استفاده میکنیم که فرمول آن محرمانه است. این ترکیبات باعث میشوند pH بتن متعادل شود، دمای گیرایش کاهش یابد و شرایط رشد گیاه فراهم شود. شاید هنگام استفاده از شن و ماسه، مقاومت بتن حدود ۱۰ درصد کاهش پیدا کند اما همچنان مقاومت آن تا ۲۰ مگاپاسکال میرسد که حدود پنج برابر مقاومت آجر است. از طرفی اگر در ساخت این بتنها از پوکه استفاده کنیم، بتن سبک میشود ومیتواند روی آب شناور بماند و در صنعت کشیسازی نیز استفاده شود.
وضعیت انحصار و فعالیت بینالمللی این محصول چگونه است؟
ما تنها شرکت تولیدکننده این نوع بتن در ایران و جهان هستیم و در پرتغال، قطر و ژاپن نمایندگی داریم. هر شرکت یا کشوری که بخواهد این بتن را تولید کند، باید یا با شرکتما هماهنگ باشد یا فرمولاسیون را خریداری کند.
انتهای پیام/