حمایت از دانشبنیانها منوط به کارآمدی محصول آنها برای کشور است
به گزارش خبرگزاری آنا؛ حسین افشین روز شنبه در جریان سفر استانی خود به اردبیل و در جمع فعالان زیستبوم علم و فناوری این استان، با اشاره به ضرورت تعریف الگوی توسعه متناسب با ظرفیتهای بومی استانها اظهار کرد: اگر قرار باشد در یک جمله درباره استان اردبیل سخن بگویم، باید تأکید کنم که مزیتهای محلی موجود در این استان باید با اقتصاد دانشبنیان و فناوری پیوند بخورد تا به اقتصادی پایدار و ثروتی پایدار برای استان تبدیل شود.
وی افزود: ظرفیتهای موجود در اردبیل قابل توجه است و حوزه کشاورزی بیتردید یکی از مهمترین و برجستهترین مزیتهای این استان به شمار میرود. به گفته افشین، اگر پتانسیلهای محلی استان بهدرستی شناسایی نشود و سرمایهگذاریها در مسیر نادرست برای رشد فناوریها انجام گیرد، دستیابی به نتیجه مطلوب ممکن نخواهد بود.
کشاورزی و گردشگری سلامت در کانون مزیتهای توسعهای اردبیل
معاون علم، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور در ادامه با اشاره به دیگر مزیتهای اردبیل تصریح کرد: دومین ظرفیت مهم استان، گردشگری سلامت است که با توجه به زیرساختهای موجود، میتواند به یکی از محورهای جدی توسعه تبدیل شود.
افشین ادامه داد: در کنار کشاورزی و صنایع غذایی، گردشگری سلامت و همچنین انرژیهای تجدیدپذیر با تمرکز بر انرژیهای زمینگرمایی، از جمله مزیتهای مهم و قابل اتکای استان اردبیل به شمار میروند.
وی گفت: استان اردبیل به دلیل ویژگیهای خاص خود در حوزه تولید انرژی، میتواند یکی از پایلوتهای مناسب کشور در بخش انرژی گرمایی باشد و از این منظر، بستهای که برای توسعه استان مورد توجه قرار گرفته، بستهای مناسب و مبتنی بر ظرفیتهای واقعی آن است.
اردبیل، نامزد پایلوت ملی اقتصاد کشاورزی هوشمند
افشین با تأکید بر لزوم بهرهگیری از فناوریهای نوظهور در مسیر توسعه استانها اظهار کرد: امروز فناوریهای نوظهور باید در خدمت بالفعلسازی مزیتهای منطقهای قرار گیرند و ما علاقهمندیم اردبیل به پایلوت ملی اقتصاد کشاورزی هوشمند کشور تبدیل شود.
وی افزود: هدف این است که هوش مصنوعی با حوزه کشاورزی تلفیق شود تا بتوان یک نمونه موفق و ملی از اقتصاد کشاورزی دانشبنیان را در استان اردبیل شکل داد؛ الگویی که هم ارزش افزوده ایجاد کند و هم به افزایش بهرهوری در این بخش بینجامد.
چهار شکاف اصلی در سیاستهای علم و فناوری کشور
معاون رئیسجمهور در بخش دیگری از سخنان خود به سیاستهای کلان حوزه علم و فناوری اشاره کرد و گفت: در این حوزه، چهار شکاف عمده در کشور وجود دارد که مبنای سیاستگذاریها و حمایتها قرار گرفته است.
افشین درباره نخستین شکاف توضیح داد: نخستین شکاف، فاصله میان علم و ثروت است. بر این اساس، هر پروژهای که بتواند به پر کردن این فاصله کمک کند، در اولویت حمایت قرار میگیرد، زیرا حمایت از فعالیتی که تنها در سطح آزمایشگاه یا درون یک شرکت باقی بماند و به کاربست و ارزش اقتصادی نرسد، هدف سیاستهای حمایتی نیست.
وی افزود: آنچه اهمیت دارد، این است که مشخص شود یک دستاورد علمی چگونه میتواند به ثروت تبدیل شود و در چرخه اقتصاد قرار گیرد.
خلأ در ورود پایدار فناوری به صنعت
افشین دومین شکاف را مربوط به نحوه ورود فناوری به صنعت دانست و گفت: در کشور، فناوریهای زیادی تولید شده، اما همچنان در زمینه ورود پایدار این فناوریها به صنعت با خلأ مواجه هستیم.
وی خاطرنشان کرد: این مسأله یکی از خلأهای جدی است که پس از دو دهه فعالیت در حوزه علم و فناوری کشور همچنان قابل مشاهده است و باید برای رفع آن، سازوکارهای عملی و مؤثر طراحی شود.
بهرهوری، محور سوم حمایت از پروژههای فناورانه
معاون علم، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور با اشاره به سومین شکاف موجود در این حوزه اظهار کرد: یکی دیگر از موضوعات اساسی این است که علم و فناوری چگونه میتواند به افزایش بهرهوری منجر شود.
به گفته وی، در برخی موارد علم و فناوری میتواند موجب افزایش تولید شود و در مواردی دیگر، بهرهوری را بالا ببرد؛ از این رو، پروژههایی که بتوانند بهصورت مشخص و روشن افزایش بهرهوری را محقق کنند، میتوانند در سبد حمایت قرار گیرند.
تجاریسازی فناوریهای نوظهور در اولویت قرار دارد
افشین در ادامه چهارمین شکاف را ناتوانی در تجاریسازی فناوریهای نوظهور عنوان کرد و گفت: یکی از مسائل اصلی این است که هنوز نتوانستهایم فناوریهای نوظهور را بهخوبی تجاریسازی کنیم.
وی افزود: هر فعالیتی که موجب شود فناوریهای نوظهور، ذیل بند «پ» ماده ۹۹ قانون برنامه، به مرحله تجاریسازی برسند، از نظر ما اهمیت دارد و در چارچوب سیاستهای حمایتی مورد توجه قرار میگیرد.
توزیع متقارن توسعه در استانها هدفگذاری شده است
معاون رئیسجمهور در پایان با اشاره به رویکرد دولت در توسعه متوازن علم و فناوری در کشور گفت: مجموع سیاستی که در استانهای مختلف دنبال میشود، با هدف ایجاد توزیع متقارن شکل گرفته و این چهار محور، مبنای اصلی هدفگذاریها در سفرها و برنامهریزیهای استانی است؛ هدفگذاریهایی که ممکن است در برخی نقاط بهصورت آشکار و در برخی دیگر بهصورت غیرمستقیم دنبال شود.
انتهای پیام/
