رؤیای پلوسی برای فروپاشی ایران از مسیر سفره مردم، در نبرد ۱۲ روزه به بن‌بست رسید. اکنون طبقه متوسط با درک نیت واقعی دموکرات‌ها در غارت بازار‌های انرژی، به «میانه مقتدری» تبدیل شده که امنیت ملی را خط قرمز غیرقابل معامله می‌داند. 

قدرت تنها ابزار بقا نیست؛ مرز میان استقلال و وابستگی است. ایران، برخلاف تصورات غربی، با اتکا به اراده و توانمندی‌های داخلی، مسیر پیشرفت و استقلال خود را ادامه می‌دهد و تهدید‌های اقتصادی و نظامی را فرصتی برای تقویت جایگاه خود می‌بیند.

مکاتبات اخیر میان دبیرکل حزب‌الله و مشاور رهبر انقلاب، نمایانگر یک «دکترین تمدنی» است؛ پیامی که حضور حزب‌الله در مرزهای شمال فلسطین اشغالی را، نه نتیجه اتفاقات پس از ۱۹۸۲، بلکه ثمره ریشه‌های تاریخی و پیوندهای فکری و فقهی ایران و لبنان نشان می‌دهد.

تحلیل‌گر ارشد مسائل سیاسی‌ـ‌امنیتی نوشت: رقابت میان ربع پهلوی و سازمان منافقین را می‌توان رقابت میان «سرمایه نمادین» و «سرمایه سازمانی» دانست؛ ۲ مسیر متفاوت برای رسیدن به قدرت، با پیامدهای کاملاً متفاوت برای ساختار حکمرانی آینده ایران.

دبیر و سخنگوی ستاد انتخابات وزارت کشور، با اعلام ثبت‌نام ۳۶ هزار و ۵۲۷ داوطلب تا ساعت ۱۴ روز سوم فرآیند نام‌نویسی انتخابات شورای روستا، از برگزاری جلسات مشترک با هیئت مرکزی نظارت مجلس شورای اسلامی و هدف‌گذاری برای برگزاری انتخابات یازدهم اردیبهشت ۱۴۰۵ به‌صورت تمام‌الکترونیک خبر داد.

بررسی حواشی نشست امنیتی مونیخ و تجمع جریان سلطنت‌طلب نشان می‌دهد که علیرغم فضاسازی‌های سنگین رسانه‌ای، رضا پهلوی با بن‌بست جدی در مشروعیت بین‌المللی و پایگاه اجتماعی مواجه شده است.

پس از فروکش کردن هیاهوی برلین، اسناد هزینه‌کرد ۴ میلیون دلاری فرقه رجوی لو رفت. این تجمع که قرار بود نمایش قدرت باشد، با غیبت مایک پمپئو و حضور پناهجویان اجاره‌ای، به سندی برای پایان تاریخ مصرف این گروهک در قلب اروپا تبدیل شد.

نظام حکمرانی در مواجهه با تجدد، بر لبه پرتگاه پذیرش منفعلانه ایستاده است؛ رویکردی که نتیجه‌ای جز سقوط در گرداب فقر معنایی و استحاله هویتی ندارد. اگر استقلال معنایی فدای اتمسفر غرب شود، حتی مقاومت نظامی نیز پشتوانه تمدنی خود را از دست خواهد داد. 

عضو جامعه روحانیت مبارز، با اشاره به نزدیک شدن سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی گفت: ریشه اصلی تقابل آمریکا با جمهوری اسلامی را باید در رویکرد استقلال‌طلبانه ایران جست‌وجو کرد؛ رویکردی که با حضور و مشارکت مردم در مناسبت‌هایی مانند ۲۲ بهمن تجلی پیدا می‌کند.

در صحن علنی قدرت در کنفرانس امنیتی مونیخ ۲۰۲۶، جایی که بازیگران واقعی با وزن سیاسی‌شان سنجیده می‌شوند، یک «نه» قاطع از سوی لیندزی گراهام کافی بود تا تصویر ادعایی رهبری رضا پهلوی فروبپاشد.