مطالعه نهادی دستگاههای ارتباطی- رسانهای ایران نشان میدهد، ساختار رسانهای ایران دارای مشخصه تعدد و پراکندگی در نهادهای سیاستی، نظارتی، تنظیم گری و تسهیلگری است.
این پژوهش پیش درآمدی است بر بحث «آسیب شناسی سنجش رسانههای خدمت عمومی در ایران»؛ موضوعی پراهمیت که ذیل «مرجعیت رسانهای» مطرح میشود و به عنوان یکی از ابزارهای شناخت وضعیت مرجعیت رسانهای قلمداد میشود.
برخورد سطحی، سنتی و تجربی با مسئله نشر جوابگوی نیازهای جامعه کنونی نیست؛ زیرا نشر پیوندی عمیق با تاریخ، اقلیم، فرهنگ، اقتصاد و آموزش دارد و نیازمند حرکتی همهجانبه و در تمام ابعاد است.
پس از شناسایی ایرادهای اجمالی که عمدتاً مرتبط با پیشنیازها، فرایند و محتوای قانونگذاری است، کیفیت اجرای طرحهای توانمندسازی زنان سرپرست خانوار در دستگاههای مختلف اجرایی در یک پژوهش آسیبشناسی شد.
نتایج این پژوهش نشان میدهد که بین دسترسی آسان و غیر مکانمند و غیر زمانمند بودن شبکههای مجازی و احراز جایگاه حوزه عمومی توسط این شبکهها، ارتباطی معنادار وجود دارد، در نتیجه دسترسی آسان به شبکههای مجازی بر تغییر حوزه عمومی از مسجد به شبکههای اجتماعی مجازی تأثیر گذار است.
حفاظت از محیطزیست نیازمند تعریف محیطزیست در تقابل با فعالیتهای انسانی دانسته شده است و از همینجا مرزهای محیطزیست در آنچه اکنون به عنوان مناطق چهارگانه حفاظت شده میشناسیم، پدید آمد.