درخشان: صحبت از بیلدآپ و امید گل باید به نتیجه ختم شود/ با این وضعیت باید دعا کنیم به هند نبازیم

حمید درخشان در گفت‌وگو با خبرگزاری آنا، در خصوص حذف تیم ملی امید از جام ملت‌های آسیا زیر 23 سال اظهار داشت: شرایط واقعا بسیار بد بوده است. هرچه جلوتر می‌رویم، نه‌تنها شرایط بهتر نمی‌شود، بلکه بدتر هم می‌شود. پیش از این، حداقل یک دوره و یک مرحله بالاتر می‌رفتیم و بعد اتفاقاتی رخ می‌داد اما اکنون در دور مقدماتی، بدون حتی گل زده، حذف می‌شویم. آن هم مقابل چه تیمی؟ مقابل لبنان. لبنانی که وضعیت‌اش مشخص است، درگیر جنگ است، تیم و لیگ منسجمی ندارد و متأسفانه ما گرفتار چنین معضلی می‌شویم. با توجه به اینکه این کشور اساسا فوتبال ساختاریافته‌ای ندارد، در نهایت مقابل آن شکست می‌خوریم و از دور مسابقات حذف می‌شویم. این اتفاق نشان می‌دهد که ما نه‌تنها رشدی نداشته‌ایم، بلکه حتی نسبت به گذشته نیز عقب‌گرد داشته‌ایم. حداقل درجا زدن هم می‌توانست امیدوارکننده باشد اما دیگر حتی درجا هم نمی‌زنیم و کاملا رو به عقب در حرکت هستیم. به جای پیشرفت، عقب‌گرد داریم و متأسفانه مقابل لبنانی شکست می‌خوریم که کشورش در بحران و مشکلات جدی قرار دارد. این موضوع نشان می‌دهد که نه برنامه‌ریزی داشته‌ایم، نه کار اصولی انجام داده‌ایم و نه اصلا برای آینده فکری کرده‌ایم.

ارتباطات بر تخصص غلبه کرده است

وی افزود: در انتخاب‌ها نیز نیروی انسانی‌مان را می‌سوزانیم. افراد را در جایگاهی قرار می‌دهیم که مسئولیتی بسیار سنگین‌تر از توان‌شان دارد و طبیعی است که نتوانند از عهده آن برآیند و ما در حال مهره‌سوزی هستیم. متأسفانه انتخاب‌ها بر اساس شایستگی و تخصص نیست و ارتباطات بر تخصص غلبه کرده است. آدم‌هایی که سابقه و کارنامه دارند، هیچ‌کدام ملاک نیستند. ملاک ارتباطات است، فلان نماینده سفارش می‌کند، فلان ارتباط شکل می‌گیرد و در نهایت همان انتخاب انجام می‌شود. خروجی این انتخاب‌ها هم مشخص است و هیچ نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود. اگر نتیجه خوبی می‌گرفتیم، دلمان نمی‌سوخت اما متأسفانه نه برآیندی وجود دارد و نه خروجی مثبتی. بعد از این اتفاقات هم کسی پاسخگو نیست. در دوره قبل نیز همین افراد، با همین روابط آمدند، حذف شدند و کسی جوابگو نبود. این دوره هم دقیقا به همین شکل است. هیچ اتفاقی نمی‌افتد که کسی بیاید شرایط را اصلاح و بهتر کند. نه کسی مسئولیت می‌پذیرد و نه کسی پاسخگوست. همین روند ادامه پیدا می‌کند و دوباره برای دوره بعد نیز همین اتفاق تکرار می‌شود.

