کتاب «روی خط صفر» روایتگر آلام بی پایان ملتی که برای ماندن میجنگد
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا به نقل از لیتراری هاب، در غزه، کتابخانهها و مدارس از بین رفتهاند و آنچه باقی مانده، بایگانی شفاهی است که از گذشتههای دور از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. ادوارد سعید یادآوری کرده بود که مردم مظلوم باید حق روایتگری را دوباره به دست گیرند.
در غزه، حتی در شرایط نابودی، صداهای فلسطینی همچنان برای بقای خود اصرار دارند. این موضوع در مجموعهای از مقالات و اشعار به نام «روی خط صفر» که در واکنش به حمله رژیم صهونی به غزه در اکتبر ۲۰۲۳ نوشته شده، بیان شده است. این کتاب حاوی روایتهایی از نویسندگان فلسطینی است که به رغم فشارهای سیاسی و فرهنگی، همچنان صدای خود را حفظ کردهاند.
این کتاب، که به شکل معجزهآسای منتشر شده، توسط طارق اسراوی از انتشارات طباق در رامالله جمع آوری شده و توسط ساموئل وایلدر به انگلیسی ترجمه شده است. این اثر از آنجا اهمیت پیدا میکند که ما هماکنون شاهد نابودی زندگی انسانی و تخریب منظومه فرهنگی غزه هستیم. نویسندگان در این کتاب با سوالات و تردیدهای فراوانی مواجهاند که نتیجه زندگی در شرایط جنگی است، جایی که زندگی به انتظار و سوالات تبدیل میشود.
نویسندگانی مانند احمد عیسی با زبانی تلخ و انتقادی از خشونت روانی موجود در جامعهای که حتی سادهترین اعمال محبتآمیز مانند پختن غذاهایی، چون "مقلوبه" ممکن است به عنوان اعمال تروریستی تعبیر شود، سخن میگویند. این نوع ادبیات نشاندهنده خشونت داخلی ناشی از محو هویت و فرهنگ است.
در طول تاریخ، فلسطینیها شاهد نابودی مستندات فرهنگی و آرشیوهای خود بودهاند، از جمله زمانی که در سال ۱۹۴۸ بیش از ۷۰,۰۰۰ کتاب فلسطینی به دست ارتش صهیونی غارت شد. اخیراً نیز در ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴، حملات هوایی به مرکز آرشیو و کتابخانه غزه، مرکز فرهنگی رشاد الشوا و دیگر مراکز ادبی آسیب رسانده است.
این کتاب همچنین نشان میدهد که در شرایط محاصره و جنگ، ترجمه دیگر یک عمل علمی صرف نیست، بلکه تبدیل به نوعی قاچاق میشود. با توجه به محدودیتهای شدید در جابهجایی، نویسندگان نمیتوانند سفر کنند، اما نوشتههایشان میتوانند از مرزها عبور کنند. این ادبیات به نوعی تبدیل به آرشیوی میشود که در بدنها و این کتاب کوچک جمع شده است.
«روی خط صفر» نمایانگر مبارزه برای حفظ فرهنگ و هویت فلسطینی است که در برابر محو شدن ایستاده است. این کتاب تأکید دارد که ادبیات فلسطینی نه تنها در زمان فاجعه بلکه در روزهای عادی نیز باید زنده بماند و به نسلهای آینده منتقل شود؛ و در نهایت، خوانندگان این کتاب به نوعی مسئولیت حمل و نشر این صداها را بر عهده دارند.
انتهای پیام/