سریال «بهار شیراز»؛ آیینهای از جامعه امروز/ قرار نبود فقط یک نفر گل بزند
قربان نجفی، بازیگر سریال «بهار شیراز» درباره مختصات شخصیت خود در این قصه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا اظهار داشت: «نادر معدل» پدر یک خانواده شیرازی و معلمی بازنشسته است؛ او فردی جدی، مصمم، خانوادهدوست و محترم است. همسرش هم یک معلم بازنشسته است و هر دو آنان چهرههایی شناخته شده و محبوب در جامعه خودشان هستند. او بعد از بازنشستگی برای گذران زندگی، دفتر پیشخوانی را راه میاندازد تا بچههایش مشغول کار شوند و برای خانوادهاش تلاش میکند. کلیت قصه این است و اتفاقاتی که در طول این داستان برای آدمها میافتد.
وی ادامه داد: حضور من در این قصه به دلیل دوستی با تهیهکننده و کارگردان این سریال یعنی ابوالفضل صفری و حسن وارسته بود. او را از قبل میشناختم و وقتی من را برای این کار دعوت کردند، چون نقش طنز بازی نکرده بودم دوست داشتم این کار را انجام دهم. البته مشکلاتی هم داشتم، چون برای ایفای نقش طنز، شخصیت باید این اجازه را به شما بدهد. وقتی شخصیت، معلم بازنشسته است به دلایلی به تو اجازه این کار را نمیدهد و محدودیتهایی را رقم میزند، چون نوع بیان این معلم، خاص و کلاسیک است و اینجا با لهجه شیرازی و تفکری برخوردار شده که کارهای تو نمیتواند با آشفتگیهای نقض طنز همراه باشد و این دست و پای شما را میبندد. البته من تلاش خودم را کردم که تا حد ممکن این کار را انجام دهم.
قرار نبود فقط یک نفر گل بزند!
نجفی افزود: با دوستان قرار گذاشتیم که مانند بازی فوتبال به شکل گروهی به همدیگر کمک کنیم؛ همچنانکه در بازی فوتبال قرار نیست همه گل بزنند و میشود پاسور خوبی بود و پاس گل داد. این راهبرد کار ما شد که شخصیتها زمینه را برای طنز دیگران آماده کنند؛ یعنی بهعنوان مجموعهای واحد که هر کس مسئولیتی دارد و قطعهای را سر جایش میگذارد، قرار شد یک شخصیت خاص نباشد و همه کار کنند تا یک یا دو مهاجم گل بزنند. بر این اساس بار کمدی بین بچهها تقسیم شد.
نجفی در پاسخ به این سؤال که مگر بازیگران فارغ از فیلمنامه میتوانند در نقش، دخل و تصرفی کنند، اظهار کرد: فیلمنامه زمینه کار ماست، اما لزوماً مهیاکننده طنز نیست و این طنز توسط بازیگران به فعلیت درمیآید. بر این اساس کتابهای کمیک در سکوت خوانده میشوند و خنده خاصی ندارند، ولی در بازی کسی باید باشد که متن این کتاب کمیک را به فعلیت برساند. برای شفاف شدن این موضوع یک مثال میزنم و آن اینکه تعریف کردن یک لطیفه - بهخصوص اینکه چه کسی آن را تعریف کند- با خواندن آن بسیار تفاوت دارد. گاهی در اجرای نقش بازیگران به اتفاقی خاص بهصورت شخصی میرسند و دخل و تصرف میکنند و خروجی کار صرف متن نیست و گاهی جلوتر از آن است.
نجفی با تأکید بر پیامهای «بهار شیراز» تصریح کرد: این سریال یک پیام واحد ندارد و آیینهای از جامعه ماست که مشکلات جامعه را نشان میدهد و یک طنز اجتماعی است که مصائب را بررسی میکند و پیشنهادهایی را ارائه میدهد و لحظات خوبی برای مردم رقم میزند.
چالشهای طنازی در نقش معلم
وی با اشاره به مشکل بازی در نقش نادر معدل بیان کرد: یکی از مشکلات بزرگ من این بود که این کار را بپذیرم یا نه، چون سابقه کار در نقش طنز را نداشتم و این نوعی خطر کردن بود. پیشنهاد کردم که شغل این آدم عوض شود - مثلاً عطار یا بقال-، چون سایر مشاغل قابلیت بازی طنز داشت که نشد.
گفتنی است، داستان «بهار شیراز» در شهر شیراز و در بستر زندگی خانوادهای ریشهدار جریان دارد؛ خانواده «نادر معدل» و همسرش «پوران نظافت» که با فرزندان و اطرافیانشان، درگیر موقعیتهایی ساده، روزمره و در عین حال شیرین و طنزآمیز میشوند.
انتهای پیام/