همه‌چیز در انتخاب‌های فوتبال ایران، رابطه و سفارش شده است

او تصریح کرد: شش ماه مانده به مسابقات، دوباره تیم را می‌بندیم، دوباره افراد را انتخاب می‌کنیم و در نهایت همان نتایج قبلی رقم می‌خورد. بعد چند توضیح داده می‌شود و دوباره همه‌چیز به حالت قبل بازمی‌گردد. در این میان، نیروی جوان و بااستعداد را از دست می‌دهیم. نیروهایی که می‌توانستند پشتوانه تیم ملی باشند اما بعد از شکست، همه فراموش می‌شوند و از بین می‌روند. در حالی که ما بازیکنان خوبی هم در تیم امید داشتیم. بازیکنان باکیفیتی که در باشگاه‌های خود بازی می‌کردند اما نتوانستیم از آن‌ها بهره‌برداری درستی داشته باشیم و آن‌ها نیز از چرخه خارج شدند. حالا همه‌چیز می‌ماند برای دوره بعد، مثلا المپیک ۲۰۳۸ و چند ماه مانده به آن، دوباره تیم جمع می‌کنیم و همان آش و همان کاسه تکرار می‌شود. ما نه برنامه درست و حسابی داریم، نه توان برنامه‌ریزی، و نه انتخاب شایستگان. همه‌چیز شده رابطه و سفارش. نتیجه‌اش هم همین است و در دور مقدماتی، بدون گل زده حذف می‌شویم. این غیرقابل تحمل است و متاسفانه هیچ‌کس هم پاسخگوی آن نیست. با وجود این‌که ما مهره‌های خوبی داشتیم، نفرات مناسبی در اختیار بود و ابزارهای لازم نیز وجود داشت، نتوانستیم به‌درستی از آن‌ها استفاده کنیم.

صحبت از بیلدآپ و امید گل باید به نتیجه ختم شود

درخشان در خصوص اینکه سرمربی تیم ملی امید در نشست‌های خبری خود از بیلدآپ و بازی زمینی صحبت می‌کرد، گفت: خود این صحبت‌ها پاسخ روشنی در دل خود دارد و در واقع، جواب خود را می‌دهد. مگر می‌شود مربی‌ای این مسائل را بلد نباشد؟ این‌که بگوییم از عقب بازی را شروع می‌کنیم، همه این‌ها در نهایت باید به یک نتیجه ختم شود یعنی شما باید کار را تمام کنید، به نتیجه مطلوب برسید، گل بزنید و برنده بازی شوید. این‌که فقط برای خودمان داستان درست کنیم و مدام از امید گل و بیلدآپ صحبت کنیم، فایده‌ای ندارد. امروز اگر مربی‌ای این مفاهیم را بلد نباشد، باید به خانه‌اش برود و بنشیند. مگر ما فوتبال ندیده‌ایم یا فوتبال را نمی‌فهمیم؟ دروازه‌بان توپ را می‌گیرد و به دفاع راست می‌دهد، دفاع راست توپ را دوباره به دروازه‌بان برمی‌گرداند، دروازه‌بان به دفاع چپ پاس می‌دهد و دفاع چپ دوباره توپ را به دروازه‌بان برمی‌گرداند. بعد می‌گوییم ۴۰ درصد مالکیت توپ در اختیار ما بوده است. خب این مالکیت به چه درد می‌خورد؟ مالکیت توپ زمانی ارزش دارد که شما حریف را در زمین خودش نگه دارید، صاحب توپ شوید، توپ را به چپ و راست بچرخانید، فضاها را پیدا کنید، موقعیت خلق کنید و به گل برسید. آن‌وقت می‌توانید بگویید فوتبال برتر را این‌گونه بازی می‌کنید.

وای به حال آن فوتبالی که فقط حرف در آن باشد

وی افزود: این‌که فقط بگوییم ما از عقب بیلدآپ می‌کنیم، وای به حال آن فوتبال. پس بقیه باشگاه‌ها چه کار می‌کنند؟ مگر آن‌ها توپ را از آسمان می‌آورند؟ آن‌ها هم روی زمین بازی می‌کنند اما فلسفه بازی کردن باید به گل زدن منتهی شود. شما وقتی در زمین خودتان گرفتار می‌شوید، دیگر برنامه‌ای برای گل زدن ندارید، چون بلد نیستید. این‌که در زمین خودتان مدام پاس بدهید، دلیل نمی‌شود که بیلدآپ کرده‌اید. خب فرض کنیم بیلدآپ کردید خب نتیجه‌اش چه شد؟ در نهایت گل خوردید، بازی را باختید. پس چه فایده‌ای داشت؟ ین حرف‌ها بیشتر فلسفه‌سازی و توجیه برای خودمان است. ما داریم خودمان را توجیه می‌کنیم که فوتبال‌مان این‌گونه است. در حالی که فوتبال یک نتیجه نهایی دارد. فوتبال یک آخر کار دارد و شما باید به آن نتیجه برسید. وقتی نمی‌رسید، حالا تا صبح بگویید بیلدآپ کردیم و امید گل داشتیم چه اتفاقی می‌افتد؟ اتفاقش این است که شما حذف می‌شوید. برای فوتبال زیبا بازی کردن کسی نمره نمی‌دهد. نمره را برای نتیجه می‌دهند. البته اگر شما هم زیبا بازی کنید و هم نتیجه بگیرید، مورد تحسین قرار می‌گیرید اما اگر فقط بیلدآپ کنید، پاس بدهید و مالکیت توپ داشته باشید اما نتیجه‌اش حذف شدن باشد، چه کسی این را قبول می‌کند؟ وقتی حذف شدید، دیگر گفتن این‌که فوتبال زیبا بازی کردیم، فایده‌ای ندارد.

