معاون پژوهش و فناوری دانشگاه آزاد اسلامی استان یزد با ارائه راهکاری بنیادین، به یکی از مهمترین دغدغه‌های نظام آموزش عالی پاسخ داد و تاکید کرد که گذر از تولید مقاله به حل مسئله، وابستگی دانشگاه به بودجه دولتی و شهریه را از میان برمی‌دارد و آن را به نهادی مستقل و درآمدزا تبدیل می‌کند.

استاد دانشگاه فرهنگیان گفت: ما یک موتور جستجوی ایرانی که نیازهای پژوهشی دانش‌آموز را پوشش دهد، نداریم و این یک نقص جدی زیرساختی است. همچنین نمی‌توان اینترنت را از آموزش جدا کرد؛ چرا که امروزه کل فرایند یادگیری درون اینترنت تعریف می‌شود.

استاد دانشگاه آزاد اسلامی بیان کرد که کیفیت اینترنت امروز بخشی از کیفیت آموزش است و اختلال آن خستگی شناختی و کاهش تعامل را به دنبال دارد.

عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان تهران با بازتعریف مفهوم «بازماندگان از تحصیل» گفت: در عصر دیجیتال، هرکس نتواند آموزش را از طریق اینترنت منتقل کند حتی خودِ استاد دانشگاه جزو جاماندگان محسوب می‌شود و اگر اینترنت از مدرسه گرفته شود، نه تنها مدرسه‌ای وجود نخواهد داشت، بلکه با فروپاشی کل نظام آموزشی مواجه خواهیم شد.

مدیر اندیشکده حکمرانی هوشمند در نشست تخصصی اینترنت و آموزش که در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد، تأکید کرد که کشور سرمایه انسانی و مالی کافی دارد، اما به جای نوآوری صرفاً از ابزارهای دیگران کپی می‌کند و این مسیر اشتباه است.

رئیس شورای تحول و ارتقای علوم انسانی و عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، در گردهمایی دانشجویان، طلاب و فعالان بین المللی مقیم ایران  که در چهار راه مقاومت و در هیئت بین المللی احرار برگزار شد، به تشریح ابعاد پیچیده تحولات اخیر منطقه و کشور پرداخت.

رئیس شورای تحول و ارتقای علوم انسانی با ارائه تحلیلی جامع از تحولات اخیر منطقه، بر شکست استراتژیک آمریکا و رژیم صهیونیستی در پنج محور کلیدی تأکید کرد و خواستار تداوم روحیه جهادی و تولیدگری اقتصادی در میان آحاد جامعه شد.

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، در حاشیه مراسم بزرگداشت مقام استاد، با لحنی صریح به برخی نمایندگان مجلس هشدار داد که «به کار خودشان برسند» و در امور اجرایی و تخصصی نهادهای متولی کنکور دخالت نکنند.

استاد دانشگاه با تأکید بر اینکه عدم وقوع اقدام نظامی نمی‌تواند مبنای اطمینان باشد، تصریح کرد فرض غافلگیری حتی در کوتاه‌مدت باید جدی گرفته شود.

یک استاد دانشگاه گفت که ریسک‌گریزی اساتید و تأکید بر نظریه به جای عمل، ساختار فعلی دانشگاه را از حل بحران‌های واقعی دور نگه می‌دارد. در دانشگاه پساجنگ، پایان‌نامه‌ها و رساله‌ها باید به پروژه‌های واقعی حل مسئله تبدیل گردند وگرنه ارزش علمی ندارند.