با بدترین نتیجه، بهترین پست را به شما می‌دهند

درخشان خاطر نشان کرد: مگر ما فوتبال را نمی‌دانیم؟ مگر فوتبال را نمی‌بینیم؟ ما هر شب چندین بازی فوتبال تماشا می‌کنیم و وقتی این بازی‌ها را می‌بینیم، خودمان می‌فهمیم فوتبال یعنی چه. حالا نمی‌شود برای ما توضیح بدهند که از عقب بازی کردیم، از جلو رفتیم، از این طرف و آن طرف حمله کردیم آخرش چه شد؟ به چه نتیجه‌ای رسیدید؟ این مسائل را باید اصلاح کنیم. متأسفانه فقط حرف خوب می‌زنیم اما در عمل هیچ کاری انجام نمی‌دهیم و در نهایت نتایج ضعیفی می‌گیریم و بعد هم شروع به توجیه کردن می‌کنیم. این روندی است که متأسفانه سال‌هاست ادامه دارد. حالا هم سؤال این است که چه کسی گوش شنوا دارد؟ چه کسی اصلا توجه می‌کند؟ آن‌ها کار خودشان را می‌کنند. انتخاب‌ها در اینجا به شکلی شده که شما بدترین نتیجه را هم بگیرید، بهترین پست را به شما می‌دهند. هیچ کاری به کارنامه ندارند. کارنامه گذشته هرچقدر هم خراب باشد، فرقی نمی‌کند. چون اگر ارتباط داشته باشید و آن فردی که باید پشت شما باشد وجود داشته باشد، با سفارش او به آن جایگاه می‌رسید. دیگر کاری ندارند که چه کرده‌اید، چه نکرده‌اید، چند تیم را انداخته‌اید و چه نتایجی گرفته‌اید. تنها چیزی که مهم است، همان سفارش است و تمام.

در آینده باید دعا کنیم به هند نبازیم

او ادامه داد: بعد از این شرایط، چه انتظاری دارید که فوتبال پیشرفت کند؟ به هیچ عنوان پیشرفت نمی‌کند، چون افراد شایسته را برای کار انتخاب نمی‌کنید. چند ده سال است که این حرف‌ها را می‌زنیم چه تغییری ایجاد شده است؟ نه‌تنها تغییری نکرده‌ایم، بلکه عقب‌گرد هم داشته‌ایم. به جای حرکت رو به جلو، رو به عقب حرکت می‌کنیم و این اتفاق بدی است. نباید انتظار رشد هم داشته باشیم چون با این روند، رشد امکان‌پذیر نیست. وقتی وضعیت فعلی فوتبال، امکانات، آموزش و لیگ را نگاه می‌کنیم، می‌بینیم همه این‌ها به هم مرتبط هستند. وقتی نمی‌توانیم این‌ها را تغییر دهیم، بهبود ببخشیم و برای آینده برنامه‌ریزی کنیم، طبیعتاً پیشرفتی هم حاصل نخواهد شد. من هیچ‌وقت به یاد ندارم که در دوران بازی در تیم ملی، با تیم‌هایی مثل اردن، لبنان، افغانستان یا فلسطین بازی کنیم و این تیم‌ها اصلا در رنکینگ ما نبودند اما امروز به آن‌ها می‌بازیم. این چه معنایی دارد؟ این یک هشدار و تلنگر است. باید ببینیم کجا ایستاده‌ایم. با وجود تمام فریادها و مصاحبه‌ها، هیچ‌کس پاسخگو نیست که بگوید بر چه اساسی، با چه سند و مدرکی، با چه رزومه و کارنامه‌ای این افراد انتخاب شده‌اند. وقتی بلد نیستیم تربیت کنیم، آن‌ها را هم نابود می‌کنیم و بعد انتظار معجزه داریم. روزبه‌روز هم شرایط بدتر می‌شود. از این به بعد باید از اندونزی و افغانستان هم بترسیم و دعا کنیم که آیا می‌توانیم ازبکستان را ببریم یا نه. کار به جایی می‌رسد که فردا و پس‌فردا هند هم حتی ما را شکست می‌دهد.